Edytujesz Scytia Delacour

'''Scytia Maria Delacour''' - urodziła się dnia 18 czerwca 1966 w Paryżu. Była francuską [[Czarodziej|czarownicą]], która od młodości wyróżniała się silnym charakterem, dużą samodzielnością i niechęcią wobec wszelkich prób podporządkowania sobie innych przy pomocy siły. W latach 1977–1982 pobierała naukę w szkole magii Beauxbatons. Od 1985 była członkinią [[Zakon Białej Róży|Zakonu Białej Róży]]. Zginęła 15 września 2004 w Sybillenort. Podczas bitwy czarodziejów pod Sybillenort została zabita przez [[Aro Volturi]].

==Życiorys==
Scytia Maria Delacour wychowała się w Paryżu w środowisku, które przywiązywało dużą wagę do edukacji, dyscypliny i odpowiedzialności za własne decyzje. Już jako dziecko uchodziła za osobę opanowaną, spostrzegawczą i trudną do zastraszenia. Nie należała do tych uczennic, które zabiegały o uwagę otoczenia, jednak szybko zwracała na siebie uwagę pewnością sądów oraz tym, że nawet w młodym wieku nie godziła się na niesprawiedliwość. Miała silnie rozwinięte poczucie godności i bardzo wcześnie wykształciła w sobie przekonanie, że władza pozbawiona zasad staje się zagrożeniem dla wolności innych.

Znajomi z lat młodości wspominali, że była osobą raczej powściągliwą, ale nie chłodną. Potrafiła okazywać lojalność, przywiązywała się do ludzi, których szanowała, i nie porzucała raz podjętych zobowiązań. Z drugiej strony nie znosiła fałszu, dwuznaczności moralnej i prób wymuszania posłuszeństwa. Cecha ta miała w późniejszych latach odegrać istotną rolę w jej życiu politycznym oraz w decyzji o zaangażowaniu się w środowiska otwarcie przeciwne wpływom [[Volturi (ród)|rodu Volturi]].

==Nauka w Beauxbatons==
W latach 1977–1982 uczyła się w Beauxbatons. Już od pierwszych lat była postrzegana jako uczennica obowiązkowa, rzetelna i znacznie dojrzalsza od wielu rówieśników. Nie należała do osób lekceważących naukę ani traktujących magię wyłącznie jako narzędzie do osiągania przewagi nad innymi. Interesowała ją przede wszystkim praktyczna strona zaklęć, ich precyzja oraz odpowiedzialność związana z ich używaniem. Nauczyciele cenili ją za systematyczność, umiejętność skupienia oraz to, że nie potrzebowała stałego nadzoru, by rzetelnie wykonywać powierzone jej zadania.

W Beauxbatons uchodziła za uczennicę ambitną, lecz nie zarozumiałą. Zwykle trzymała się z boku szkolnych sporów i nie szukała taniej popularności, ale gdy uznawała coś za słuszne, potrafiła wystąpić zdecydowanie i bez wahania. Szczególnie dobrze radziła sobie z zaklęciami ochronnymi, podstawami pojedynków oraz przedmiotami wymagającymi precyzji i samokontroli. Nie była osobą impulsywną; jej siłą pozostawała rozwaga, zdolność przewidywania skutków własnych działań oraz umiejętność zachowania zimnej krwi pod presją.

Wśród uczniów cieszyła się opinią osoby sprawiedliwej i godnej zaufania. Nie tolerowała prześladowania słabszych i kilka razy miała otwarcie stawać po stronie tych, którzy nie potrafili sami się obronić. Nie czyniła tego jednak w sposób pokazowy. Było dla niej charakterystyczne, że działała stanowczo, ale bez zbędnego rozgłosu. To właśnie w latach szkolnych zaczęła kształtować się jej niechęć wobec modeli władzy opartych na strachu i bezwzględnym podporządkowaniu. Beauxbatons ugruntowało w niej przekonanie, że siła magiczna bez zasad prowadzi do wypaczenia charakteru.

