Edytujesz Leka Drogua Skandenberg II

{{Dane personalne
|płeć=Mężczyzna
|oczy=Brak informacji
|włosy=Siwe, wcześniej nie wiadomo
|urodziny=16 października 1443 niedaleko Tirany<br>Imperium Osmańskie
|śmierć=20 marca 1529 w Tiranie<br>Imperium Osmańskie
|krew=Czysta
|tytuł=Król Czarodziejów w Albanii
|pseudonim=Brak informacji
|różdżka=prawdopodobnie z dębu
|praca=Monarcha
|rodzina=[[Seniorzy Rodu Smoka (Albania)|Ród Drogua]]<br>
* [[Zenon Drogua Skandenberg I]] (ojciec)
* Nieznana z imienia kobieta (matka)
* [[Aleksandri Drogua (1383-1459)|Aleksandri Drogua]] (dziadek)
* Oliana z Aten (matka)
}}'''Leka Drogua Skandenberg II''' - (ur. 16 października 1443 roku nieopodal Tirany - zm. 20 marca 1529 roku tamże) albański [[Czarodziej|czarodziej]] nieznanego statusu krwi, drugi król albańskich czarodziejów od 1510 roku.

==Biografia==

Leka urodził się w twierdzy czarodziejów jako jedyny syn Zenona Drogua i nieznanej z imienia Turczynki. W wieku ośmiu lat został oddany przez ojca do koszar. Tam poddano go okrutnym szkoleniu wojskowym. W wieku 15 lat otrzymał własny pułk żołnierzy. Do jego obowiązków należało obrona murów twierdzy. Turcy niemal cały czas atakowali czarodziejów nie odnosząc zbyt dobrych osiągnięć, ale za to cały czas zasiewali strach w głowach mieszkańców. Leka zdobywał szlify w walkach. Wobec wrogów używał dzisiaj zakazanych klątw. Według źródeł uwielbiał [[Cruciati Mortes]]. Osobiście miał zabić ponad 200 osób. W dniu 10 lutego 1465 roku ożenił się z Izoldą Komnen (1440-1511). Mieli co najmniej jednego syna [[Leka Drogua|Lekę]] (1466-1537). W życiu rodzinnym pozostał ciepłym człowiekiem, natomiast jako żołnierz nigdy nie okazywał litości, w tym wobec siebie. 

W 1477 roku Zenon Drogua został wybrany na króla albańskich czarodziejów. Senior rodu wyznaczył Lekę na dowódcę garnizonu wojskowego Smoków. A ten bardzo dobrze pamiętał czasy gdy sam był szkolony. Choć uważał, że stosowano drakońskie metody to postanowił ich nie zmieniać, a nawet je zaostrzył. Jego żołnierze musieli nie tylko dobrze władać sztukami wojennymi, ale i magią. W 1481 roku powstała szkoła magii. Leka został jej wykładowcą i pierwszym dyrektorem. Uczył czarnej magii. Z czasem sprowadził też wielu dobrych nauczycieli. Poziom placówki cały czas podnoszono poprzez aktualizację programu nauczania i weryfikacji umiejętności kadry. W 1484 roku szkoła otrzymała dofinansowanie od wszystkich wielkich rodów. A pod koniec XV wieku szkoła była znana na cały Półwysep Bałkański. funkcję dyrektora pełnił do 1511 roku

W dniu 5 maja 1510 roku zmarł król albańskich czarodziejów Zenon Drogua Skandenberg I. [[Rada Czystej Krwi Skandenberga]] musiała wybrać spośród swojego grona nowego monarchę. Głównym kandydatem był Leka Drogua jako dyrektor szkoły dla czarodziejów. W dniu 12 maja odbył się pogrzeb zmarłego władcy. Elektorzy na następny dzień wybrali faworyta do tronu. Od tej chwili panował jako Skandenberg II. Koronacja miała miejsce trzy miesiące później. 

