Edytujesz Traktat z Norymbergi (1597)

'''II Traktat z Norymbergi''' - jedno z najważniejszych praw wydanych przez niemieckich czarodziejów. W dzisiejszych czasach jest uważane za podwaliny nowoczesnego magicznego społeczeństwa Niemiec. Traktat podpisano w dniu 20 stycznia 1597 roku. Sygnatariuszami byli [[Ministrowie Magii Niemiec|Przewodniczący Rady Czarodziejów]] [[Cezar Einhorn]], cesarz Niemiec Rudolf II Habsburg i [[Ambasadorowie Volturi w Niemczech|ambasador Volturi]] [[Septimus Krescencjusz (1516-1605)|Septimus Krescencjusz]]. Na mocy nowego prawa rozszerzono grupę wyborców o czarodziejki szlacheckiego pochodzenia. Czynne prawo wyborcze nabywały w wieku 18 lat lat, natomiast bierne w wieku 25, tak jak mężczyźni. Starania o nadania prawa kobietom rozpoczęto w 1592 roku. Matką sukcesu była [[Zofia Wittelsbach (1533-1619)|Zofia Wittelsbach]], która od 1589 roku walczyła o prawa kobiet. Przekonała wszystkie strony do swoich postulatów. Cesarza Rudolfa II i czarodziejskim politykom przedstawiła plan powiększenia wpływów do budżetu Rady i skarbca Habsburgów. Czarodzieje posiadający prawa wyborcze płacili podatek. Uzyskiwali specjalną bonifikatę w wysokości 50% za udział w wyborach. Prawo jednak dotyczyło tylko mężczyzn, a kobiety według ówczesnej rachuby stanowiły około 55% społeczeństwa. Zofia Wittelsbach przekonała cesarza Rudolfa II i Przewodniczącego Rady samymi argumentami finansowymi. Ambasada Volturi przez wiele lat odsyłała z kwitkiem ten pomysł. Uważali, że jest niekorzystny dla czarodziejów tzn. dla nich. Nawet nie przekonało ich zapewnienie udziału w części podatków. W dniach 18-20 września 1596 roku w Akwizgranie przebywał senior Volturi [[Łukasz Volturi (1496-1624)|Łukasz Volturi]] (1496-1624). Było to przełomowe spotkanie, na którym przekazano mu siedem nieczynnych kopalni złota. Niemcy technologicznie znacznie odbiegali od Volturi. Nie byli wstanie eksploatować głębiej położnych złóż. Volturi przez kolejne trzy wieki korzystali z nich aż nie wyczerpali pokładów złota. II traktat z Norymbergi zapisał się niemieckiej historiografii jako przykład demokratyzacji w czasach absolutnej władzy monarchów. Pierwszą kobietą na urzędzie przewodniczących była Zofia Wittelsbach, która pełniła urząd w latach 1603-1611. Przez całe swoje życie posiadała ogromne wpływy polityczne, które wykorzystywała by osiągnąć swoje zamierzenia. 

[[Kategoria:Ministrowie Magii Niemiec]]