Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Strony specjalne
Ethenor
Szukaj
Szukaj
Wygląd
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
John MacArthur
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Informacje o tej stronie
Wygląd
przypnij
ukryj
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
'''John Alexander MacArthur''' - (ur. 27 kwietnia 1927 roku w Kapsztadzie, Związek Południowej Afryki - zm. 3 lutego 2020 roku w Port Louis, Republika Mauritiusa) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], mauritiński polityk brytyjskiego pochodzenia. W latach 1992-2019 [[Naczelnicy Czarodziejstwa Mauritiusa|Naczelnik Czarodziejstwa Mauritiusa]]. Powszechnie jest uznawany w kraju za ojca porozumienia pomiędzy czarodziejami a resztą społeczeństwa. ==Biografia== John przyszedł na świat w brytyjskiej rodzinie dyplomatów mieszkającej w Kapsztadzie. Jego ojciec Alexander MacArthur (1894-1988) od 1925 roku pracował w korpusie dyplomatycznym Wielkiej Brytanii w Związku Południowej Afryki a matka Elżbieta Dawson (1908-1997) pracowała w operze. John w latach 1938-1946 chodził do szkoły magii i czarodziejstwa w Hogwarcie. W czasach szkolnych należał do domu Ravenclavu. Po zakończeniu magicznej edukacji wstąpił do brytyjskiej marynarki wojennej. W szkole oficerskiej otrzymał solidne wykształcenie i przygotowanie do służby na morzu. Charakteryzował się wysoką dokładnością wykonywania zadań i odpowiedzialnością. W 1950 roku otrzymał swój pierwszy przydział - Irlandię Północną. Była to dla niego nudna placówka, w której nigdy nic się nie działo. Nie darzył sympatią Irlandczyków, a nawet uważał, że Zjednoczonemu Królestwo nie jest potrzebna ta prowincja. Dowódcy postanowili zmienić to i wysłali go do Afryki. Co ciekawe nie nad wybrzeże, tylko do Federacji Rodezji i Niasy, a konkretnie do miasta Port Louis znajdującego się nad jeziorem Niasa. Brytyjczycy nie mieli tam ani zbyt dobrej pozycji, ani dobrej opinii. Natomiast szanowano czarodziejów jako tych co potrafią ochronić ludność murzyńską przed prześladowaniami ze strony kolonistów. John MacArthur jako czarodziej, w krótkim czasie uzyskał ogromny szacunek w Port Louis. Zdobył go poprzez uczestnictwo w lokalnych uroczystościach, otwarcie szanował tradycję i kulturę. Działał na rzecz pełnej współpracy pomiędzy czarodziejami a pozostałymi ludźmi. W 1969 roku wystąpił z armii brytyjskiej i przyjął obywatelstwo Mauritiusa. W czasie gdy podpisywano [[Układ z Volteru (1971, 17 stycznia)|układ z Volteru]] John MacArthur nie był aktywny politycznie. Nie liczył się na niej, jednak już znano go jako społecznika. W latach 1973-1979 pełnił funkcję prezesa stowarzyszenia Przyjaźni Czarodziejów i Nieczarodziejów. Organizacja ta zrobiła wiele dla porozumienia pomiędzy młodym ksenofobicznym pokoleniem magów a nacjonalistyczną nieczarodziejską młodzieżą. Nauczył ich koegzystencji na zasadzie porozumienia. Pokazał im, że poprzez współpracę są wstanie osiągnąć rzeczy poza zasięgiem innych afrykańskich społeczności. Gdy zakończył sześcioletnią kadencję oddał stery władzy nieczarodziejce. Pok koniec urzędowania zaczął działać również politycznie. Uważał, że [[Alison Ford]] zbytnio sztywno trzyma się zasady nieingerowania w życie polityczne Mauritiusa. Początkowo nie widziała potrzeby współpracy z rządem centralnym, ale w końcu musiała ustąpić. Przekonała ją do tego przede wszystkim krytyka pochodząca z jej własnego zaplecza politycznego. W dniu 17 czerwca 1980 roku mianowała Johna MacArthura szefem departamentu ds. dialogu z rządem państwa. Dopiero wówczas zrozumiał skąd wzięła się niechęć premiera Seewoosagura Ramgoolama do naczelniczki Ford. Rozmawiała z nich z pozycji