Edytujesz Zefiryn Merowing

'''Zefiryn Łukasz Merowing''' - (30 grudnia 1975 w Paryżu), [[Czarodziej|czarodziej]] [[Vulguci|półkrwi]],  syn [[Łukasz Merowing (1952)|Łukasza Merowinga]] i [[Anastazja Roza|Anastazji Rozy]], francuski arystokrata i nacjonalistyczny polityk. 

==Pierwsze lata==

Urodził się w podparyskim pałacu [[Merowingowie|Merowingów]]. Od najmłodszych lat wychowywano go w duchu patriotyzmu francuskiego. Wpajano mu wartości nacjonalistyczne. Pierwsze nauki rozpoczął w wieku 6 lat. Rodzice zapisali go do niemagicznej szkoły podstawowej. Wymagali od niego zaangażowania. Nauka sprawiała chłopcu  ogromną przyjemność. W 1983 roku podjął naukę języka angielskiego i włoskiego. Zanim rozpoczął magiczną edukację pozwolono mu zdawać z nich egzaminy. Do szkoły Beauxbatons szedł jako osoba częściowo ukształtowana. Potrafił współpracować z innymi, chciał być jak najlepszy, rozumiał i szanował osoby, które starały się osiągnąć jak najwięcej.  Jako uczeń zapisał się jako pilny i głodny wiedzy młodzieniec. W wieku 18 lat zdał egzamin końcowy na ocenę celującą. W 1994 roku zatrudniono go jako asystenta dyrektorki szkoły [[Olimpia Maxime (1899)|Olimpii Maxime]]. Zajmował się organizacją pracy. Po roku szkolnym zwolnił się. 

==Działalność polityczna== 

Zefiryn chciał pójść w ślady ojca. Polityka była dla niego pasją, dla której wiele poświęcał. Łukasz początkowo nie widział syna w polityce, jednak z biegiem czasu przekonywał się, że da radę. Zefiryn pierwsze kroki polityczne stawiał tuż po zakończeniu pracy w szkole. Wstąpił do Zgromadzenia na rzecz Republiki. Wielu ludzi uważało go za żółtodzioba. Nie zauważali jego kompetencji twardych i miękkich. Natomiast Zefiryn rozpoczął ostre przygotowania do działalności politycznej. Często występował na wiecach partyjnych. Zdobywał ogromne poparcie wśród słuchających poprzez proste argumenty. Uwielbiał polemikę. Nie raz udawało mu się przekonać zaciekłych przeciwników do swoich racji. Równocześnie potrafił mediować w sporach pomiędzy uczestnikami spotkań. W ciągu kilku miesięcy zorganizował takich dziesięć. 

Zefiryn bardzo chciał dostać się do Zgromadzenia Narodowego. Włodarze partyjni nie chcieli dać mu miejsca na liniach, dlatego dążył do rozmowy z prezydentem Francji Jacquesem Chiraciem. Okazja sama przyszła do niego. 14 stycznia 1996 roku w pałacu rodu Merowingów zorganizowano bankiet, na który zaproszono wiele ważnych osobistości francuskiej sceny politycznej. [[Łukasz Merowing (1920-2011)|Łukasz Merowing Starszy]] i [[August Merowing]] przedstawili mu ówczesnego premiera Alain Juppé, ministra spraw zagranicznych Hervé de Charette i samego prezydenta Jacquesa Chiraca. Młody Merowing bardzo przypadł do gustu szefowi państwa. Po tym spotkaniu okazało się, że ma zapewnione miejsce na listach Zgromadzenia na rzecz Republiki.