Pod koniec edukacji Scytia Maria Delacour była już postrzegana jako czarownica o wyraźnie ukształtowanych poglądach, dużej wewnętrznej dyscyplinie i rzadkiej odporności psychicznej. Nie imponowały jej wielkie nazwiska ani potęga samych rodów. Większą wagę przywiązywała do postawy człowieka niż do jego pochodzenia, co odróżniało ją od wielu osób z jej otoczenia. To właśnie ta cecha sprawiła, że po ukończeniu szkoły coraz mocniej interesowała się środowiskami niechętnymi dominacji Volturi.

==Działalność antyvolturi==
Po zakończeniu nauki zaczęła utrzymywać kontakty z czarodziejami krytycznie oceniającymi politykę Volturi oraz metody, jakimi ród ten rozszerzał swoje wpływy. Początkowo nie angażowała się jeszcze w działalność organizacyjną, lecz obserwowała sytuację i wyrabiała sobie własne zdanie. Przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy zetknęła się z [[Albus Cullen|Albusem Cullenem]]. To właśnie siła jego charakteru miała zadecydować o dalszym kierunku jej życia.

Scytię Marię Delacour uderzyło w Albusie Cullenie nie tyle samo przeciwstawianie się Volturi, ile sposób, w jaki to robił. Widziała w nim człowieka nieugiętego, ale nie zaślepionego nienawiścią; stanowczego, lecz kierującego się zasadami; gotowego do oporu, lecz nie do moralnych kompromisów za wszelką cenę. Jego postawa zrobiła na niej ogromne wrażenie, ponieważ odpowiadała wartościom, które sama wyniosła z młodości i lat nauki. Cullen uosabiał dla niej przekonanie, że sprzeciw wobec przemocy ma sens tylko wtedy, gdy opiera się na odwadze, uczciwości i gotowości ponoszenia konsekwencji.

Pod wpływem Albusa Cullena Scytia ostatecznie uznała, że neutralność wobec Volturi jest w istocie formą bierności wobec zła. Zaczęła postrzegać opór nie jako wybór polityczny, lecz jako obowiązek moralny. Nie chodziło jej wyłącznie o walkę z konkretnymi osobami, ale o sprzeciw wobec całego sposobu sprawowania władzy, w którym strach, nacisk i demonstracja siły zastępowały prawo oraz szacunek dla innych społeczności czarodziejów. Z tego powodu w 1985 wstąpiła do [[Zakon Białej Róży|Zakonu Białej Róży]], wiążąc się z ruchem antyvolturi już na stałe.

W organizacji była ceniona za opanowanie, lojalność i zdolność działania pod presją. Nie należała do osób najbardziej widowiskowych ani najgłośniejszych, ale uchodziła za jedną z tych członkiń, na których można było polegać w najtrudniejszych momentach. Jej wcześniejsza szkolna dyscyplina i rozwaga dobrze sprawdzały się w pracy konspiracyjnej, wymagającej milczenia, cierpliwości oraz umiejętności podporządkowania własnych emocji sprawie. Dla młodszych członków ruchu była przykładem tego, że przeciwstawienie się potężnemu przeciwnikowi nie musi wynikać z porywczości, lecz może być następstwem głęboko przemyślanych zasad.

==Śmierć==
Zginęła dnia 15 września 2004 podczas bitwy czarodziejów pod Sybillenort. Jej śmierć była jednym z tragicznych epizodów tego starcia i na trwałe wpisała się w pamięć środowisk antyvolturi. Została zabita przez [[Aro Volturi]], co nadało jej śmierci wymiar symboliczny, ponieważ poległa z ręki jednego z najważniejszych przedstawicieli rodu, przeciw któremu występowała przez znaczną część dorosłego życia.

Wspominano ją później jako czarownicę konsekwentną, wierną swoim przekonaniom i odporną na zastraszenie. W oczach członków Zakonu Białej Róży pozostawała osobą, która nie weszła do ruchu z powodu chwilowego buntu, lecz dlatego, że uznała to za logiczną konsekwencję własnych zasad. Jej droga od zdyscyplinowanej uczennicy Beauxbatons do członkini ruchu antyvolturi była postrzegana jako przykład tego, jak wielką rolę w historii jednostki mogą odegrać zarówno własny charakter, jak i spotkanie osoby o tak silnej osobowości jak [[Albus Cullen|Albus Cullen]].
[[Kategoria:Rodzina Delacour]]
[[Kategoria:Ofiary śmiertelne Volturi]]