Edytujesz Eryk Lukanos

{{Dane personalne
|płeć=Mężczyzna
|oczy=Niebieskie
|włosy=Siwe, wcześniej brązowe
|urodziny=4 października 1889<br>Reykjavik, Dania
|śmierć=12 stycznia 2021<br>Reykjavik, Islandia
|krew=Czysta
|tytuł=Minister Magii Islandii, Wielki Mistrz rodu Lukanosów
|pseudonim=Eric
|różdżka=17,7 cm długości z czarnego dębu
|praca=Ministerstwo Magii Islandii
|rodzina=<br>

}}'''Eryk Jan Karol Lukanos''' - (ur. 4 października 1889 roku w Reykjaviku-zm. 12 stycznia 2021 roku w Reykjaviku) [[Tytan]], [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], jedyny syn [[Ozyrys Lukanos|Ozyrysa Lukanosa]] i polskiej szlachcianki [[Alicja Teodora Twardowska|Alicji Twardowskiej]]. Islandzki polityk, prawnik, [[Ministrowie Magii Islandii|Minister Magii Islandii]] w latach 1950-1973. Od 1979 roku [[Wielcy Mistrzowie rodu Lukanosów|Wielki Mistrz rodu Lukanosów]]. Żył {{wiek w latach i dniach|1889|10|04|2021|01|12}}. 

==Biografia==

Eryk urodził się jako jedyny syn swoich rodziców. Od początku swojego życia był uważany za dziedzica rodu. W latach 1895-1901 uczył się w lokalnej szkole dla młodych adeptów magii. Po jej zakończeniu wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Tam używał nazwiska matki. Nie chciał rzucać się w oczy, zwłaszcza rodu Volturi. Należał do rodziny, który od ponad 1000 lat jest pod stałą "strażą". Eryk dopiero w Ameryce opanował nie tylko język angielski, ale także włoski, niemiecki i francuski. W 1908 roku zakończył szkołę dla czarodziejów w Filadelfii. Już wówczas był znany lokalnemu środowisku jako wszechstronny artysta. Amatorsko grał w teatrze, a nawet w filmach. W czerwcu 1907 roku zaproponowano mu amerykańskie obywatelstwo. Odrzucił je, ponieważ nie chciał prowokować ród Volturi. Wrócił do Islandii, ale nie mógł tam wysiedzieć zbyt długo. W latach 1909-1914 studiował prawo na uniwersytecie Harvardzkim.

