Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Strony specjalne
Ethenor
Szukaj
Szukaj
Wygląd
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
Ozyrys Lukanos
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Informacje o tej stronie
Wygląd
przypnij
ukryj
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
{{Dane personalne |płeć=Mężczyzna |oczy=Niebieskie |włosy=Siwe, wcześniej brązowe |urodziny=26 października 1850 <br>Reykjavik, Dania |śmierć=3 czerwca 1979<br>Waszyngton, Stany Zjednoczone (żył: {{wiek w latach i dniach|1850|10|26|1979|06|03}}) |krew=Czysta |tytuł=Minister Magii Islandii, Wielki Mistrz rodu Lukanosów |pseudonim=Orias |różdżka=18,7 cm długości z czarnego dębu |praca=Ministerstwo Magii Islandii |rodzina=<br> * [[Wilhelm Lukanos]] (ojciec) * [[Zara Romani-Felice]] (matka) * [[Alicja Teodora Twardowska]] (małżonka) * [[Eryk Lukanos]] (syn) * [[Dorothea Lukanos]] (wnuczka) * [[Hieronim Merowing]] (prazięć) * [[Juliusz Cezar Lukanos-Merowing]] (prawnnuk) * [[Olimpia Lukanos-Merowing]] (prawnuczka) }} '''Ozyrys Adalbert Lukanos''' – (26 października 1850 roku w Reykjavicku – 3 czerwca 1979 roku w Waszyngtonie) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], [[Tytan|tytan ognia]], islandzki polityk i [[Ministrowie Magii Islandii|Minister Magii Islandii]] w latach 1945-1950. Odrestaurował i powiększył pałac rodowy. Początkowo był zwolennikiem Danii, potem stał za niepodległością Islandii. ==Biografia== ===Wczesne lata=== Ozyrys przyszedł na świat w rezydencji rodu Lukanosów w stolicy wyspy Islandia należącej wówczas do Królestwa Danii. Był jedynym dzieckiem [[Wilhelm Lukanos|Wilhelma Lukanosa]] (1820-1941) i italskiej aktorki [[Zara Romani-Felice|Zary Romani-Felice]] (1812-1889). Wychowywał się bez matki, ponieważ ta opuściła rodzinę gdy tylko odkryła pochodzenie swojego partnera. Na kilka dni przed narodzinami syna wzięła ślub z Wilhelmem, aby dziecko nie zmarło w wyniku starożytnej klątwy zapobiegającej narodzinom potomków z nieprawego łoża. Zara rozwiodła się z mężem w styczniu 1851 roku. Nigdy potem nie założyła powtórnie rodziny Ozyrys pierwsze nauki pobierał gdy skończył sześć lat. Należał do bardzo zdolnych uczniów, dlatego nauczyciele chętnie obciążali młodego Lukanosa co raz to większą partią materiału. Nadmiar nauki spowodował, że nie czuł się samotny. Nie miał przyjaciół czy znajomych. Samotność stanowiła dla niego tarczę przed wrogami, w tym licząc [[Fineas Volturi|Fineasa Volturi]]. Z ojcem łączyły go tylko formalne stosunki. Choć czuł i rozumiał czym jest miłość nie chciał nikogo obdarzyć takim uczuciem. W wieku jedenastu lat rozpoczął naukę w szkole magii i czarodziejstwa w Hogwarcie pod nazwiskiem matki. Przydzielono go do Ravenclavu. Spędził tam dwa lata zanim wrócił na Islandię. W 1865 roku uzyskał magiczną maturę. Za zgodą dziadka [[Pius Lukanos|Piusa Lukanosa]] (1769-1894) i króla Danii Christiana IX studiował prawo w Kopenhadze (1867-1872). Po uzyskaniu stopnia doktora nauk prawnych w 1874 roku pozwolono mu na wyjazd do Stanów Zjednoczonych. Prowadził tam hulaszczy tryb życia. Miał