Edytujesz Matas Varnu

'''Matas Varnu''' - (ur. 17 kwietnia 1900 roku w Kownie - zm. 30 grudnia 2014 roku w Kownie) litewski [[Czarodziej|czarodziej]], doktor nauk prawnych, adwokat, polityk Pierwszej Republiki Litewskiej, potem Litewskiej Republiki Radzieckiej, a także Drugiej Republiki Litewskiej. Znany obrońca praw magii, zwolennik [[Kajfasz Volturi|Kajfasza Volturi]]. 

==Życiorys==

===Do 1945 roku===

Matas urodził się jako najstarszy syn żmudzkiego mieszczanina Ladislavasa (1868-1942) i Polki Teresy Sawickiej (1878-1942). Miał czworo rodzeństwo: Ladislovasa (1902-1942), Algirdasa (1906-1945), Evę (1910-1998) i Lukasa (1918-2003). Kształcił się w [[Durmstrang]]u (1911-1918), a następnie studiował prawo, najpierw na Uniwersytecie Wileńskim (1920-1923), potem w Berlinie (1923-1926). Pracę magisterską napisał pod tytułem "Historia prawa karnego Wielkiego Księstwa Litewskiego za Zygmunta II Augusta". Gdy wrócił na Litwę bardzo rozczarował się postawą swojego państwa wobec sąsiadów, zwłaszcza wobec Polski. Nawet rodzice będący dotąd nastawieni propolsko prywatnie pokazywali teraz niechęć. Powodem takiego stanu rzeczy był fakt, że warszawskie władze centralne odebrały rodzinie Varnu cały majątek, po tym jak odrzucili ultimatum wojewody wileńskiego - musieliby mieszkać na stałe w granicach państwa polskiego. 

Matas rozpoczął pracę w kowieńskim sądzie w charakterze asystenta sędziego, równocześnie przygotowywał się do zawodu adwokackiego. W 1929 roku, po zdanym egzaminie, mianowano go rządowym adwokatem. Mimo młodego wieku bardzo szybko zdobył poważanie wśród elit politycznych kraju. W 1932 roku Matas doktoryzował się na Uniwersytecie Kowieńskim. W latach 1936-1940 był posłem na Sejmas. Do jego obowiązków parlamentarnych należała kodyfikacja prawa karnego względem czarodziejów, jak również zwykłych ludzi. Niestety jego pracę przerwała aneksja Litwy przez Związek Radziecki. Władze sowieckie uznały Matasa za niewygodnego. W wyniku procesu pokazowego Sąd Ludowy skazał go i jego rodzinę na 7 lat więzienia w łagrze za "pomaganie kontrrewolucjonistom". Rodzinę Varnu osadzono w okolicach Murmańska. Surowy klimat bardzo źle wpływał na zdrowie więźniów. Choroby plus wycieńczenie ciężką pracą spowodowały masową śmierć osadzonych. Na samym początku Matas stracił ojca i brata Ladislovasa - zginęli podczas drogi do fabryki. Na Wielkanoc 1941 roku trzech żołnierzy sowieckich najpierw zgwałcili jego matkę, a potem spalili żywcem. Ten szok spowodował u Matasa utratę zdolności magicznych. Wydarzenia zeszły się w czasie kiedy wyszedł dekret zakazujący używania magii. Za złamanie prawa groziła śmierć przez powieszenie. Do 1944 roku wykonano 113 egzekucji. Zarówno Matas, jak i jego rodzina ukrywali fakt posiadania mocy. Udawało się to ze względu na umiejętności aktorskie rodzeństwa, jak też brakiem zainteresowania ścigania czarodziejów przez kierownika ich baraku - Ivana Romeykowicza. W styczniu 1945 roku wszystkich zwolniono z obozu. Przewieziono ich koleją do Tallina. Gdy tylko wyszli ze stacji oficerowie NKWD aresztowali braci. Nie przedstawiono im żadnych zarzutów. Jedynie grożono im stryczkiem za próbę ucieczki. Na komendzie powiadomiono ich o wcieleniu do Armii Czerwonej bez możliwości odmowy. 

