Edytujesz Krzysztof Gadoszka

'''Krzysztof Jan Gadoszka''' - (ur. 29 czerwca 1900 w Moskwie, Rosja - zm. 22 grudnia 2000 w Warszawie, Polska) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Vulguci|półkrwi]], polsko-radziecki działacz komunistyczny, członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, polityk, [[Ministrowie Magii Polski|Minister Magii Polski]] (1954-1966). Przez cały okres rządów komunistycznych zajmował czołowe miejsce we wszystkich ministeriach. Po przemianach ustrojowych skazany na 10 lat więzienia, gdzie zmarł. 

==Biografia==

Krzysztof Gadoszka urodził się jako jedyny syn Piotra Gadoszki (1875-1933) i Estery Stolzman (1877-1963). Wychowywał się w inteligenckiej rodzinie. Chłopiec od najmłodszych lat hołdował wszystkiemu co komunistyczne. Miało na to wpływ środowisko w jakim wychowywał się. Rodzice, aby zmniejszyć koszty utrzymania mieszkali w biednej dzielnicy Moskwy podatnej na hasła rewolucyjne. Chodził do szkoły wraz z dziećmi robotników. To od nich zdobywał wiedzę na temat praw i potrzeb robotników. Gdy zdał maturę był w pełni ukształtowany politycznie. Chciał działać czynnie w imię swoich przekonań. Wraz z wybuchem rewolucji październikowej przyłączył się do walczących przeciwko Rządowi Tymczasowemu. Jako że miał wykształcenie średnie przez wielu kolegów był uznawany za element wywrotowy. Dlatego też Krzysztof całym sobą udowadniał przywiązanie do idei komunistycznych. W 1927 roku Ławrientij Beria zatrudnił go jako "likwidatora" czarodziejskiego niebezpieczeństwa. Krzysztofowi to zadanie średnio przypadło do gustu, dlatego został komisarzem podmoskiewskich miejscowości ds. magii. Do jego obowiązków należało przede wszystkim eliminowanie niepewnych jednostek władających mocą. W latach 1930-1938 przewodniczył specjalnemu sądowi dla czarodziejów. W dalszym ciągu nie ufano mu do końca, więc postanowił pokazać czym są dla niego jego obowiązki. W listopadzie 1931 roku oskarżył swojego ojca o domniemany spisek przeciwko władzy komunistów. Na dowód pokazał listy jakie od niego dostał w latach 1925-1930. Proces trwał bardzo krótko. Piotr Gadoszka został skazany na śmierć. Wyrok wykonał osobiście jego własny syn. Zarówno podwładni, jak i szefostwo uwierzyło w jego komunistyczną naturę. Krzysztof stwierdził, że nic nie może stać na przeszkodzie władzy ludu, dlatego też ''cel uświęca środki nawet przeciwko własnej rodzinie.'' 

Po agresji Związku Radzieckiego na Polskę Gadoszka przyjechał na ziemie zajęte przez Białoruską SRR. W latach 1939-1941 przewodniczący sądu dla czarodziejów w Mińsku i Grodnie. Po agresji niemieckiej uciekł na Syberię. Tam też w 1942 roku otrzymał misję nauki języka polskiego. Osobiście spotkał się z Józefem Stalinem w kwietniu następnego roku. Sytuacja radzieckiego wodza była tragiczna. Wojska niemieckie zajęły ogromne terytorium państwa radzieckiego, ale też dokonały bardzo brutalnych zbrodni. Stalin przyrzekł mu odpowiednie stanowisko w powojennej Polsce jeśli zainstalują się tam komuniści. Krzysztof nie widział siebie w roli wiślańskiego polityka. W obecnym czasie chciał walczyć z nazistami i zdrajcami. Zarówno Stalin, jak również Beria nie wyrażali na to zgody. Pomimo otwartych oporów realizował wolę swoich mocodawców. Krzysztof zdał egzamin z języka polskiego i kultury polskiej na ocenę celującą. 

Od grudnia 1944 roku działał przy Tymczasowym Rządzie Rzeczypospolitej Polskiej jako przedstawiciel czarodziejów. Gdy [[Patryk Mikke]] został Ministrem Magii wszedł w skład jego [[I Ministerium Patryka Mikke|ministerium]] jako Dyrektor Departamentu ds. Sprawiedliwości. Należał do grona osób, z którymi Minister bardzo się liczył. Swoją niechęć do Polaków bardzo mocno przekładał na sposób działania jego resortu. Chciał udowodnić, że wszyscy czarodzieje żerują na nieświadomości klasy robotniczej. W tym celu prześladował osoby bardzo znane jak [[Józef Amnel]] czy [[Maciej Czartoryski (1874-1991)|Maciej Czartoryski]], przedwojennych Ministrów Magii. Tylko w latach 1948-1950 nakazał siedmiokrotnie ich aresztowanie. Przesłuchania były bardzo brutalne i tylko specjalne zaklęcia chroniły ich przed śmiercią. Gadoszka musiał zaprzestać tortur, po tym jak [[Ambasadorowie Volturi w Polsce|ambasador Volturi w Polsce]] [[Samon Black]] interweniował u najważniejszych osób w państwie. W latach 1950-1954 ponownie zasiadł [[II Ministerium Patryka Mikke|ministerium Patryka Mikke]] na dotychczasowym urzędzie. Po śmierci Stalina natychmiast wyjechał do Moskwy. Miał nadzieję na wyjazd do domu na stałe. Jednak Giergij Malenkow i Nikita Chruszczow kazali mu pozostać w Warszawie. Trzymiesięczna nieobecność nikogo nie zdziwiła, pozostała tajemnicą. 