wiele partnerek, które rodziły martwe dzieci. Pragnienie założenia rodziny wielokrotnie prowadziło do różnych komplikacji. Idealną wybranką jego serca został Klara Ilevory. Jej rodzina należała do klasy średniej Nowego Jorku. Byli niezbyt zadowoleni z wyboru córki, dlatego robili wszystko, aby rozbić ich związek. Co rusz wybuchały kolejne afery z udziałem Ozyrysa. Prawie wszystkie z nich to wymysł pana Ilevory, ale nawet Klara w pewnym momencie przestała wierzyć narzeczonemu. Sam Lukanos nic nie mógł poradzić na zaistniałą sytuację. W czerwcu 1882 roku rozstali się. Później wyszła na jaw prawdziwa tożsamość Ozyrysa, jednak ten postanowił, że jego wybranka musi władać mocą, posiadać odpowiednie pochodzenie. Swoje uczucia zamknął w środku, natomiast na zewnątrz pozostał zimnym człowiekiem. ===Małżeństwo=== W 1887 roku przebywał na dworze cesarza Rosji Aleksandra IIII Romanowa. Został życzliwe przyjęty, pomimo dość wrogiej postawy [[Ambasadorowie Volturi w Moskwie|ambasadora Volturi]] [[Mortycja Volturi|Mortycji Volturi]] (1800-1916). Następnie wyjechał do Warszawy na zaproszenie Romualda Twardowskiego. Tam poznał [[Alicja Teodora Twardowska|Alicję Twardowską]] (1851-1919). Wówczas uznawano ponad 30-letnią pannę za mało atrakcyjną kobietę, dlatego nigdy nie wyszła za mąż. Natomiast ona i Ozyrys znaleźli wspólny język. Pobyt księcia Lukanosa znacznie przedłużył się niż zaplanowano, dlatego zaproponował [[Wielcy Mistrzowie rodu Lukanosów|seniorowi]], że ożeni się za polską czarodziejkę. Zważywszy na wiek Ozyrysa szybko uzyskał zgodę. Takową zgodę powinni uzyskać od panującego monarchy, ale nie wykonali tego obowiązku tylko wyjechali w marcu 1888 roku na Islandię. Ślub odbył się w dniu 20 maja. Cała rodzina świętowała to wydarzenie. Choć widziano w nich parę marzeń, to ich małżeństwo zawarto z rozsądku i z konkretnego powodu – przedłużenia rodu Lukanosów. Sama Alicja nie została skazana na pastwę losu ze strony rodzeństwa gdyby rodzice zmarli. Prawdopodobnie straciłaby wszelkie środki do życia. W dniu 4 października 1889 roku na świat przyszedł ich jedyny syn [[Eryk Lukanos|Eryk]] (zm. 2021). ===Praca dla duńskiej administracji=== Ozyrys gdy tylko się ustatkował zaczął być traktowany jak dorosły człowiek. Spełnił swoje główne zadanie dla rodu. W latach 1888-1894 uczył w szkole dla czarodziejów podstaw logiki i matematyki. Następnie mianowano go dyrektorem placówki. Większość współpracowników nie przepadała za nim z jednego prostego powodu – w żaden sposób nie dało się go lubić. Pozostawał ciągle niedostępny dla innych. W 1899 roku, wbrew prawu rodowemu, został zatrudniony przed duńską administrację. Oddelegowano go do kontroli magistratu Reykjaviku. Ozyrys podejmował wiele niepopularnych decyzji, w tym rugowanie języka islandzkiego. Sam na co dzień posługiwał się łaciną. Słabo znał urzędowy duński. W kontaktach z równymi sobie wymagał francuskiego. W pewnym momencie, latem 1901 roku, zmuszono go podjęcia nauki nie tylko duńskiego, ale języka rodzimego wyspy. Po zdaniu egzaminów pozwolono mu pozostać na urzędzie. W 1903 roku wprowadzono nakaz