Edytujesz Sykstus Gagrović

'''Sykstus Alexander Fabros Gagrović''' - (ur. 2 lutego 1945 w Volterze) [[Czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], czarnogórski polityk, profesor prawa i w latach 2000-2004 [[Wiceministrowie Spraw Wewnętrznych ds. Magicznych (Czarnogóra)|Wiceminister Spraw Wewnętrznych ds. Magicznych]] z mianowania [[Kajfasz Volturi|Kajfasza Volturi]] (1871-2010). Poseł do parlamentu Jugosławii, a potem Czarnogóry. 

==Biografia==

Urodził się w rodzinie czarodziejów. Ojciec Sykstus (1911-2007) był kolejarzem, a matka Laurentia Stkivić (1921-2008) pielęgniarką. W 1939 roku wyjechali do Volteru jako pracownicy tymczasowi. W 1944 roku uzyskali siedmioletnie prawo pobytu w stolicy czarodziejów. Tam też przyszedł na świat Sykstus. Niestety rodzina musiała wrócić do Jugosławii, ponieważ władze miasta odmówiły przedłużenia prawa pobytu ze względu na dziecko. Chłopiec, który do tej pory mówił tylko po włosku musiał nauczyć się oficjalnego języka ojczyzny rodziców - serbskiego. W latach 1951-1953 chodził do szkoły podstawowej gdzie uczono dzieci uchodźców języka urzędowego. Po tym jak zdał egzamin mógł przejść do klasy pierwszej. Był obiektem drwin kolegów, bo był od nich starszy i mówił ze śmiesznym akcentem. Choć czuł się samotny, to parł do przodu. Pozwoliło mu to w 1962 roku dostać się do szkoły dla czarodziejów. Maturę zdał w maju 1965 roku. W tym czasie opanował do perfekcji język czarnogórski. W latach 1965-1970 studiował prawo w Belgradzie, sześć lat później uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Następnie przyjął posadę nauczyciela logiki w katedrze teorii prawa. W 1983 roku uzyskał tytuł profesora. W swoim dorobku ma wiele prac poświęconych równowadze prawa czarodziejskiego i państwowego. Korzystał przy tym ze wsparcia [[Ambasadorowie Volturi w Serbii|ambasadora]] [[Adeodat Visconti|Adeodata Viscontiego]]. W 1986 roku wybrano go do Rady Federacyjnej Jugosławii. W czasie rozpadu państwa starał zachować neutralność. Wykonywał wszystkie polecenia ambasady Volturi w zamian otrzymywał wsparcie polityczne i finansowe. W 1992 roku uzyskał reelekcję z ramienia Demokratycznej Partii Socjalistów Czarnogóry. Podobnie na przełomie 1992/1993. W czasie swojej kadencji pracował nad powołaniem ministerstwa magii Czarnogóry. Jego wysiłki zostały powstrzymane przez samych socjalistów i nacjonalistów, którzy uważali go za wywrotowca. Przez to w wyborach w 1996 roku nie uzyskał mandatu poselskiego. Porażka pozwoliła mu na nieskrępowane prowadzenie kampanii na rzecz sprawiedliwej koegzystencji czarodziejów i państwa. W czasie protestów na przełomie 1999/2000 roku w Podgoricy zebrało się nawet 7 tysięcy magów, co stanowiło nawet 70% społeczności magicznej kraju. Na ich czele stał Sykstus, który wyraził zgody na rozmowy trójstronne. Władze Jugosławii i Czarnogóry doszły do porozumienia w kwestii administracji czarodziejskiej. Chciano w ten sposób uniknąć poniżającego arbitrażu Volturi. Przedstawiciele delegacji obu republik, Sykstus należał do czarnogórskiej, ustalili, że kadencja "ministra magii" wynosi cztery lata. Mianuje go [[Wielki Mistrz rodu Volturi]] spośród czarnogórskich czarodziejów w randze wiceministra spraw wewnętrznych Czarnogóry ds. Magicznych. [[Kajfasz Volturi]] zaakceptował przedstawione mu propozycję i mianował Sykstusa Gagrovicia na ten urząd. Gagrović okazał się bardzo skutecznym przywódcą, stojącym za interesami czarodziejów. W 2002 roku doprowadził do powstania magicznych wydziałów na Uniwersytecie w Podgoricy. W 2003 roku opowiedział się za niezależnością Czarnogóry, co mu przysporzyło ogromną popularność wśród elit politycznych. Sprowokował też dyskusję o zwiększeniu niezależności czarodziejów od państwa. W czasie swojego urzędowania prowadził politykę dystansowania się od ambasady i Volteru. Zapłacił za to podwójnie - nie poparto jego dążeń do rozszerzenia autonomii społeczności magicznej, a w 2004 roku usunięto go z urzędu. W dalszym ciągu pozostał aktywnym politykiem. W 2006 i 2009 roku uzyskiwał mandat posła. W latach 2010-2016 wykładał historię prawa na Uniwersytecie w Podgoricy. Przeszedł na emeryturę w wieku 71 lat. 

W 1974 roku ożenił z Laurą Satkić. Mają córkę Elenę (ur. 1977), również prawniczkę. 
{{Władca
|pop=Brak
|urząd=[[Wiceministrowie Spraw Wewnętrznych ds. Magicznych (Czarnogóra)|"Minister Magii" Czarnogóry]]<br>2000-2004
|nast=[[Asgnarius Huillet]]
|}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Czarnogóry]]