===Lata młodości===
Wybuch I wojny światowej w 1914 roku zastał go Nowym Jorku. Młody Eryk niezbyt długo zastanawiał się i jak najszybciej wrócił do Europy. Zaciągnął się w szeregi armii brytyjskiej jako Polak. Walczył z Niemcami na froncie zachodnim. Utknął w kotle pod Verdun. Często miał dość siedzenia w okopach. Pragnął działać i zawsze rwał się do działania. Kilkakrotnie za zgodą dowódcy samotnie atakował pozycje nieprzyjaciela. Dysponował potężnym uderzeniem i gdy jego klątwy docierały do celu niszczyły wszystko w promieniu kilkunastu metrów. Wiedział, że może zginąć w odwecie, dlatego potajemnie rzucał bariery ochronne, które wielokrotnie ratowały mu życie. W lipcu 1917 roku otrzymał przepustkę. Miał trzy tygodnie na podreperowanie zdrowia. Niestety w tym czasie zadarł z prawem. Pobił się z pijakiem w pubie w Wenecji. Za to został aresztowany przez żandarmerię wojskową i przewieźli z niewiadomych przyczyn do Rzymu. Na posterunku policji doszli do jego prawdziwej tożsamości. I tu zaczęły się problemy. Erykowi groził przewóz do Volteru gdzie by prawdopodobnie stracił życie. Przekroczył granicę rzeki Rubikon, a tego żadnemu Lukanosowi nie wolno robić od 1661 roku. Styksowie przejęli go trzy dni po aresztowaniu. W dniu 9 grudnia 1917 roku Eryk spotkał się z [[Łukasz Nigellus Volturi|Łukaszem Nigellusem]] i [[Fineas Volturi|Fineasem Volturi]]. Młody mężczyzna zrobił na nich ogromne wrażenie. Po raz pierwszy od wielu lat doszło do spotkania członków dwóch wrogich sobie rodów. 
{{Cytat box
|cytat=
-Spójrz ojcze po raz pierwszy od XVII wieku Lukanos stanął na naszej ziemi – ''Powiedział Fineas Volturi do ojca.''<br>
- No Tak został przekroczony Rubikon - ''Odpowiedział Łukasz Nigellus, po czym zwrócił się Eryka - Kim jesteś chłopcze?
<br>- Jestem Eryk Lukanos, urodzony za panowania księcia czarodziejów [[Pius Lukanos|Piusa Lukanosa]] - ''Odpowiedział Eryk próbując brzmieć jak najbardziej poważnie
<br>- Za przekroczenie rzeki Rubikon przez jakiegokolwiek Lukanosa grozi śmierć, a na rodzinę za ten grzech spadnie wybicie zgodnie z prawem z 1661 roku - ''Powiedział Fineas głosem pozbawionym emocji'' - Zostanie on wykonany naty...
<br>- Mogę powiedzieć coś na swoją obronę? - ''Przerwał mu Eryk'' - Ja nic nie wiedziałem o zakazie przekroczenia starożytnej granicy na rzece Rubikon. Teraz odpoczywam po walkach na froncie po walkach z Niemcami.<br>
- No dobrze...- ''Stwierdził po chwili Łukasz Nigellus'' -...niech będzie. Jutro masz być za granicą Rubikonu.
|źródło=Rozmowa Łukasza Nigellusa i Fineasa Volturi z Erykiem Lukanosem
}}

===Stany Zjednoczone===
Do końca wojny walczył we Francji. Do Islandii wrócił na początku 1919 roku. Zajmował się tam rozwijaniem świadomości prawnej czarodziejów. Był gorącym zwolennikiem demokracji. W 1921 roku jako jeden z pierwszych wyborców oddał głos w pierwszych [[Wybory Ministra Magii Islandii (1921)|wyborach na ministra magii]]. Choć nie wszedł do rządu to pozostawał czynnym działaczem społecznym. Za pozwoleniem magicznej radzie ministrów zorganizował na przełomie 1922/1923 roku konferencję poświęconą istocie demokracji. W latach 1923-1925 przebywał w Stanach Zjednoczonych na zaproszenie [[David Ramp|Davida Ramp]]. Uczestniczył w kursach dla Indian, aby nie prześladowali magii. Szły one bardzo opornie. Ludność rdzenna wierzyła, że czarodzieje doprowadzili do powstania pustyń w Ameryce. A dopóty oni żyją nigdy nie wróci tam zieleń<ref>Mitologia ludów indiańskich jest w całości oparta przeciwko magii, a nikt nie wie dlaczego, ponieważ po raz pierwszy spotkanie z czarodziejami jest wzmiankowane na XVI wiek.</ref>. Eryk Lukanos zastanawiał się czy czasem w historii nie wydarzyło się coś co ludy tak zapamiętały. Po raz pierwszy od wieków jako przedstawiciel swojej rodziny napisał list do seniora Volturi: ''W ciągu dwóch lat przeprowadziłem setki rozmowy z Indianami z rożnych plemion i wszyscy boją się magii. Za każdym razem przekazują historię o spaleniu ich ziem przez potężne magiczne istoty. Pierwsze wzmianki o spotkaniu czarodziejów pochodzą z XVI wieku. Pytanie jest takie czy ród Volturi czasem nie miał nic wspólnego z powstaniem mitologii?''. Nie uzyskał żadnej odpowiedzi. Natomiast musiał przerwać badania nad tą kwestią na wyraźne żądanie amerykańskiego rządu. Eryk nie wyjechał tak jak tego oczekiwano tylko po prostu podróżował po bezdrożach kraju pozostając przy tym niewidocznym dla wrogich oczu. Przy okazji zbierał rożne stare legendy. Najciekawsza była o spotkaniu przodka jednego z wodzów i mężczyzny w czarnym płaszczu. Na tym płaszczu widniał znak błyskawicy. Tym razem to nie był znak rodu Volturi a Lukanosów. Według jego badań historia pochodzi z połowy VII wieku, czyli u władzy była jego rodzina. Kwestia interesowała go na tyle bardzo, że wrócił na Islandię. Niestety archiwa były bardzo skąpe i nic nie mówiły o przeszłości z czasów przed Volturi. Eryk w 1926 roku wydał książkę pt. "Magiczna przeszłość amerykańskich Indian"<ref>Wydana w Nowym Jorku, nakładem 30 tysięcy egzemplarzy.</ref> Może nie była ona rewolucyjna, ale zawierała tezę, że jeśli nie Volturi, nie Lukanosi to kto spowodował nienawiść Indian do magii? Choć obiecał napisać kolejną książkę to nigdy tego nie zrobił, ponieważ miał zakaz zajmowania się tą kwestią. 