uczenia we wszystkich szkołach islandzkiego. Część duńskiej ekipy nie chciała wyrazić na to zgody. Tym razem Ozyrys stanął po stronie Islandczyków. Jako jeden z pierwszych poczuwał się do przynależności do społeczności. Do tej pory Lukanosi traktowali wyspę jako więzienie. Praca pochłaniała na tyle Lukanosa, że zupełnie nie zauważył zdrad żony. Alicja Twardowska nudziła się na zimnym „wygnaniu”. W listach do rodziny wprost pisała o błędzie jakim popełniła wychodząc za Ozyrysa. Stosunki z synem również pozostawały wiele do życzenia. Rzadko kiedy widzieli się. A gdy już do chodziło do spotkań to miało charakter oficjalny. Wiele lat później w swoich pamiętnikach wspominał, że nie raz chciał przytulić syna, ale zaraz sobie przypominał o skostniałym protokole. Pomimo tego wspierał dążenia Eryka w samorozwoju. Syn nie tylko znał standardowe języki, ale biegle mówił po islandzku i duńsku. Zadbał o jego edukację, ale nie chciał wybierać mu małżonki. Właśnie przed takimi naciskami bronił go przed seniorem [[Jan Lukanos|Janem Lukanosem]] (1800-1929). W 1910 roku duński minister ds. Islandii Björn Jónsson mianował go swoim zastępcą ds. kontaktów z czarodziejami. Choć teoretycznie koordynował politykę państwa wraz z czarodziejami, to w rzeczywistości wiele szczegółów musiał ustalać ze swoim seniorem. Jan Lukanos wymagał by konsultował z nim wszystkie decyzje dotyczące magii. Rozdarty Ozyrys pomiędzy wiernością wobec Kopenhagi a rodziną wykonywał zadania połowicznie. Przez to obie strony nie były zadowolone z tego co miały. W porównaniu z Janem Lukanosem chciał by czarodzieje na wzór innych państw posiadali swoje ministerstwo magii. Zarówno jego ojciec jak i wujowie mieli to samo zdanie, dlatego jeszcze przed wybuchem pierwszej wojny światowej sondowano sytuację. Negocjacje weszły w fazę finałową w czerwcu 1918 roku. Po raz pierwszy czarodzieje poszli do urn w [[Wybory Ministra Magii Islandii (1921)|1921 roku]], podczas których wybrano Wilhelma Lukanosa ministrem magii. ===Członek rządów magicznych=== Przez kolejne lata Ozyrys Lukanos zajmował stanowiska w poszczególnych rządach. W [[Islandzki rząd magiczny Wilhelma Lukanosa|rządzie magicznym Wilhelma Lukanosa]] pełnił funkcję dyrektora departamentu ds. Kontaktu z czarodziejami i Królestwem Danii. Był odpowiednim kandydatem jeśli patrzeć na jego przeszłość w duńskiej administracji. Podobnie jak wcześniej większość kwestii jakimi zajmował się musiał ustalać z Janem Lukanosem. Choć teraz nie miał nad sobą Danii, to senior Lukanosów uważał siebie za przedstawiciela czarodziejów przed władzami. Inicjatywą Ozyrysa było promowania zachowania czystości krwi wśród czarodziejów. Uważał, że społeczność nie powinna dopuszczać nie-magów do grona magicznych ludzi poza drobnymi wyjątkami. Chodziło oczywiście o osoby wykształcone. Przez cały okres urzędowania wielokrotnie interweniował w urzędach stanu cywilnego przy zawieraniu małżeństw mieszanych. Zgodnie z duńskim prawem mógł nawet odwołać uroczystość jeśli uzna to za stosowne. Ozyrysa zaczęto nazywać „pogromcą nieczystokrwistych”. Oprócz tego odpowiadał