Edytujesz Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1844

'''Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1844''' - trzecia elekcja bułgarskich czarodziejów, podczas których bułgarscy [[Czarodziej|czarodzieje]] wybierali 49 przedstawicielu do Rady Generalnej. Głosowanie miało miejsce w ostatnią niedzielę czerwca. Przypadała ona na 30. dzień miesiąca. Nad prawidłowym przebiegiem wyborów czuwali [[Prezesi Rady Generalnej Bułgarskiej Izby Magii i Czarodziejstwa#Przywódcy społeczności czarodziejów|konsulowie]] [[Łukasz Vulk]] (1737-1855) i [[Wasyl Cherno]] (1740-1860). Po raz pierwszy Bułgarzy nie wiedzieli czy na pewno Wielki Sąd Volteru będzie gwarantował demokratyczny przebieg elekcji. [[Wielki Sędzia Volteru]] [[Albus Plantagenet]] (1776-1852) przestał pełnić urząd w dniu 26 lutego 1844 roku. Wszelkie obawy Bułgarów rozwiało mianowanie [[Nigellus Volturi|Nigellusa Volturi]] (1797-1901). Volturi na miesiąc przed elekcją rozpoczęli przygotowania do elekcji. Czynne prawo wyborcze posiadali obywatele powyżej 21 roku życia. Społeczność czarodziejska liczyła 279,5 tysięcy osób z 2859 tysięcy  mieszkańców Bułgarii. Kraj podzielono na trzy okręgi wyborcze: Warneński, Sofijski i Tyrnowski. Podział mandatów następował według kryterium ludnościowego. Łukasz Vulk od 1840 roku propagował nie tylko posiadanie dużych rodzin, ale także imigrację do swoich dóbr. Osiągnął w tym niewielkie rezultaty, jednak stało się częścią polityki Vulków. 
{| class="wikitable"  align="left"  cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; text-align:center; style="margin-right:10px;"
|-
|width="8%"|'''Nr'''
! Okręg
! Liczba mieszkańców
! Procent w skali kraju
! Liczba wyborców
! Procent w skali kraju
! Liczba mandatów
|-
|1
|Warneński
|115244
|41,23%
|92147
|44,27%
|21
|-
|2
|Sofijski
|96100
|34,39%
|76124
|36,47%
|18
|-
|3
|Tyrnowski
|68156
|24,38%
|40473
|19,39%
|10
|-
|colspan="2"|'''Łącznie'''
|279500
|100%
|208744
|74,68%
|49
|}Gdy Volter ogłosił podział mandatów na poszczególne okręgi Wasyl Cherno oficjalnie zaprotestował przeciwko temu. Uważał, że jest to niesprawiedliwe rozwiązanie. Żądał powrotu do poprzedniego stanu. Wielki Sędzia Volteru Nigellus Volturi Nie odpowiedział wprost. Nie chciał wyjść na tyrana w delikatnej sprawie. Zasugerował jedynie poprzez swojego przedstawiciela, że Volter prawdopodobnie przekaże swoje kompetencje organizowanie elekcji Wysokiej Porcie w związku z zamiarem wypowiedzenia przez konsulów prawo prymatu Volturi. W dniu 7 czerwca za sprawą Nigellusa Volturi doszło do spotkania sułtana Abdülmecida I (1823-1861) z konsulami w Stambule. Władca Turcji jasno przedstawił swoją wizję parlamentaryzmu magów w Bułgarii. W rzeczywistości oznaczała ona koniec wyborów, ponieważ sułtan mianowałby wszystkich członków Rady Generalnej. Łukasz Vulk i Wasyl Cherno zrozumieli, że są skazani na ród Volturi. W dniu 10 czerwca w oficjalnym liście do Nigellusa Volturi poprosili o wybaczenie. Zrozumieli, że to ród Volturi jest gwarantem niezależności czarodziejów od Wysokiej Porty. 

Okręg warneński stracił jeden mandat, ponieważ liczba wyborców chociaż minimalna zwiększyła się to w porównaniu do innych części kraju stanowiła mniej niż w poprzednim rozdaniu. W skali kraju liczba elektorów spadła z 45,24% do 44,27%. W okręgu sofijskim przybyło 623 wyborców. Podobnie jak w pierwszym okręgu udział procentowy w skali skraju zmniejszył się z 37,07% do 36,47%. Jednakże nie utracili jednego mandatu tak jak w 1840 roku porównaniu do [[Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1836|1836]]. Okręg warneński wysłał 18 przedstawicieli do parlamentu. Okręg Tyrnowski podczas tej elekcji stał się największym beneficjentem - zwiększył reprezentację w parlamencie z dziewięciu do dziesięciu. Tyrnowo i okolice w latach 1840-1844 przezywały ogromny rozkwit czarodziejskiej imigracji. Przybyło 4451 elektorów, co stanowiło ponad 10% stanu z 1840 roku. W dniu 30 czerwca o godzinie 8 otwarto lokale wyborcze. Głosowanie trwało 12 godzin. Zakończyło się o 20. Volturi wysłali 115 obserwatorów. Najwięcej wysłano do okręgu Tyrnowskiego na wniosek konsulów. Uważano, że ten region jest najbardziej narażony na turecką ekspansją społeczną.