===Ministerstwo Magii===

W 1933 roku Minister Magii Rupert Cullen mianował go dyrektorem departamentu ds. kontaktów z czarodziejami i Królestwem Danii. Po raz pierwszy przebywał w Kopenhadze na początku 1934 roku. Spotkał się z królem Danii Chrystian X Oldenburgiem i [[Królewscy Premierzy Czarodziejów w Danii i Grenlandii|premiera czarodziejów]] [[Christian Dragen (1841-1966)|Christianem Dragenem]]. Omawiał kwestie niezależności nie tyle co społeczności, ale i samej Islandii. W latach 1935-1936 zorganizował wymiany czarodziejów z metropolii, Norwegii i Szwecji. Dzięki nim islandzcy magowie zaczęli wyjeżdżać za granicę i poznawać kultury i zwyczaje innych narodów. Eryk również często był widywany podczas wydarzeń kulturalny w krajach skandynawskich. Z jednej strony promował Islandię, a z drugiej dążył do kolejnego spotkania z rodem Volturi. W 1938 roku przestał być członkiem magicznego rządu. 

Rupert Cullen zatrudnił go za to jako szefa komórki informacji prasowej. Ministerstwo magii raz na tydzień organizowało spotkania z dziennikarzami. Było to zdecydowanie novum jeśli chodzi o Islandię. Minister magii stał się osobą medialną, a przez co rozpoznawalną. Eryk dbał o dobrą atmosferę spotkań. Choć potem zmienił formułę. Zapraszał dziennikarzy wszystkich opcji politycznych. To za jego sprawą do użytku publicznego weszło zdanie "Nawet najmniej przyjazny dziennikarz wobec nas jest elementem demokracji<ref>(Isl.) Jafnvel minnsti vingjarnlegur blaðamaður við okkur er lýðræði</ref>". W czasie zagrożenia wojennego ze strony Niemiec Islandczycy wyraźnie obawiali się hitlerowskiej inwazji. Część uważała, że Volturi zaatakują Islandię wspólnie z Niemcami i zabiją wszystkich czarodziejów, bo są potomkami wygnańców popierających Lukanosów. Czarodzieje zauważali młodego i energicznego Eryka, który świetnie radził sobie z mediami. Wyczuwał nastroje społeczne, dzięki czemu potrafił uspokoić ludzi. 