również za stosunki międzynarodowe. Dla duńskich władz prowadził zbyt ofensywną i niezależną politykę zagraniczną. Chciał układać się z każdym nie raz nie licząc się ze zdaniem Kopenhagi. Kopenhaga przy otwartym poparciu [[Fineas Volturi|Fineasa Volturi]] torpedowała te plany Lukanosa, które były im nie na rękę. Volter patrzył na tę sytuację z innej strony, ponieważ w połowie XVII wieku znacznie rozluźnili kontrolę nad Islandią. Dając odrobinę wolności rodu Lukanosów spowodował, że zechcieli odzyskać władzę. Ozyrys od 1923 roku ściśle współpracował z duńskim rządem, aby nie naruszyć kruchej równowagi. Za pozwoleniem metropolii nawiązał stosunki z Norwegią, Wielką Brytanią, Kanadą i Stanami Zjednoczonymi. W 1926 roku [[Kajfasz Lukanos]] został nowym ministrem magii. Skład jego [[Islandzki rząd magiczny Kajfasza Lukanosa (1)|gabinetu]] nie odbiegał od poprzedniego. Podstawową różnicą był styl rządów. Kajfasz stawiał praktycznie tylko na gospodarkę. Sprawy czystości rasy i sprawy zagraniczne zeszły na dalszy plan. Choć Ozyrys próbował podejmować inicjatywy dyplomatyczne, to za każdym razem kończyło się niepowodzeniem. Mimo że Dania przejmowała kolejne kompetencje magicznego rządu, to Ozyrys jako „minister spraw zagranicznych” nie mógł nic zrobić. Nie pomogła nawet rozmowa z premierem Thomasem Madsen-Mygdal. W pewnym momencie minister magii rozpoczął działania zmierzające do zrzucenia zależności od Danii. Ozyrys Lukanos wraz z pozostałymi członkami rządu wystąpił przeciwko temu, ponieważ to właśnie Dania jest gwarantem, chociaż słabym, przed ewentualną akcją zbrojną ze strony [[Styksowie|styksów]]. W 1930 roku planował odejść z urzędu ze względu na wiek. Porzucił ten zamiar po awanturze z ojcem, który wówczas miał ponad 100 lat i w dalszym ciągu pozostawał aktywny zawodowo. W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1931)|wyborach 1931 roku]] poparł ministra magii, pomimo swoich wątpliwości. Stryj pozostawił go na urzędzie. Ozyrys kontynuował politykę uległości wobec Danii nie mając na horyzoncie żadnej alternatywy. [[Islandzki rząd magiczny Kajfasza Lukanosa (2)|II rząd Kajfasza Lukanosa]] upadł wraz ze śmiercią ministra magii. W [[Islandzki rząd magiczny Ruperta Cullena (1)|rządzie Rupperta Cullena]] pozostał na urzędzie. W latach 1933-1938 urzędował jako dyrektor departamentu Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości. Do jego obowiązków należała kodyfikacja prawa cywilnego. Było to zadanie o tyle trudne, że musiał zreformować archaiczne prawo pochodzące jeszcze z 1661 roku. To zadanie formalnie należało do schorowanego Wilhelma Lukanosa, który nie interesował się tematem. W 1937 roku oficjalnie Dania potwierdziła wszystkie zaproponowane zmiany. Należy podkreślić ich kosmetyczny charakter. Dopiero okupacja niemiecka metropolii spowodowała rozluźnienie kontroli nie tylko nad czarodziejami, ale także nad samą wyspą. W 1941 roku [[Islandzki rząd magiczny Ruperta Cullena (2)|Rupert Cullen]] zezwolił na skończenie zmian sprzed czterech lat. Zmiana [[Islandzki rząd magiczny Romulusa Lukanosa|rządu]] w 1943 roku zatrzymała