Edytujesz John Hockley

'''John Caledon Hockley''' - (22 lipca 1918 w Nowym Jorku - 16 października 1945 w Berlinie) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Vulguci|półkrwi]], nazistowski zbrodniarz amerykańskiego pochodzenia, antysemita, jedyny syn [[Caledon Hockley|Caledona Hockleya]] i Marii Joerg. W latach 1929-1936 uczęszczał do nowojorskiej szkoły dla czarodziejów. Podczas nauki zasłynął ze swoich antyżydowskich poglądów. Wielokrotnie atakował ludzi i czarodziejów pochodzenia mojżeszowego. Kilkakrotnie oskarżany przez wymiar sprawiedliwości, ale dzięki wpływom rodziców, zawsze był oczyszczany z zarzutów. Po samobójczej śmierci ojca w 1930 roku starał się wraz z matką ratować pozostałości majątku. 88% substancji zabrały banki. John mając 16 lat formalnie przejął wszystkie prawa do pieniędzy Hockleyów. Wypłacił matce odszkodowanie w wysokości pięciu milionów dolarów jako część warunków umowy za małżeństwo z ojcem. On sam zaprzestał inwestowanie w niemagiczny przemysł i przeniósł działalność na eliksiry. 

John będąc co raz starszy poszukiwał odpowiedniej małżonki. Pierwszą wybranką była Elżbieta Carrow. Ich związek bardzo dobrze się układał do czasu gdy podczas uroczystego obiadu matka narzeczonej wspomniała, że jej rodzice doszli do majątku tylko dzięki pracy własnych rąk, mimo że wcześniej wyemigrowali z Królestwa Polskiego przez prześladowania Żydów. Od tamtej pory John unikał niedawną miłość szerokim łukiem. Czuł się zdradzony i wystawiony na pośmiewisko. Znany antysemita wybrał na przyszłą żonę Żydówkę. Tak wielkiej zniewagi nie mógł podarować. W imię swojego honoru zagroził Carrowom zemstę jeśli dalej będą oszukiwać ludzi swoim pochodzeniem. Gdy to nie przyniosło skutku - ogłoszono zaręczyny Elżbiety z jego kolegą, postanowił wymordować całą rodzinę. W nocy na 17/18 sierpnia 1938 roku John wraz z wynajętymi bandytami napadli na rezydencję niedoszłej żony. Osobiście zabił Piotra i Hannę, rodziców Elżbiety. Ona sama musiała na to patrzeć. Nim poderżnął jej gardło on i towarzysze zgwałcili ją. Po tak wielkiej zbrodni zbiegł jak najszybciej do Meksyku. W połowie marca 1939 roku groziła mu ekstradycja, gdy został wytropiony przez CIA, dlatego uciekł pierwszym transatlantykiem do Europy. Głównym celem podróży były nazistowskie Niemcy przez Hiszpanię, Italię i Austrię. Gdy osiadł w jednym miejscu na stałe kupił mieszkanie w Berlinie, niedaleko centrum miasta. John zmienił imię na Johann, a następnie wstąpił do NSDAP. Chciał jak najszybciej wtopić się w tłum Niemców. Na początku 1940 roku ożenił się z Bernadettą Ente, z którą miał syna [[Johann Hockley|Johna]] (1941) i córkę [[Gertruda Hockley|Gertrudę]] (1943). Od stycznia do 1942 roku do października 1944 roku wyjeżdżał służbowo do obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau. Miał sprawdzać stan poziomu życia kadry. Zadanie to uznawał za nudne. Szybko znalazł nowe zajęcie. Uwielbiał torturować więźniów. Wobec Żydów zachowywał się bardzo brutalnie. Jego ofiarą padło blisko 300 osób. Kapitulacja Niemiec z 8/9 maja 1945 roku oznaczała kres jego marzeń. Na kilka dni przed rozpoczęciem oblężenia Berlina teleportował się do zniszczonego Drezna. Było tam o wiele bezpieczniej. Porzucił żonę i dzieci w nadziei, że przetrwają. Do stolicy okupowanego kraju wrócił pod koniec maja. Nie odnalazł ani Bernadetty, ani Johanna czy Gertrudy. Usilnie przez dwa miesiące przetrząsał całe miasto aż ich znalazł. Zamieszkali ponownie w zrujnowanym mieszkaniu kupionym przez Hockleya w 1939 roku. John zginął 16 października 1945 roku w wyniku zawalenia się bloku. Bernadetta i dzieci przeżyli, bo stali w kolejce po chleb.

[[Kategoria:Hockleyowie]]