{| class="wikitable" align="left" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; text-align:center; style="margin-right: 10px; margin-bottom:5px"
|-
|width="8%"|'''Nr'''
! Okręg
! Liczba wyborców
! Procent w skali kraju
! Wydane Karty
! Frekwencja
|-
|1
|Warneński
|92147
|44,27%
|78125
|84,78%
|-
|2
|Sofijski
|76124
|36,47%
|62555
|82,18%
|-
|3
|Tyrnowski
|40473
|19,39%
|31440
|77,68%
|-
|colspan="2"|'''Łącznie'''
|208744
|100%
|171120
|81,98%
|}Głosowanie pomimo początkowych problemów przebiegało spokojnie. Uprawnionych do oddania głosów było 208744 czarodziejów. Do urn poszło 171120 osób. Frekwencja wyniosła 81,98%. Była ona niższa niż 4 lata temu. Wydano jednak o 965 więcej kart. Najwyższą frekwencją zanotowano w okręgu warneńskim. Wyniosła ona 84,78%. Do urn poszło 78125 czarodziejów. Najniższą zanotowano w tyrnowskim, bo 77,68%. Konsulowie podziękowali przedstawicielom społeczności czarodziejów regionów w specjalnym liście za wysiłek na rzecz zapewnienia wysokiej frekwencji. Volterowscy obserwatorzy zauważyli, że zniknęli ludzie odpowiedzialni za doprowadzanie ludzi do lokalu wyborczego. Stronnictwo konsularne w czasie kampanii wyborczej było bardzo aktywne. Jako jedni z nielicznych jeździli po całej Bułgarii. Namawiali ludzi na oddanie głosu na konkretnych ludzi. Dotychczasowi posłowie przedstawiali swoje dokonania na wiecach politycznych. Stronnictwo nacjonalistyczne przeżywało kryzys. Pod koniec kadencji drugiej Rady Generalnej doszło do pęknięcia pomiędzy liderami w okręgach. W czasie kampanii wyborczej było widać, że nie potrafią ze sobą współpracować. W czasie mityngów często dochodziło do konfliktów pomiędzy kandydatami ze ścierających się obozów. Bratobójczą walkę wykorzystywało stronnictwo konsularne poprzez nic nie robienie. Stronnictwo protureckie działało tylko w Tyrnowie. Podobnie tak jak cztery lata temu stacjonowali tam [[Styksowie|styksowie]]. Swoich obserwatorów wysłał również sułtan Abdülmecid I Osman. Do ich zadań należało monitorowanie działań rodu Volturi. Konsulowie zaprotestowali przeciwko Wysokiej Porcie. Wielki Sędzia Volteru wydał decyzję dopiero po zakończeniu głosowania. Obserwatorzy po stronach nie zarejestrowali żadnych poważniejszych incydentów. Pomimo to styksowie aresztowali cztery osoby próbujący przeszkodzić ludziom w oddaniu głosów. W dniu 2 lipca ogłoszono oficjalne wyniki wyborów:
==Wyniki==
{| class="wikitable" width="100%" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; text-align:center; style="margin-left: 10px; margin-bottom:5px"
|+Podział mandatów w okręgach
!