reformę na tyle skutecznie, ponieważ usunięto Ozyrysa z rządu jako „niepotrzebny element”. ===Minister Magii Islandii=== Sytuacja uległa zmianie w 1945 roku. [[Romulus Remus Lukanos]] zmarł będąc na urzędzie ministra magii. Ozyrys zdecydował się kandydować na urząd, Był jedynym kandydatem w [[Wybory Ministra Magii Islandii (1945)|wyborach]]. Choć otrzymał blisko 90% głosów, to frekwencja wyniosła zaledwie 36%. W dniu 5 lipca jego [[Islandzki rząd magiczny Ozyrysa Lukanosa|rząd]]. Ozyrys realizował trzypunktowy program wyborczy: 1. Likwidacja ubóstwa poprzez racjonalizację wydatków, 2. Przestawienie gospodarki na potrzeby czarodziejów, 3. Propagowanie wielodzietnych rodzin, które są uprzywilejowane. Oprócz tego utrzymywał bardzo dobre stosunki z rządem. Jedną z pierwszych decyzji ministra magii była decyzja o natychmiastowym przerwaniu zasilania barier. Nadwyżka energii została wykorzystana jako energia elektryczna. Zapewniła czarodziejów bezpłatny prąd przez 11 lat. Ozyrys w sierpniu 1945 roku zniósł podatek wojenny. W jego miejsce utworzono fundusz, który korzystał z niewykorzystanych środków finansowych. Lukanos postanowił, że za każde dziecko rodzina otrzyma miesięcznie równowartość 5 [[Złoty|Złotych Volteru]]. Głównym wymogiem, aby otrzymać taką zapomogę była legalna praca. Do końca 1945 roku szara strefa uległa praktycznie likwidacji. Innym pozytywnym efektem było zwiększenie wpływów do budżetu ministerstwa. W styczniu 1946 roku Amerykanie kupili emitery barier. Te środki przeznaczono na rozwój przemysłu ciężkiego nastawionego na amerykański rynek zbytu. W czterech fabrykach produkowano specjalne opancerzenia na czołgi zdolne powstrzymać silne klątwy wybuchające. Minister magii ciągle propagował pracę jako rozwiązanie problemów gospodarczych. Uspokajał też histerię związaną z "nieubłaganą interwencją" zbrojną rodu. Za każdym razem gdy pojawiał się tego typu argument ucinał dyskusję poprzez powiedzenie "To czemu jeszcze nie atakują?". Wraz z wzrostem napięcia pomiędzy ZSRR a Stanami Zjednoczonymi Lukanos odmówił militaryzacji czarodziejów. W latach 1947-1948 magiczny rząd sprowadził z Europy Zachodniej kilkuset czarodziejów w wieku 24-29 lat w celu zmniejszenia pokrewieństwa małżonków. Większość z nich pochodziła z polskiej emigracji. Ministrowie Magii chodziło przede wszystkim o czarodziejki. W 1949 roku po czterech latach urzędowania magicznego rządu kasa ministerstwa była prawie pusta. Sytuacja materialna czarodziejów pozwalała na nałożenie obciążeń finansowych. Wprowadzono podatek dochodowy, a także odpowiednik dzisiejszego VAT na wszystkie towary w wysokości 5%. Na koniec kadencji sytuacja była zdecydowanie lepsza niż w 1945 roku. Ozyrys Lukanos postanowił zakończyć swoje panowanie i oddać je w ręce młodszego pokolenia. ===Emerytura=== Na emeryturze politycznej postanowił zająć się sprawami rodzinnymi. W latach 1952-1954 postanowił odrestaurować mauzoleum Lukanosów na Wyspie Krwi. Najpierw pochował tam dziadków i ojca. W 1956 roku rozpoczął starania o sprowadzenie ciała swojej matki. Chociaż nie pamiętał jej, to należała