Walczyli dzielnie nie raz ryzykując życiem dla ratowania własnej krwi. Matas spełniał się wojskowo, ale nie miał też żadnych złudzeń co przyjdzie po wojnie. Nie wierzył w wolność jaką nieśli innym. Wiedział, że komuniści przed nikim nie ustąpią, zwłaszcza jak już coś zdobyli. Ostatnią ich wspólną walkę była bitwa o Berlin. Pomimo zakazu używania czarów zabijali Niemców za pomocą klątwy [[Avada Kedavra]]. Cała trójka była dumna z siebie do czasu kiedy to Algirdas zginął pod zawalającym się schronem w czasie obchodu dwa tygodnie od zdobycia miasta. Śmierć brata spowodowała brak ochoty na jakiekolwiek świętowanie. Jedynie czego pragnęli to powrotu do domu.

===Litewska SRR===

Do Kowna wrócił parę miesięcy po bezwarunkowej kapitulacji Niemiec. Jego dom został całkowicie zdewastowany przez szabrowników. Nie mając dokąd pójść wylądował na ulicy. Dopiero w styczniu 1947 roku odnalazła go siostra. Stan psychiczny, jak i fizyczny zagrażał bezpośrednio jego życiu, dlatego leczenie i rekonwalescencja trwały aż trzy lata. Przez ten okres Eva utrzymywała brata sama popadając w biedę. W tym czasie pracowała w szwalni i jako służąca w domu oficerskim.  Zarabiała mało, jednak nigdy nie poddawała się. W 1954 roku Matas odzyskał moce magiczne, a rok później został posłem na Radą Najwyższą Litewskiej SRR. Zasiadał w niej aż do 1985 roku. Startował zawsze jako kandydat bezpartyjny, ale trzeba zaznaczył, że miał silne poparcie z Moskwy - od swojego brata Lukasa. W Parlamencie zajmował się przede wszystkim prawami czarodziejów. Jego celem było skodyfikowanie przepisów tak, aby zrównać ludziom mocy dostęp do praw obywatelskich. W 1961 roku sytuacja polityczna uległa zmianie gdy zawarto [[4. Konwencja Wileńska|Czwartą Konwencję Wileńską]] pomiędzy [[Volturi (ród)|rodem Volturi]] a Litewską SRR. Rada Najwyższa wyznaczyła Matasa na swojego przedstawiciela przy [[Ambasadorowie Volturi na Litwie|Ambasadorze]] [[Vladislovas Raudonas|Vladislovasie Raudonasie]]. Przez jedenaście lat doprowadził do polepszenia sytuacji czarodziejów, a dzięki współpracy z volterowskimi dyplomatami potrafił balansować pomiędzy mocodawcami w Moskwie, w Wilnie a Volterem. Planował rozpoczął rozmowy na temat przeniesienia placówki "tymczasowo" do Kłajpedy, potem do Wilna. W 1972 roku za zgodą władz radzieckich wyjechał do [[Volter]]u na audiencję do nowego [[Wielki Mistrz rodu Volturi|Seniora Rodu Volturi]] [[Kajfasz Volturi|Kajfasza Volturi]] (1971-2010). Rada Najwyższa Litwy ukarała go za to wycofaniem do Wilna. W latach 1982-1985 był wiceprzewodniczącym parlamentu. Za jego kandydaturą wstawił się za jego brat generał Lukas Varnu. W wieku 85 lat, jeszcze przed wyborami, zrezygnował z mandatu. 

===Druga Republika Litewska===

W 1995 roku został wybrany w wyborach uzupełniających do Sejmasu. Do końca kadencji zasłynął jako orędownik zawarcia porozumienia w czasie [[Kryzys dyplomatyczny z Litwą|Kryzysu dyplomatycznego na linii Wilno-Volter]]. Za to był ofiarą wielu ataków politycznych. Zarzucono mu polonizm i zdradę stanu. W wieku 97 lat przeszedł na emeryturę. 

Matas zmarł w wieku 114 lat w swoim domu w Kownie. Nigdy nie ożenił się i nie miał dzieci. Stosunki z rodzeństwem układały się wspaniale - siostra Eva wyszła z biedy, a w latach 1959-1992 była posłanką na Radę Najwyższą Litewskiej SRR jako bezpartyjna. Brat Lukas zrobił karierę w wojsku radzieckim - Od 1960 roku generał. Po odzyskaniu niepodległości przez Litwę pozostał w Moskwie.

==Zobacz też==
* [[Aleksandras Vysla]]
* [[Juozapas Garnys]]
[[Kategoria:Czarodzieje]]