Edytujesz Układ Utrechcki (II)

'''II Układ Utrechcki''' - umowa bilateralna pomiędzy trzema najważniejszymi holenderskimi rodami: Hertów, Havików i Zwartów a Republiką Zjednoczonych Prowincji w dniu 16 lipca 1590 roku z stadhouderem Maurycym Orańskim, na mocy której czarodzieje uznawali niepodległość północnej części Niderlandów, a dynastia Orańska uznała trzy wielkie rody za przedstawicielstwo magii na cały "kraj niderlandzki". 

W 1567 roku Niderlandy wypowiedziały posłuszeństwo Habsburgom duszących ich niezależność finansową i polityczną. Czarodzieje, pomimo ostrzeżeń Volturi, poparli otwarcie powstańców. W 1579 roku północne prowincje, w odpowiedzi na traktat z Arras, zawarły unię utrechcką przeciwko Hiszpanii. Przez wiele lat czarodzieje nie opowiedzieli po konkretnej stronie czekając na rozwój sytuacji. Na początku lat 80. XVI wieku przez część prowincji Republiki przetoczyły się antymagiczne zamieszki. W latach 1583-1585 z północnej części kraju wyjechało ponad 25 tysięcy magicznych rodzin na hiszpańskie południe. Nie wyrażali zgodę na tymczasowy sojusz trzech wielkich rodów z protestantami. Jako pierwszy porozumienie (1584) z władzami republiki zawarł [[Maurycy van Havik (1548-1660)|Maurycy van Havik]] (1548-1660). W imieniu swoim i rodziny uznał rozpad Niderlandów na dwie części. W zamian za to otrzymał kontrakt na import przypraw z Indii. Namawiał pozostałych do podpisania podobnego porozumienia. [[Ludwik van Zwart (1543-1638)|Ludwik van Zwart]] (1543-1638) postąpił zupełnie inaczej. W liście do króla Hiszpanii Filipa II  Habsburga we wrześniu 1585 roku zapewniał go o swojej wierności ze swoich posiadłości znajdujących w hiszpańskiej części Niderlandów. Wiadomość ta przez kolejne dwa lata pozostawała w tajemnicy przed pozostałymi. Rząd ujawnił ją gdy Zwartowie odmówili przekazania państwu części armii. W latach 1586-1589 Hertowie i Havikowie odmawiali jakiekolwiek kontaktów z Zwartami. Doprowadzili tę rodzinę do ruiny. Hiszpanie odmówili im jakiejkolwiek pomocy, ponieważ Madryt i tak widzi w nich buntowników czerpiących korzyści ze współpracy z Republiką. Wobec takiej sytuacji Ludwik sprzedał znaczną część posiadłości na południu. W listopadzie 1589 roku poprosił Havików i Hertów o pokój. 

Zwartowie w liście do króla Hiszpanii z dnia 22 marca 1590 roku wypowiedzieli mu posłuszeństwo nazywając go krzywoprzysięzcą. Równocześnie Ludwik van Zwart nazwał Republikę swoim domem. Trzy wielkie rody porozumiały się zdecydowanie szybciej niż chciał tego stadhouder Maurycy Orański. W ciągu zaledwie trzech miesięcy finansowa potęga Zwartów została na tyle odbudowana, że mogli wywierać ogromny wpływ na Niderlandy Hiszpańskie, po tym jak odkupili to co wcześniej sprzedali. Wielka trójka postanowiła ułożyć się z Orańczykami. Rozmowy szły szybko i obie strony zawarły układ wzajemnie uznając się. 

Hiszpania i Niemcy orzekły nieważność drugiego układu utrechckiego, ponieważ Zwartowie są poddanymi Hiszpanii. W przyszłości wielka trójka nie zlekceważyła sprzeciwu, ponieważ w razie powołania urzędu Ministra Magii również i to będzie podważane. W 1597 roku sprawa została uregulowana [[Układ Utrechcki (III)|trzecim Układem Utrechckim]] po wieloletnich negocjacjach. 

==Zobacz też==
* [[Układ Utrechcki (III)]]
[[Kategoria:Ministrowie Magii Holandii]]