W 1943 roku stanął do [[Wybory Ministra Magii Islandii (1943)|wyborów na ministra magii]]. Był najmłodszym spośród czterech kandydatów. Otrzymał 816 głosów co dało łącznie 18.49% głosów. Choć zajął ostatnie miejsce to zapadał wszystkim w pamięć jako osobą stojąco twardo na gruncie logicznym. Bezpośrednio przed pierwszym głosowaniu miała miejsce bardzo poważna komplikacja. Na zaproszenie szefa rządu Islandii do Reykjaviku przyjechał [[Mercjusz]] w celu zapewnienia neutralności Volturi w ewentualnym niemieckim ataku na kraj. Volterowski dowódca armii polnej wzbudził wielki postrach na wyspie, a sam Eryk jako jedyny postanowił stawić mu czoła. Obaj poznali się już wcześniej w czasie aresztu Eryka w Volterze za przekroczenie rzeki Rubikon. To spotkanie przeszło do historii, o którym dzieci w szkole magicznej poznają na wychowaniu obywatelskim. Nowy minister [[Romulus Remus Lukanos]] mianował Eryka swoim zastępcą i Dyrektorem Departamentu Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości<ref>Według niektórych źródeł Eryk nie chciał objąć tego urzędu, ale wyraził zgodę dopiero po namowie ojca.</ref>. W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1945)|wyborach w 1945 roku]] zorganizowanych po śmierci ministra magii poparł swojego ojca. [[Ozyrys Lukanos]] prowadził zdecydowanie samodzielną politykę. Eryk pełnił dotychczasową funkcję, ale na każdy poważniejszy krok musiał mieć pozwolenie zwierzchnika. W lipcu 1950 roku ogłoszono, że będzie głównym kandydatem partii Lukanosów na ministra magii w nadchodzącej elekcji. Na pierwszym spotkaniu wyborczym wyborczym powiedział: {{Cytat box
|cytat=Gdy po raz pierwszy stawałem tutaj byłem mało znanym członkiem rodu Lukanosów. Najpierw badałem przeszłość legend indiańskich, potem zacząłem pracę w ministerstwie. Rozwijałem demokrację, a dzisiaj obiecuję wam, że zrobię wszystko, aby w am przewodzić. Niech żyje nasza ukochana demokracja. 
|źródło="Radio of Magical Icelanders", 13 lipca 1950 Reykjavik
|align="right"
}}

Początek kampanii zwiastował jak będzie ona wyglądała przez kolejne tygodnie. Nie wystawiono innych kandydatów, dlatego po drugi z rzędu głosowano nad jednym kandydatem. 

===Minister Magii Islandii===

Jako że w wyborach był jedynym kandydatem wyborcy odpowiadali na pytanie: ''Czy zgadzasz się aby Eryk Jan Karol Lukanos został Ministrem Magii Islandii'', a poniżej zaznaczono jedną z dwóch możliwości: TAK lub Nie. Krytycy Lukanosów po raz kolejny nawoływali do bojkotu. Uważali, że elekcja ma charakter potwierdzenia namaszczenia następcy Ozyrysa. Sam Eryk jako pierwszy odpowiedział na słowa krytyki dość konkretnie, iż sami mogli wystawić własnego kandydata. A za jego kandydaturą głosowało 67,88%. W latach 1952-1954 próbował wspierać magiczne kierunki na Uniwersytecie w Reykjaviku. Inicjatywa zakończyła się klęska, ponieważ w dalszym ciągu czarodzieje wybierali amerykańskie uczelnie, które stały na znacznie wyższym poziomie niż te krajowe. W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1955)|1955 roku]] wygrał wybory w pierwszej turze. Pokonał wieloletniego wroga i krytyka Lukanosów, który na każdym kroku poddawał jego kompetencje pod wątpliwość. Valdemar Valdemarson nie potrafił przekazać swoich postulatów. Chciał jedynie zakazać Lukanosom pełnić jakichkolwiek funkcji publicznych. Po sromotnej porażce całkowicie wycofał się z polityki i działalności społecznej. Równocześnie Eryk co raz był aktywny w niemagicznej w politykę państwa. Popierał programy socjalne jak eliminacja biedy, dodatki dla rodziców. Ministerstwo magii łożyło nie tylko na czarodziejów, ale i na resztę społeczeństwa. Robiono to w ramach jednego funduszu spójności. Uchwalano wówczas identycznie brzmiące prawa przez parlament islandzki i rząd Eryka<ref>Potocznie nazywano to prawo dualne, isl. - tvískiptur hægri</ref>. Sfera magiczna i państwowa co raz bardziej przenikały się wzajemnie. Przez jakiś czas zastawiano się czy Eryk Lukanos nie mógłby zostać prezydentem Islandii. Choć bardzo mu to odpowiadało, to musiał odmówić. Mimo wszystko istniało ryzyko interwencji Volturi gdyby Lukanosi przekroczyliby niewidzialną granicę. 