siły. Uważała, że [[Volturi]] za każdym razem będą stać po jej stronie. Próbował przynajmniej zmniejszyć panujące napięcie, ale nic nie wskórał. Zmiana rządu centralnego w 1982 roku przyniosła znaczne ocieplenie na linii naczelnika-Prezes Rady Ministrów. Wysoki komisarz praktycznie odciął się od Alison Ford. Trzy lata później w związku z brakiem kontrkandydatów w [[Wybory Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa w 1985|wyborach]] Alison Ford pozostała na urzędzie na kolejną kadencję. W tym czasie wzrosło zainteresowanie Johna polityką czarodziejską. W latach 1986-1988 prowadził gazetę, w której krytykował "volterowski stosunek magii do świata nieczarodziejskiego". Zdobył sobie wielu zwolenników, w tym tych co żądali obrania ostrzejszego kursu wobec Volturi. John był człowiekiem twardo stąpającym po ziemi. Ostatecznie doszedł do porozumienia z naczelniczką i w dniu 30 października 1988 roku mianowała go dyrektorem departamentu stosunków intermagicznych. Współpraca długo nie trwała i już 16 miesięcy później podał się do dymisji. We wrześniu 1991 roku ogłosił, że wystartuje w nadchodzących wyborach. Ten fakt zanotował [[Igor Bradosz]], który wieszczył ostre starcie dwóch przeciwstawnych opcji politycznych. Naczelnika miała nadzieję, że i tym razem nie będzie musiała stawać do walki. Mocno obawiała się przegranej. Znaczna część społeczności czarodziejów była zmęczona jej długoletnimi rządami. [[Wybory Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa w 1992|Wybory]] odbyły się w dniu 22 lutego 1992 roku. W szrankach o urząd naczelnika stanęło troje kandydatów - urzędująca naczelniczka Alison Ford, John MacArthur i Elizabeth Taylor (1921-2016). John MacArthur zdobył 78 144 ze 117 714 głosów. Wygrywając w pierwszej turze zakończył erę Fordowej. [[Rząd czarodziejów Mauritiusa Johna MacArthura I|Pierwszy rząd]] działał w latach 1992-1999. Do jego zadań należało wyrównanie nierówności społecznych, a także kontynuowanie dialogu z rządem centralnym. O tyle pierwszy cel nie łatwo było zrealizować, to drugi punkt łatwiej poszedł, ponieważ sama postać Johna MacArthura spowodowała entuzjazm władz niemagicznych. W listopadzie 1992 roku powstała wspólna rada ds. trudnych. W ciągu kilku lat czarodziejom zniesiono podwójne opodatkowanie. Czarodzieje dopuścili nieczarodziejów do swojej służby medycznej. Rozwijano także programy edukacyjne by ostatecznie we wrześniu 1998 roku wystartowała pierwsza szkoła magiczna wzorowana na Hogwarcie. Niestety rząd praktycznie nic nie był wstanie zrobić, aby pomóc biednym. Brakowało na to odpowiednich środków, a naczelnik nie chciał się zadłużać m.in u rodu Volturi. Alison Ford próbowała na tym zbić na nowo kapitał polityczny. [[Wybory Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa w 1999|Wybory]] stały się areną walk pomiędzy nimi. John MacArthur wyszedł z niej zwycięsko zdobywając 100 174 z 119 701 głosów. [[Rząd czarodziejów Mauritiusa Johna MacArthura II|Drugi rząd]] działał w latach 1999-2006. Co ciekawe, pomimo że jego skład był bardzo zbliżony do poprzedniego, to miał znacznie bardziej konserwatywne poglądy niż poprzedni. Naczelnik w latach 2000-2002 ograniczył dostępność magicznych środków leczniczych dla nieczarodziejów, ponieważ fabryki nie nadążały z produkcją. Spowodowało to niemały kryzys w stosunkach z rządem, ale konflikt zakończyła mediacja wysokiego komisarza [[Amerigo Sforza|Amerigo Sforzy]]. W 2004 roku przebywał z oficjalną wizytą w Volterze. Rozmawiał z [[Kajfasz Volturi|Kajfaszem Volturi]] (1871-2010) na temat niskoprocentowej pożyczki na rozbudowę przemysłu. Siedem miesięcy później podpisali umowę, na mocy której Volturi udzielili ministerstwu magii pożyczkę