do rodziny. Dosyć spore fundusze pochłonęła rozbudowa pałacu. Dobudowano trzecie piętro i odnowił ogrody. Ozyrys przez wiele lat nie ingerował w życie jedynej wnuczki – [[Dorothea|Dorothei]] (ur. 1928). Była ona nieformalną sukcesorką rodu. Jednak mimo wieku nie miała dzieci. Chociaż nie chciał na niej wymuszać małżeństwa, to mimo wszystko podkreślał, że nie może zostać ostatnią z trójcy rodów tytanicznych. W 1957 roku mianował ją oficjalnie jedną z następczyń. Dokument proklamacji podkreślał, że linia sukcesyjna jest bardzo krótka, dlatego należy ją jak szybciej poszerzyć. Jednak jak się okazało i to nie pomogło. W 1960 roku spotkał się w Waszyngtonie z [[Ares Cullen|Aresem Cullenem]] (1849-1966). To nieformalne spotkanie zdradziło szereg obaw ze strony Brytyjczyka, że wygaśnięcie Lukanosów pociągnie za sobą osłabienie całej mocy magicznej. Ares w porównaniu do Ozyrysa zmusił wnuka [[Deukalion Cullen|Deukaliona]] do małżeństwa z [[Ragnhilda Rahl| Ragnhildą Rahl]]. W chwili spotkania czekano na narodziny dziecka. Sam Ozyrys potem nie rozpoczął żadnych konkretnych działań. Rozmawiał z synem i synową. Uważali, że decyzja o założeniu rodziny musi wyjść od samej Dorothei. Niespodziewanie w listopadzie 1965 roku Fineas Volturi w czasie zebrania plenarnego Światowej Konfederacji Czarodziejów ogłosił, że za około 100 lat na świecie pozostaną tylko dwa supertytaniczne rodu, co może doprowadzić do osłabienia mocy. Ozyrys stracił cierpliwość do wnuczki, która powoli dobiegała 40. roku życia. Gdy na światło dzienne wyszedł związek Dorothei z [[Hieronim Merowing|Hieronimem Merowingiem]] część środowiska magicznego świata zażądało jego ukrócenie. Wielki Mistrz rodu Lukanosów nic nie zrobił. Z wielką radością przyjął ślub wnuczki z Merowingiem, a potem narodziny pierwszego prawnuka. Szybko ta radość zamieniła się w wewnętrzną wojnę. Hieronim Merowing nie wyraził zgody, aby jego syn nosił nazwisko matki, a Ozyrys nie chciał, aby Merowingowie przejęli koronę Lukanosów. Przez wiele miesięcy trwał impas. Rozwiązanie przyszło przypadkiem podczas jednej z awantur, gdy wściekła Dorothea wykrzyczała, że syn jest i Lukanosem i Merowingiem. Zwaśnione strony zaproponowały, aby chłopiec nosił podwójne nazwisko Lukanos-Merowing. W między czasie narodziła się Olimpia. W 1970 roku dzieci zarejestrowano jako [[Juliusz Cezar Lukanos-Merowing]] i [[Olimpia Lukanos-Merowing]]. W następnym roku nastąpiła zmiana na volterowskim tronie. Ozyrys z satysfakcją przyjął wiadomość o śmierci Fineasa. Nie znosił go z całego serca odkąd publicznie ogłosił pewne wyginięcie Lukanosów w ciągu najbliższych stu lat. Nagle wiekowy Lukanos zdał sobie sprawę już z zaawansowanego wieku. Fineas miał 123 lata w chwili śmierci, natomiast Ozyrys miał wówczas 122 lata. Tak jak wielu jego poprzedników robiło, tak i teraz znaczna część senioralnych obowiązków została przekazana synowi, synowej, wnuczce i prazięciowi. On sam zaczął spisywać swoje wspomnienia. Uporządkował bibliotekę. Spędzał w niej całe dnie, a jak nie tam to pracował w ogrodzie. W 1977 roku złamał kość biodrową gdy brał