W 1954 roku w polskiej partii komunistycznej zaczęto mówić o zmianie Ministra Magii. Patryk Mikke nie pasował im do zmieniającej się sytuacji. Czarodzieje co raz bardziej opornie wykonywali zarządzenia, a w wielu przypadkach nieposłuszeństwa Urząd Bezpieczeństwa pozostawał bezradny. W czerwcu 1954 roku Krzysztof został wybrany Ministrem Magii. Pozostał nim przez 3 czteroletnie kadencje (1954-1966). Przystępując do tworzenia swojego [[I Ministerium Krzysztofa Gadoszki|Ministerium]] dokonał nieznacznych zmian. Sam też do 1956 roku stał na czele departamentu sprawiedliwości. W Departamencie Komunikacji zastąpił Aleksandra Sapieskiego Matyldą Twardodziurą. Po śmierci Bolesława Bieruta i po wyborze Władysława Gomułki na Pierwszego Sekretarza PZPR skład osobowy ministerium uległ poważnym zmianom. Aleksiej Koniew, Wanda Kiernov i Aleksander Stolzman zostali zdymisjonowani. Moskwa przyjęła to bardzo negatywnie, dlatego Krzysztof w grudniu 1956-styczniu 1957 uczestniczył w specjalnych konferencjach poświęconych "współpracy radziecko-czarodziejskiej". Ostatecznie nowy skład osobowy warunkowo zaakceptowano. Większą niezależność przyniosła kolejna kadencja. Minister Magii nie konsultował się kto ma w nim zasiadać. Był to najbardziej proczarodziejski rząd Krzysztofa Gadoszki. O sprawach magicznych przestali decydować zwykli ludzie. Czarodzieje uzyskali więcej wolności w sferze ekonomicznej - przestali płacić specjalne podatki, mogli decydować czy chcą pozostać w państwowym systemie ubezpieczeń zdrowotnych i społecznych, zakładali małe firmy. W 1965 roku spotkał się z [[Fineas Volturi|Fineasem Volturi]] w Volterze. Zgodnie z prawem nie mógł pełnić urzędu dłużej niż 12 lat, dlatego wybrano nową Ministrę Magii [[Franciszka Anna Potocka|Franciszkę Potocką]], a on ponownie wrócił do Departamentu Sprawiedliwości. Po masakrze na wybrzeżu w grudniu 1970 roku odmówił wszczęcia postępowania przeciwko władzom PRL w związku ze śmiercią dwóch czarodziejów. Po tym skandalu Alexandra Potter wezwała go dymisji, jednak przy poparciu władz partyjnych nie musiał o nic martwić. Odszedł na emeryturę w  1985 roku. 

W dniu 14 marca 1992 roku aresztowany na zlecenie [[Wielki Sędzia Volteru|Wielkiego Sędziego Volteru]] [[Kajfasz Volturi|Kajfasza Volturi]]. Specjalny sąd skazał go na 10 lat więzienia za niedopełnienie obowiązków ochrony czarodziejów w grudniu 1970 roku. Krzysztof zmarł w dniu 22 grudnia 2000 roku w więzieniu mając 100 lat.

==Urzędy==
{{Władca
|pop=-
|lata=1946-1956
|nast=Michał Łyżwiński
|urząd=Dyrektor Departamentu ds. Sprawiedliwości}}
{{Władca
|pop=[[Patryk Mikke]]
|lata=1954-1966
|nast=[[Franciszka Anna Potocka]]
|urząd=[[Ministrowie Magii Polski|Minister Magii Polski]]}}
{{Władca
|pop=Bogusław Brzozowski
|lata=1966-1985
|nast=Aleksander Stolzman
|urząd=Dyrektor Departamentu ds. Sprawiedliwości}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Polski]]
[[Kategoria:I Ministerium Patryka Mikke]]
[[Kategoria:II Ministerium Patryka Mikke]]
[[Kategoria:I Ministerium Krzysztofa Gadoszki]]
[[Kategoria:II Ministerium Krzysztofa Gadoszki]]
[[Kategoria:III Ministerium Krzysztofa Gadoszki]]
[[Kategoria:Ministerium Franciszki Anny Potockiej]]
[[Kategoria:III Ministerium Patryka Mikke]]
[[Kategoria:I Ministerium Aldony Kiereszyńskiej]]
[[Kategoria:II Ministerium Aldony Kiereszyńskiej]]
[[Kategoria:III Ministerium Aldony Kiereszyńskiej]]
[[Kategoria:I Ministerium Czesława Piórko]]