Edytujesz Zenon Drogua

'''Zenon Teofil Drogua''' - (ur. 6 października 1580 roku w [[Volter]]ze - zm. 11 grudnia 1663 roku na granicy strefy wpływów albańskich czarodziejów) albański polityk, [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], od 1647 roku [[Seniorzy Rodu Smoka (Albania)|Senior rodu Smoka]]. 

==Biografia==

Zenon urodził się w stolicy czarodziejów gdzie przebywał jego ojciec odbywający podroż po świecie czarodziejskim. Po kilku miesiącach zamieszkał w twierdzy czarodziejów nieopodal Tirany. Jego rodzicami byli [[Ahmed Drogua Skandenberg VI|Ahmed Drogua]], późniejszy król Skandenberg VI (1566-1647) i Włoszka Italika Gacchi (1565-1672). Miał troje rodzeństwo, ale ich imiona nigdy nie zostały wymienione. Prawdopodobnie byli to pośledni urzędnicy. W 1591 roku rozpoczął studia magiczne jako Zenon Gacchi-Drogua w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Musiał bardzo dobrze znać język włoski skoro wysłano go do Italii. Prawdopodobnie matka zadbała o jego podstawowe wykształcenie. Był bardzo dobrym uczniem. Uwielbiał takie przedmioty jak historia czarodziejstwa, eliksiry i wychowanie fizyczne. Egzaminy końcowe zdał w 1599 roku. Po powrocie do Albanii zajął się treningiem wojskowym. Sam potem 1603 roku został nauczycielem zaklęć obronnych. Zenon w dniu 3 stycznia 1605 roku ożenił się daleką kuzynką z Mariną Njeriujk (1582-1661), potomkinią króla [[Leka Njeriujk Skandenberg III|Skandenberga III]]. Para miała dwoje dzieci - syna [[Adalbert Drogua|Adalberta]] (1605-1696) i córkę Rhianę (1608-1704). 

W latach 1605-1612 brał czynny udział w walkach przeciwko Turkom. Był bardzo niechętny obecności [[Styksowie|styksów]] i ostro zareagował gdy zmusili [[Rada Czystej Krwi Skandenberga|Radę Czystej Krwi Skandenberga]] do szybkiego wyboru króla. Władca-Ojciec mocno go faworyzował i pozwalał na wiele. Za pieniądze z podatków w latach 1618-1622 zbudował sobie pałac letni pomiędzy pierwszym a drugim pierścieniem murów. Nie interesowała go odbudowa ze zniszczeń wojennych. Chciał tylko rządzić, a ojciec spełniał zachcianki dorosłego już syna. W 1625 roku otrzymał dowództwo nad bramami obronnymi. Co chwila prowadzono w nich różne przebudowy. Podobnie jak Ahmed miał wiele pomysłów na modernizację obiektów obronnych. Znaczną część złota przeznaczył na budowę dział dalekiego zasięgu, które na nic zdawały się gdy przeciwnik podszedł na odległość bliższą niż 400 metrów. Gdy więc Turcy zaatakowali czarodziejów w 1628 roku to bramy warowne padały jedna po drugiej. Zenon wraz ze swoimi ludźmi ostatecznie schronił się w twierdzy. Po tym zdarzeniu odsunięto go od spraw wojskowych. A ten zaczął sięgać po alkohol, bo nie potrafił poradzić sobie z porażką

Rada zasugerowała, że należy coś zrobić z kłopotliwym księciem. Rozwiązanie znaleziono wraz z wyznaczeniem mu placówki dyplomatycznej. Misję rozpoczął w lutym 1631 roku. Prowadził tam wygodne życie pełne imprez. Skandenberg VI dał mu szerokie prerogatywy do załatwiania interesów wenecko-albańskich. W pewnym momencie Zenon zaczął używać tytułu wicekróla czarodziejów. Wenecjanie traktowali jego wyskoki z przymrożeniem oka do czasu aż zasugerował zastąpienie doży monarchią z czarodziejem na czele. Propozycja, choć była kuriozalna, spowodowała znaczne ochłodzenie stosunków na linii Wenecja-twierdza. Ambasador został odwołany z maju 1644 roku, ale z miasta wyjechał dopiero 5 miesięcy później gdy zagrożono mu wygnaniem.

Gdy zmarł ojciec wysunął swoją kandydaturę na króla. Choć należał do najznamienitszego rodu, to Rada postanowiła, że zaproponuje koronę jego stryjowi, statecznemu i przewidywalnemu [[Konstantyn Drogua Skandenberg VII|Konstantynowi Drogua]] (1559-1650). I to jego wybrała zamiast Zenona. Ten wpadł we wściekłości i jako senior rodu Smoka zakazał królowi nosić nazwiska Drogua. Robił wszystko na przekór władcy i nie dbał o los twierdzy sprowadzając na ród hańbę. Po śmierci Skandenberga VII Rada wybrała [[Aleksandri Ezeze Skandenberg VIII|Aleksandriego Ezeze]], który od początku swojego panowania zwalczał całą rodzinę Zenona. Senior rodu Smoka popadł w głęboki alkoholizm. Pił na umór przez lata wyniszczając organizm. By to ukryć jego syn umieścił ojca niedaleko pierwszej bramy warownej. Odebrał mu władzę nad zasobami rodzinnymi pozostawiając jedynie formalne zwierzchnictwo nad nią. W dniu 11 grudnia 1663 roku Zenon wpadł do fosy naszpikowanej ostrymi palami. Najpierw pochowano go przy ścianie bramy, a potem w 1680 roku spoczął w krypcie rodowej. 

[[Kategoria:Ród Drogua]]