kąpiel. Od tamtej pory poruszał się na wózku inwalidzkim, ponieważ magią nie można było zespolić kości. Przechodził długie i bolesne rehabilitacje w Stanach Zjednoczonych. Przynosiły one poprawę, jednak za ogromną cenę – powolną utratę sił magicznych. Lekarze cały czas próbowali uświadomić Ozyrysa, że jeśli będzie kontynuował leczenie biodra może zapłacić nawet życiem. Niestety nie zmienił zdania i parł do celu by stać na nogach o własnych siłach. Podczas ćwiczeń w dniu 3 czerwca 1979 roku nagle zasłabł. Stracił przytomność i już jej nie odzyskał. Zmarł o godzinie 17:45 tego samego dnia. Pochowano go 11 dni później w mauzoleum na Wyspie Krwi. ===Rodzina=== Ozyrys jako małżonek nie należał do romantycznych. Związek z Alicją Twardowską miał przynieść tylko upragnionego potomka. Gdy tylko narodził się ich jedyny syn natychmiast oddalili się od siebie. Układ ten pasował zarówno Ozyrysowi, jak i Alicji. Na zewnątrz pozostawali szczęśliwym małżeństwem. Natomiast normalnie cały czas spędzali osobno. Alicja miała kontakt z Lukanosami aż syn osiągnął pełnoletność. Gdy wyjechała do rodziny nie było jej nawet przez kilka miesięcy. Ozyrys ciągle zajęty pracą nawet tego nie zauważył. Ten chłód w związku bardzo mocno zemścił się na obojgu choć musiało minąć wiele lat. Alicja jako pierwsza poczuła konsekwencje na własnej skórze. Gdy zachorowała została zupełnie sama. Na łożu śmierci zdążyła napisać „Przepraszam, że umieram sama z własnej winy”. Ozyrys nie przeczytał tej notki od razu. Postanowił to zrobić gdy sam będzie umierał. Samotność dopadła gdy złamał biodro. Stał się bezradny. Mimo że otaczały go tłumy ludzi, to nikt nie widział cierpienia. Nawet najbliżsi zajęci sobą widzieli starszego pana z problemami. Gdy przeczytał notatkę żony załamał się. Obiecał sobie, że stanie na nogi będzie żył pełnią życia. Zapłacił za to własnymi magicznymi siłami witalnymi, które utrzymywały go przy życiu. Ozyrysa pochowano obok małżonki. ==Urzędy== {{Władca |urząd=Dyrektor Departamentu ds. Kontaktu z czarodziejami i Królestwem Danii<br>1921-1933 |pop=urząd nie istniał |nast=[[Wilhelm Lukanos]] }} {{Władca |urząd=Dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości<br>1938-1943 |pop=[[Romulus Remus Lukanos]] |nast=Aleksander Svensson }} {{Władca |pop=[[Wilhelm Lukanos]] |nast=[[Eryk Lukanos]] |urząd=[[Wielcy Mistrzowie rodu Lukanosów|Wielki mistrz rodu Lukanosów]]<br>1941-1979 }} {{Władca |urząd=[[Ministrowie Magii Islandii|Minister Magii Islandii]]<br>1945-1950 |pop=[[Romulus Remus Lukanos]] |nast=[[Eryk Lukanos]] }}
Opis zmian:
Wszelki wkład na Ethenor może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
My wiki:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Strony dołączone w tym artykule:
Szablon:Dane personalne
(
edytuj
)
Szablon:Dzień gregoriański
(
edytuj
)
Szablon:Wiek w dniach
(
edytuj
)
Szablon:Wiek w latach i dniach
(
edytuj
)
Szablon:Wiek w latach i dniach/core
(
edytuj
)
Szablon:Wiek w latach i dniach/dni
(
edytuj
)
Szablon:Wiek w latach i dniach/lata
(
edytuj
)
Szablon:Władca
(
edytuj
)
Szukaj
Szukaj
Edytujesz
Ozyrys Lukanos
Dodaj temat