Edytujesz Gerard de Goud

'''Gerard Augustus de Goud''' - (ur. 4 stycznia 1963 w Brukseli) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], belgijski polityk, doktor nauk chemicznych, były magiczny gubernator Brukseli, Od 2016 roku [[Federalni Ministrowie Magii Królestwa Belgów|Minister Magii Belgów]]. 

==Biografia==

Gerard urodził się w rodzinie polityków. Jego ojciec [[Maurice de Goud]] w latach 1996-2004 pełnił funkcję ministra magii, zaś matka Beatrycze Zwirk jest sędziną w sądzie czarodziejów. W latach 1974-1981 studiował magię w Brukseli. Następnie wyjechał na studia chemiczne na paryską Sorbonę. W 1988 roku obronił pracę magisterską. Cztery lata później obronił doktorat w Londynie. W dniu 19 października 1992 roku ministra magii [[Eva Glibberig]] mianowała go przewodniczącym komisji edukacji. To co zastał tam przerażało go. System edukacji przede wszystkim nie był całkowicie dostosowany do obecnych czasów. Pierwszą decyzją było uporządkowanie programu nauczania. Od 1994 roku magiczna edukacja została podzielona na dwie części - pierwsza obejmowała czarodziejów w wieku 7-12 lat, a druga 13-18. Na magiczną szkołę podstawową stanowiły dwa bloki. Pierwszy (1-3 klasa) składał się z przedmiotów w zdecydowanej większości niemagicznych. Uczono języków francuskiego, flamandzkiego i niemieckiego, matematyki i przyrody. Po zakończeniu pierwszego bloku uczniowie pisali egzamin końcowy. Drugi blok składał się z dwóch klas. Dodano tam do już uczonych historię Belgii i magii, język angielski, a także alchemię (połączenie transmutacji i eliksirów). Magiczne liceum zdecydowanie więcej czasu poświęca magii. Alchemia została rozbita na transmutację i eliksiry. Uczniowie uczyli się zaklęć, łaciny, astronomii, ziołolecznictwa i magizoologii. W ostatnich dwóch klasach odpadały języki obce, nauka o zwierzętach i zaklęcia. Reforma została bardzo pozytywnie przyjęta przez rodziców, nauczycieli, ale także rząd. Zdecydowanie unowocześniła podejście czarodziejów do edukacji. Wprowadzono nowe wzorce nauczania, jak i odpowiednie materiały dydaktyczne. W 1996 roku jego ojciec został ministrem magii. Gerard chciał odejść by nie oskarżano ich o nepotyzm. Jednak zdecydowana część elit społecznych wyraziła się negatywnie do jego propozycji. Pozostał na dotychczasowym urzędzie, jednak szukał pretekstu by uciec z magicznego rządu ojca. Okazja trafiła się na przełomie sierpnia i września 1998 roku kiedy to do dymisji podał się magiczny gubernator Brukseli. Głównym kandydatem został naczelnik wydziału edukacji. W wyborach otrzymał 55,78% głosów. Urząd objął w dniu 2 października. Szybko popadł konflikt ze społecznością żydowską i muzułmańską. Nie wyraził zgody na magiczny ubój rytualny. Postawił sprawę jasno, że póki jest gubernatorem Brukseli nie dopuści do wplątania magii w religię. W latach 1999-2001 doprowadził do rewitalizacji większości urzędów i domów komunalnych. Mimo sporych sukcesów przegrał wybory z kandydatem socjaldemokratów. Maurice do Goud nominował go na dyrektora prestiżowej szkoły dla czarodziejów w Antwerpii. Urzędowanie rozpoczął w dniu 1 lutego 2002 roku. Jedną z jego najbardziej kontrowersyjnych decyzji była weryfikacja stanu wiedzy nauczycieli i ich sposobów nauczania. Wymógł na niektórych, aby zmienili swoje podejście do uczniów. Mimo wielu rad specjalistów nie zmniejszył poziomu dyscypliny. Uczniowie musieli bezwzględnie przestrzegać dyscypliny wojskowej. Po zakończeniu kadencji w lipcu 2007 roku wrócił do ministerstwa magii. Od września 2007 do lutego 2010 roku pełnił funkcję wiceministra magii. Następnie minister [[Achilles de Slang]] w styczniu 2010 roku mianował go przedstawicielem czarodziejów w rządzie, przed monarchą i rodem Volturi. Uczestniczył w [[Pogrzeb Kajfasza Volturi|pogrzebie Kajfasza Volturi]] i inauguracji panowania [[Marceli Volturi|Marcelego Volturi]] w kwietniu 2010 roku. W czasie kryzysu politycznego w kraju otwarcie wspierał rząd tymczasowy. W 2013 roku wraz z [[Samir Afrazhi|Samirem Afrazhim]] uczestniczył w uroczystościach koronacyjnych króla Filipa I Koburga po abdykacji Alberta II. W dniu 7 lutego 2015 roku, po upływie pięcioletniej kadencji, podał się do dymisji. W 2016 roku wraz z ubiegającym się o reelekcję Samirem Afrazim stanął w wyborach na ministra magii. Otrzymał 59,74% głosów. W dniu 16 lipca objął urząd. Od początku urzędowania naraża się federalistom poprzez dążenia do centralizacji społeczności magicznej. W dniu 1 sierpnia weszła ustawa na mocy, której to minister magii wyznacza magicznych gubernatorów Brukseli, Antwerpii i Namuru na trzyletnią kadencję. Gerard Cieszy się ogromnym poparciem [[Aton Visconti|Atona Viscontiego]] [[Ambasadorowie Volturi w dawnych Niderlandach|ambasadora Volturi w dawnych Niderlandach]], dlatego belgijscy politycy zaprzestali ostrych ataków na jego osobę. W styczniu 2018 roku ogłosił, że ma zamiar powołać parlament czarodziejów. Oznaczało by to też ograniczenie roli ministra magii w kwestiach prawodawczych. Pozytywnie zareagowała społeczność magiczna, rząd i król, a także Volturi. Prace nad projektem miały ruszyć prawdopodobnie w maju. Według najnowszych informacji Volturi i król zgłosili swoje weto. W 2020 roku uzyskał reelekcję. 

Gerard W 1991 roku ożenił się z Włoszką Sylvią Cielle (ur. 1965). Mają dwoje dzieci. 

{{Władca
|pop=[[Samir Afrazhi]]
|urząd=[[Federalni Ministrowie Magii Królestwa Belgów|Minister Magii Belgów]]<br>2016-urzęduje
|nast=''Wybory w 2024''
|}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Belgii]]