Edytujesz Makary Olaf Cherno

'''Makary Olaf Cherno '''- (ur. 29 lipca 1892 w Warnie - zm. 30 grudnia 1975 w [[Volter|Volterze]]) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], bułgarski arystokrata i magiczny polityk międzywojnia. Od 1963 roku [[Seniorzy Rodu Cherno|Senior rodu Cherno]]. 

===Biografia===

Makary był synem [[Boris Cherno|Borisa Cherno]] (1858-1963). Od najmłodszych lat ojciec uważał go za swojego następcę na arenie politycznej Bułgarii. Makary miał pobierać nauki magiczne w Volterze, jednak nie dostał się na uczelnie. Nie pomogły nawet interwencje magicznych władz Bułgarii. W latach 1903-1911 studiował magię w Warnie. Po uzyskaniu dyplomu na ocenę dobrą wyjechał w podróż po Europie. W czasie pierwszej wojny światowej walczył w szeregach armii. W 1918 roku zdemobilizowany. Makary założył rodzinę. Ożenił się z Aspazją Vulk. Mieli kilkoro dzieci, w tym następcę [[Henryk Apollo Cherno|Henryka Apolla]] (1919-2000). W 1922 roku został osobistym sekretarzem [[Prezesi Rady Generalnej Bułgarskiej Izby Magii i Czarodziejstwa|ojca-ministra magii]]. Urząd pełnił, pomimo że w 1926 roku nastąpiła demokratyczna zmiana na urzędzie ministra. [[Anastas Vulk]] (1860-1979) tylko przez kilka miesięcy utrzymał go jako osobistego asystenta. Nigdy do końca nie zaufał rodu Cherno, dlatego przesunął Makarego do ministerstwa spraw zagranicznych jako łącznika czarodziejów, a w 1929 roku car Borys III zrobił z niego jednego ze swoich asystentów. W czerwcu 1933 roku ojciec mianował go wiceministrem magii. Urząd pełnił do 1944 roku. Był odpowiedzialny za szkolnictwo. W rzeczywistości nie znał się na tym, dlatego większość obowiązków przekazał podwładnym, a sam Makary brylował na salonach towarzyskich. Sielanka trwała nawet mimo działań wojennych aż do czasu gdy Sowieci wkroczyli do kraju. Makarego pojmano i uwięziono. Cała rodzina skreśliła go, ponieważ żaden czarodziej będący w strukturach władzy nie przeżył spotkania z Armią Czerwoną. Na całe szczęście dla Cherno był słabo pilnowany i zbiegł. W lutym 1945 roku pojawił się w Volterze. Makary przyzwyczajony do wygód nagle musiał znaleźć pracę i utrzymać rodzinę. Ród Volturi bezwzględnie odmawiał mu wszelkich praw politycznych. W maju 1947 roku [[Wielki Sędzia Volteru]] [[Kajfasz Volturi]] (1871-2010) zagroził mu więzieniem gdyby złamał zakaz uczestnictwa w życiu politycznym miasta. Makary popadł w alkoholizm i obwołano go czarną owcą emigracji. Doprowadził nawet do tego, że w lipcu 1952 roku [[Styksowie]] wyrzucili Cherno z miasta. Przez kilka lat mieszkał w Neapolu, gdzie również mieszkali bułgarscy emigranci. To oni pomogli wstać mu z kolan. [[Julius Vulk]] (1890-2015), minister na uchodźstwie, docenił zmianę i zaprosił Makarego do luźniej współpracy. Do czas aż żył ojciec, jego pozycja była marginalna. W 1963 roku został obwołany seniorem. O ile [[Fineas Volturi]] w jakimś stopniu szanował Borisa, to już nowy senior nie miał dostępu do "ucha seniora". W 1971 roku nie zaproszono go nawet na pogrzeb seniora Volturi. Jeśli chodzi się o obowiązki związane z senioratem to znaczną część obowiązków przekazał synowi i synowej. Makary zmarł w dniu 30 grudnia 1975 roku w Volterze. Został pochowany w dniu 11 stycznia w Neapolu. 

[[Kategoria:Seniorzy Rodu Cherno]]