W wyborach w 1997 roku został wybrany do Zgromadzenia Narodowego. Jego partia przegrała z socjalistami, ale jego pierwsze polityczne kroki były nadzwyczaj udane. Wykorzystał fakt próby skaptowania go przez rządzących i otrzymał członkostwo w elitarnej komisji rodów szlachetnych. Zasiadał m.in koło przedstawicieli rodu Jerome i stryja II stopnia Augusta Merowinga. Wziął sobie za cel rozwiązanie problemu młodych czarodziejów niemających szans na wybicie się na scenę polityczną. Proponował, aby państwo współpracowało z rodami tak, aby młodzież inwestowała we Francję, a nie w Volter. Projekt programu synergii został jednak odrzucony przez Zgromadzenie Narodowe. Socjaliści uważali, że czarodzieje muszą konkurować ze wszystkimi na równi. Po tak dotkliwej porażce Zefiryn chciał zrezygnować z mandatu. Powstrzymały go setki listów od wyborców żądających od niego wypełnienia "umowy". Nowe wybory w 2002 roku przyniosły mu reelekcję. Decyzją swoich kolegów pozostawiono go w dotychczasowej komisji, jednak nie bardzo zmienił się stosunek do jego pierwotnego pomysłu zatrzymania ludzi w kraju. W maju 2003 roku zaproponował bezpłatne praktyki w ministerstwie spraw zagranicznych dla najlepszych absolwentów szkół. Ustawę uchwalono tylko dzięki głosom posłów socjalistycznych, a prezydent Jacques Chirac podpisał ją. Co ciekawe wielokrotnie zdarzało się, że Merowing otrzymywał poparcie opozycji. Nie do końca jasne jest czemu. Być może z powodu bliskich relacji jego ojca z ich przywódcą Francois Hollande. W latach 2004-2007 pracował jako niezrzeszony. Partia rządząca nie mogła podarować wystąpienia z ich szeregów, dlatego odebrała mu prawo do zasiadania w komisji rodów szlacheckich. W następnych wyborach do Zgromadzenia Narodowego nie brał udziału. 

W przerwie w pracy parlamentarnej postanowił zawalczyć o mandat senatorski. Do tego potrzebował poparcia władz lokalnych. Na ten cel przeznaczył blisko 150 tysięcy euro. Wielu negatywnie oceniało postawę Zefiryna jednak ten nie przejmował się. Został senatorem jako niezależny. Od razu po zaprzysiężeniu wytoczono mu proces o przekupstwo jednak sąd nie znalazł dowodów winy. W 2014 roku uzyskał ponowną reelekcję jako niezależny kandydat.

==Życie prywatne==

Zefiryn długo nie wiązał się z nikim. Postanowił pełnić swoje funkcję pełna parą. Początkowo widziano w tym mądrość, jednak brak jakichkolwiek spotkań z kobietami zaczęło rodzic plotki o jego homoseksualizmie. Rodzice zwracali mu uwagę, że ród nie może wygasnąć z powodu jego ambicji politycznych. W 2000 roku zaczął niespodziewanie spotykać się z [[Hedwiga Malfoy|Hedwigą Malfoy]]. Kobieta stanowiła jego całkowite przeciwieństwo. nie miała żadnych ambicji. Uwielbiała życie plotkarskie. Potrafiła całe dnie spędzać na telefonie rozmawiając o skandalach i skandalikach. Dziewczyna Zefiryna wzbudzała odrzucenie u Merowingów. Zwłaszcza kiedy obrażała czarodziejów [[Vulguci|vulguckiego]] pochodzenia, nie będąc w pełni czystej krwi. Sami Malfoyowie mieli opór by zaakceptować ich związek. Tu nie chodziło o pochodzenie, ale o ocenę Hedwigi. Senior [[Abraxas Malfoy (1926)|Abraxas Malfoy]] widział w niej starą pannę, która nie potrafi dobrze się zachować. Pech dla obu rodzin chciał, że nie zapytali ich o zgodę na zawarcie związku małżeńskiego. Prawdę ujawnili kiedy Abraxas Malfoy i August Merowing zażądali zerwania znajomości. Po krótkim szoku postanowiono pozostawić wszystko tak jak jest. 

W 2003 roku urodził się ich pierworodny syn - [[Chlodwig Merowing]]. Rodzice mieli bardzo surowy program wychowania, co nie odbiegało od normy. Jednak z biegiem czasu chłopak był co raz bardziej nerwowy i agresywny. Powodem tego stały się ogromne wymagania Zefiryna i Hedwigi. Chciał, aby syn tak jak on poszedł w ślady polityczne. Cały dzień chłopca zaplanowano tak, że nie miał czasu na zabawę. Kolejne metody wychowawcze budziły co raz większy opór ze strony rodziny. Karał cieleśnie syna za wszelkie wybryki, niepowodzenia czy po prostu opuszczenie w nauce. [[August Merowing]] w pewnym momencie odebrał im dziecko i wysłał do Volteru. Zefiryn uznał swoją porażkę i postanowił wychować dzieci w inny, mniej restrykcyjny, sposób. Łukasz Merowing i Anastazja Roza nie zaufali ponownie synowi i uczynili z niego obserwatora wychowania dzieci. [[Ludwik Merowing (2006)|Ludwik Merowing]], a następnie [[Metalia Merowing]] rosną pod okiem dziadków, natomiast rodzice mają z nimi ograniczony kontakt. 

[[Kategoria:Ród Merowingów]]