w wysokości 12 tysięcy [[Złoty|złotych Volteru]] na okres 10 lat. Oprocentowanie wyniosło zaledwie 0,75%. W zamian za to wysoki komisarz będzie nadzorował budowę fabryk i organizował ich zaplecze. a gdy będą działały to ministerstwo magii będzie przekazywało rodu Volturi 15% zysków przez 25 lat. [[Wybory Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa w 2006|W 2006 roku]] nie odbyły się wybory, ponieważ John MacArthur był jedynym kandydatem. [[Rząd czarodziejów Mauritiusa Johna MacArthura III|Trzeci rząd]] urzędował w latach 2006-2013. Charakteryzował się stałością i brakiem śmiałych decyzji. Elity polityczne załapały zadyszkę. Opozycja punktowała to jako przejaw demencji politycznej rządu i naczelnika, ale musieli przyznać, że sytuacja gospodarcza była bardzo dobra. Ministerstwo magii przekazywało o wiele więcej pieniędzy rządowi centralnemu niż to wynikało z umów, a sam budżet czarodziejów miał nadwyżkę. W 2011 roku wprowadzono ustawy socjalne powiązane z pracą. Pod koniec trzeciej kadencji wiele mówiono o prawdopodobnej emeryturze naczelnika. Zauważono, że jego kondycja fizyczna nie należy do najlepszych. W wyborach [[Wybory Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa w 2013|2013 roku]] jego kontrkandydat Alfrant Frang (ur. 1948) podniósł tę kwestię. Wyborcy zaufali jednak osobie sprawdzonej. John MacArthur zdobył 122 147 na 133 211 głosów. [[Rząd czarodziejów Mauritiusa Johna MacArthura IV|Czwarty rząd]] urzędował do 2019 roku. W tym czasie przyjął ustawę emerytalną ustalając wiek przejścia na emeryturę dla mężczyzn i kobiet na wiek 65 lat. Wysokość emerytury została uzależniona od stażu pracy. Co raz częściej sprawy ministerstwa były przykrywane przez złe informacje dotyczące zdrowia MacArthura. Naczelnik skupiał się na rządzeniu. Po pierwsze wspólnie z rządem centralnym rozbudował sieć dróg na nowych osiedlach w Port Louis. Zniósł częściowo obostrzenia handlu medykamentami. Zaczął spłacać w szybszym terminie pożyczkę z nadwyżki budżetowej. W 2017 roku ogłosił, że jest śmiertelnie chory w związku z tym składa dymisję. Zgodnie z artykułem 10. układu z Volteru decyzję tę musiał zatwierdzić wysoki komisarz. [[Fryderyk Antoniusz (1943)|Fryderyk Antoniusz]] nie wyraził zgody. Wzywał naczelnika do walki, jednak 2 lata później sytuacja wyglądała gorzej. John był praktycznie już na skraju swoim sił. W dniu 27 sierpnia 2019 roku złożył akt [[Dymisja Naczelnika Czarodziejstwa Mauritiusa Johna MacArthura|dymisji]]. Antoniusz przyjął ją cztery dni później, a następnie przekazał ją do Volteru. [[Wielki Mistrz rodu Volturi]] [[Ferdynand Volturi]] (ur. 1918) zatwierdził ją 16 września, a [[Wielki Sędzia Volteru]] [[Aro Volturi (1915)|Aro Volturi Starszy]] dwa tygodnie później. Od czasu zatwierdzenia aktu dymisji przez wysokiego komisarza był zawieszony w pełnionych obowiązkach. W dniu 30 października po 27 latach zakończył urzędowanie. Ostatnie miesiące życia spędził w swoim domu otoczonym rodziną. Całe jego życie prywatne było owiane tajemnicą. Nigdy nie wyciągał go na zewnątrz. Obywatele uszanowali decyzję MacArthura i jego najbliżsi mogli prowadzić spokojne życie. John w 1963 roku ożenił z Marrion Janeway (1928-2020). Mieli troje dzieci. {{Władca |pop=[[Alison Ford]] |nast=[[Alexander Denali]] |urząd=[[Naczelnicy Czarodziejstwa Mauritiusa|Naczelnik Czarodziejstwa Mauritiusa]] |lata=1992-2019 }} [[Kategoria:Naczelnicy Czarodziejstwa Mauritiusa]]
Opis zmian:
Wszelki wkład na Ethenor może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
My wiki:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Strona dołączona w tym artykule:
Szablon:Władca
(
edytuj
)
Szukaj
Szukaj
Edytujesz
John MacArthur
Dodaj temat