!'''Okręg Warneński'''
!'''Okręg Sofijski'''
!'''Okręg Tyrnowski'''
|-
|align="center"|Liczba mandatów
|align="center"|21
|align="center"|18
|align="center"|10
|-
|align="center"|Rozkład głosów
|align="center"|'''Stronnictwo Konsularne''': 69140 głosów/19 mandatów (88,5%)<br>'''Stronnictwo Nacjonalistyczne:''' 4785 głosów/1 mandat (6,12%)<br>'''Stronnictwo Pro-tureckie:''' 3990 głosów/1 mandat (5,11%)<br>'''Głosy nieważne''': 7 głosów (0,01%)
|align="center"|'''Stronnictwo Konsularne''': 57999 głosów/17 mandatów (92,72%)<br>'''Stronnictwo Nacjonalistyczne:'''1995 głosów/0 mandatów (3,19%)<br>'''Stronnictwo Pro-tureckie:''' 2448 głosów/1 mandat (3,91%)<br>'''Głosy nieważne''': 113 głosów (0,18%)
|align="center"|'''Stronnictwo Konsularne''': 29755/9 mandatów (94,64%)<br>'''Stronnictwo Nacjonalistyczne:''' 1211/1 mandat (3,85%)<br>'''Stronnictwo Pro-tureckie:''' 333 głosy/0 mandatów (1,06%)<br>'''Głosy nieważne''': 141 głosów (0,45%)
|-
|align="center" rowspan="3"|Posłowie
|align="center"|Stronnictwo Konsularne:<br>1.[[Stefan Cherno]] (1765-1871) - 8905 głosów (12,88%<font size="1">3 raz</font>)<br>2. [[Metody Cherno]] (1793-1893) - 8844 głosów (12,79% <font size="1">3 raz</font>)<br>3. [[Maksym Svinar]] (1804-1881) - 5911 głosów (8,55%)<br>4. [[Aleksander Garvan]] (1810-1922) - 5908 głosów (8,54%, <font size="1">3 raz</font>)<br>5. Adalbert Suchodolski (1797-1884) - 5774 głosów (8,35%, <font size="1">3 raz</font>)<br>6. Aleksander Gołubin (1785-1883) - 5719 głosów (8,27%, <font size="1">2 raz</font>)<br>7. Mikołaj Aleksandrowicz (1794-1915) - 3204 głosy (4,63%)<br>8. Assan Boszkov (1785-1914) - 3115 głosów (4,56%, <font size="1">2 raz</font>)<br>9. Alexander Kastevski (1812-1913) - 2664 głosy (3,82%)<br>10. Sebastyan Korkovski (1807-1936) - 2555 głosów (3,70%)<br>11. Ludmiła Varkovska (1803-1918) - 2105 głosów (3,04%)<br>12. Jarir Asta (1744-1852) - 2088 głosów (3,02%, <font size="1">3 raz</font>)<br>13. Ludwig Schwarzkopf (1782-1855) - 2000 głosów (2,89%, <font size="1">3 raz</font>)<br>14. Valeria Roshkovska (1766-1882) - 1741 głosów (2,52%, <font size="1">3 raz</font>)<br>15. Girionus Dagobarius (1799-1912) - 1666 głosów (2,41%, <font size="1">2 raz</font>)<br>16. Luka Jerniejski (1800-1897) - 1664 głosów (2,41%)<br>17. Chlodwig Sharkazy (1801-1897) - 1663 głosy (2,41%, <font size="1">3 raz</font>)<br>18. Izimir Terensky (1809-1940) - 1660 głosów (2,40%)<br>19. Vladislav Ferros (1787-1866) - 1654 głosy (2,39%, <font size="1">3 raz</font>)
|align="center"|Stronnictwo konsularne:<br>1. [[Cyryl Vulk]] (1795-1922) - 8814 głosów (15,20%, <font size="1">3 raz</font>)<br>2. [[Eugeniusz Vulk]] (1767-1874) - 7995 głosów (13,78%, <font size="1">3 raz</font>)<br>3. Julius Figl (1805-1876) - 2997 głosów (5,17%, <font size="1">3 raz</font>)<br>4. Maletnik Błoharusky (1800-1900) - 2995 głosów (5,16%, <font size="1">3 raz</font>)<br>5. Walentij Roshpunko (1800-1859) - 2900 głosów (5,00%, <font size="1">2 raz</font>)<br>6. Arsen Cipienko (1794-1911) - 2794 głosy (4,82%)<br>7. Aleksander Zinojev (1804-1901) - 2770 głosów (4,78%, <font size="1">2 raz</font>)<br>8. Aleksander Czubkov (1792-1869) - 2755 głosów (4,75%)<br>9. Dietrich Arendt von Falkovsky-Golukhovsky (1790-1867) - 2751 głosów (4,74%, <font size="1">3 raz</font>)<br>10. Michaił von Falkovsky-Golukhovsky (1813-1944) - 2742 głosów (4,73%)<br>11. Alicja Ceserko (1810-1907) - 2266 głosów (3,91%)<br>12. Aleksander Fazorek (1799-1906) - 2105 głosów (3,63%, <font size="1">2 raz</font>)<br>13. Oksana Hawryllo (1811-1922) - 1444 głosów (2,49%, <font size="1">2 raz</font>)<br>14. Aleksander Pavratov (1818-1942) - 1440 głosów (2,48%)<br>15. [[Kwintus Vulk]] (1819-1925) - 1401 głosów (2,42%)<br>16. Kornelius Govrit (1803-1887) - 1295 głosów (2,23%)<br>17. Teodor Zydov (1822-1951) - 1292 głosy (2,22%)