Czasy panowania Leki minęły pod ciągłym zagrożeniem ze strony tureckiej. W latach 1512-1515 oblegali twierdzę uszkadzając część jej murów. Czarodzieje zostaliby pokonani gdyby nie heroiczna postawa króla, który osobiście dowodził swoimi ludźmi. Kontratak, choć bardzo widowiskowy, nie spowodował zbyt dużych strat wśród Osmanów. Jego głównym zamierzeniem było podniesienie morale żołnierzy zamkniętych w twierdzy. Sułtan Selim I groźny wraz z janczarami próbował wymusić kapitulację na Skandenbergu II grożąc zburzeniem całego terenu. Ostatecznie osmański władca został zmuszony do wycofania wojsk nie przez działania militarne, a szalejącą nieznaną chorobę w szeregach jego armii. Gdy to się stało natychmiast rozpoczęto prace budowlane. Twierdzę czarodziejów otoczono dodatkowymi dwoma pierścieniami murów obronnych. Wyremontowano najstarsze fortyfikacje. W latach 1518-1520 dodatkowo wybudowano kanalizację pod całym miastem. Mimo szeroko zakrojonych działań twierdza była nie do utrzymania. Brakowało funduszy na pełne wyposażenie zbrojowni i na granitowe cegły. Leka wyjechał do Volteru w celu sprowadzenia armii [[Styksowie|styksów]] na odsiecz. Jego rozmówca [[Abraxas Volturi (1416-1533)|Abraxas Volturi]] (1416-1533) był bardzo trudnym negocjatorem. W czasie swojej nieobecności obronę powierzył synowi. Misja dyplomatyczna trwała zaledwie dwa miesiące. Volturi wysłali do Albanii sześc tysięcy styksów. Niestety w czasie gdy król rozmawiał z seniorem Volturi Turcy ponownie zaatakowali miasto i go praktycznie zdobyli. Najnowsze pierścienie murów przerwano w kilkunastu miejscach. Obrońcy musieli cofać się aż do centrum. Brakowało dosłownie kilku dni do ostatecznego upadku. Tylko i wyłącznie styksowie ocalili miasto, ale zaraz po tym powrócili do Volteru zostawiając potureckie zgliszcza. Sułtan przez kilka lat nie atakował czarodziejów, ponieważ prowadził szeroko zakrojone działania wojenne we wszystkich kierunkach poza granicami państwa. Skandenberg II nie miał środków, aby podnieść twierdzę ze zniszczeń na stan gdy obejmował władzę. Odbudowano dwa pierścienie murów, które podwyższył aż do 30 metrów. Zniszczenia w infrastrukturze mieszkaniowej naprawiono do 1524 roku. Dopiero wówczas mniej więcej znaczna większość mieszkańców stanęła na nogi. Pokonanie Węgrów pod Mohaczem w 1526 roku zakończyło krótki okres pokoju. Już dwa lata później Turcy ponownie przybyli by dokończyć sprawę sprzed dekady. Nie byli przygotowani do oblężenia twierdzy. Zachowywali się jakby oczekiwali, iż zastaną nienaprawione mury obronne, a sami albańscy otworzą przed nimi wrota. Czekała ich ciężka przeprawa, a mieszkańcy mieli ogromne zasoby zboża i broni. Był to efekt wieloletnich przygotowań i odpowiedniej polityki gospodarczej króla. Starał się ze wszystkich sił zmazać plamę z honoru rodu. Jego syn Luka Drogua został całkowicie odsunięty nie tylko od spraw militarnych, ale i rodowych. 

Ostatnim aktem panowania Skandenberga II była szarża armii rodowej pod jego dowództwem na namiot dowodzenia. Czarodzieje zdobyli go po ciężkiej walce okupionej wielkimi stratami. Ale sułtan tam nie przebywał jak to głosiła informacja. Była to pułapka, w którą Albańczycy wpadli po uszy. Teraz musieli wydostać się z niej. Król Leka został śmiertelnie ranny w czasie krwawej bitwy. Mimo to walczył dalej torując drogę swoim ludziom do twierdzy. Zmarł dwa dni później - 20 marca 1529 roku. Pochowano go w krypcie królów w pierwszy dzień nowego miesiąca.

{{Władca
|pop=[[Zenon Drogua Skandenberg I]]
|urząd=[[Naczelnicy Albańskich Czarodziejów|Władca Albańskich Czarodziejów]]<br>1510-1529
|nast=[[Leka Njeriujk Skandenberg III]]
}}

[[Kategoria:Ministrowie Magii Albanii]]
[[Kategoria:Ród Drogua]]