|align="center"|Stronnictwo Konsularne:<br>1. Michaił Federovski (1808-1887) - 1999 głosy (6,72%, <font size="1">3 raz</font>)<br>2. Aleksander Ferlikovski (1812-1915) - 1990 głosów (6,69%, <font size="1">3 raz</font>)<br>3. Hrihorij Klastevski (1814-1913) - 1792 głosy (6,02%, <font size="1">2 raz</font>)<br>4. Aleksander Kijakovski (1817-1933) - 1770 głosów (5,95%)<br>5. Konstantyn Waleriana (1766-1852) - 1541 głosów (5,18%)<br>6. Maurycy Ittos (1810-1924) - 1412 głosów (4,75%, <font size="1">2 raz</font>)<br>7. Ksawery Ulm (1813-1872) - 1407 głosów (4,73%)<br>8. Leon Kimovski (1799-1888) - 1400 głosów (4,71%)<br>9. Kuvejtus Garakatajovski (1799-1853) - 1377 głosów (4,63%)
|-
|align="center"|Stronnictwo Nacjonalistyczne:<br> 1. Stefano Govrit (1778-1848) - 3105 głosów (64,89%, <font size="1">3 raz</font>)
|align="center"|Stronnictwo Nacjonalistyczne:<br>Nie wprowadziło swojego posła
|align="center"|Stronnictwo Nacjonalistyczne:<br>1. Anna Hornerg (1796-1902) - 1108 głosów (91,49%, <font size="1">3 raz</font>)
|-
|align="center"|Stronnictwo pro-tureckie:<br>1. Osarius Gavarotski (1800-1892) - 3000 głosów (75,05%, <font size="1">2 raz</font>)
|align="center"|Stronnictwo pro-tureckie:<br>1. Omar Tilkivit (1780-1868) - 2100 głosów (85,78%)
|align="center"|Stronnictwo pro-tureckie:<br>Nie wprowadzili posłów
|}

Po publikacji wyników w kraju zapanowała konsternacja. Stronnictwo konsularne zdobyło 45 mandatów. Nacjonaliści ponieśli ogromną klęską jak nigdy dotąd ani później. Konsulowie postanowili poczekać na protesty wyborcze ze stronu Turcji. Obaj chcieli unieważnić wybory, pomimo tak solidnej wygranej. Nie mogli uwierzyć w to co się stało. Chcieli uniknąć ogromnych protestów wewnątrz kraju i interwencji tureckiej. Nacjonaliści wbrew ich oczekiwaniom w dniu 4 lipca ogłosili, że akceptują nową sytuację. Wprowadzili zaledwie dwóch przedstawicieli. Jasno przyznali, że spory wewnętrzne doprowadziły do upadku ich reprezentacji w parlamencie. Łukasz Vulk spotkał się z nacjonalistami. Ci wręcz ze zdumieniem zareagowali gdy zapytano ich o powody akceptacji tak ogromnej wygranej stronnictwa konsularnego. Potraktowali to jak próbę obrażenia narodowców. Ogłosili, że na pewno przejdą do opozycji względem konsulów. Wasyl Cherno z nikim nie spotkał się. Analizował sytuację wewnątrz obozu. Z zachowanych zapisów można dowiedzieć, że co myślał o całej wygranej stronnictwa konsularnego. Jeśli teraz w jakikolwiek sposób zawiodą wyborców to pozycja konsulów będzie ulegała co raz większej erozji. Może to również przyspieszyć ogólnoeuropejskie powstanie przeciwko ówczesnemu systemowi politycznemu. W dniu 9 lipca konsulowie zatwierdzili wyniki wyborów. Wielki Sędzia Volteru Nigellus Volturi orzekł, że elekcja jest ważna. Podziękował stronie tureckiej za wysłanie swoich przedstawicieli. W dniu 31 lipca po raz pierwszy zebrała się Trzecia Rada Generalna. Przewodniczącym został [[Metody Cherno]] (1793-1893), który uzyskał drugą lokatę w okręgu warneńskim z 8844 głosami. Kolejne wybory odbyły się w [[Wybory Rady Generalnej Bułgarii w 1848|czerwcu 1848 roku]]. 

==Zobacz też==
* [[Posłowie Rady Generalnej Bułgarii]]

{{Wybory Rady Generalnej}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Bułgarii]]