W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1960)|1960 roku]] stanął do rywalizacji o urząd ministra z Ruppertem Cullenem. Ten już podstarzały polityk ponownie próbował swoich sił. Wierzył, że czarodzieje wybiorą symbol siły z czasów przedwojennych. Wyniki bardzo go rozczarowały, ponieważ Eryk pobił go o głowę. Z szacunku dla starego mentora zaangażował go w rządzie jako jeden z zastępców dyrektora departamentu. Islandia lat 60. przezywała dość pokaźny rozwój gospodarczy. Czarodzieje wykorzystywali położenie kraju pomiędzy Europą a Stanami Zjednoczonymi. Eryk nałożył podatki tranzytowe w wysokości 0,75% na towary przesyłane magicznymi środkami transportu. W zamian za to gwarantowano świetną infrastrukturę. W latach 1963-1964 prowadził negocjacje z rządem, aby wydzierżawić jedną z wysp pod budowę magicznej akademii technicznej. Rozmowy szły ku dobremu końcowi, jednak niespodziewanie strona rządowa zerwała je w marcu 1964 roku. W czasie feralnego spotkania z premierem Eryk dowiedział się także, że w najbliższych dniach do stolicy przyjedzie [[Fokus]], dowódca armii rodu Volturi. Pamiętając o skutkach politycznych poprzedniej takiej wizyty natychmiast wezwał członków swojego rządu, a potem ujawnił to czarodziejskiej opinii publicznej na specjalnej konferencji prasowej. Zachęcał ludzi do prostego wyrażenia swojego negatywnego zdania. Dzięki protestom obejmującym wszystkie większe ośrodki miejskie wizyta Fokusa nie doszła do skutku, ale minister magii otrzymał list od Fineasa Volturi:
{{Cytat box
|cytat=Gdy ostatnio spotkaliśmy się byłeś ledwo co żołnierzem, a teraz od ponad dekady stoisz na czele islandzkich czarodziejów. Pokazałeś mi, że jesteś prawdziwym gospodarzem swojego domu i masz mój szacunek. Fokus nie przyjedzie, a sytuacja podobna do tej z 1661 roku nie powtórzy się. 
}}

W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1965)|1965 roku]] nie miał kontrkandydatów, dlatego wyborcy ponownie głosowali TAK lub NIE. Za nim zagłosowało 79% czarodziejów. Kolejna kadencja miała najbardziej stateczny charakter od wcześniejszych. Przede wszystkim był to czas gdzie światem czarodziejskim w kraju nie wstrząsały jakieś kataklizmy. Czarodzieje doszli do pewnego statusu materialnego, który zapewniał im nieskrępowany rozwój. Młodzi otrzymali wsparcie na start w dorosłość w postaci dopłat do kupna mieszkania i domu. Promowano zdrowy tryb życia, dlatego w 1968 roku zakazano palenia papierosów w miejscach publicznych, a na towary tytoniowe nałożono podatki zaporowe, które podnosiły cenę detaliczną o 400%. Ustawa antyalkoholowa napotkała już zdecydowany opór nie tyle co w samej społeczności, ale i w magicznym rządzie. Ostatecznie nic z niej nie wyszło, ponieważ Eryk nie miał na tyle sił by zmusić wszystkich do swojego punktu widzenia. Nie oznacza to, że całkowicie się poddał. Promował kampanie antyalkoholowe, a pomoc społeczna uzależnił od braku problemu z alkoholem w domu. Mimo wszystko panował spokój. Wszystko zepsuła [[Interwencja zbrojna w Mexico City|interwencja zbrojna rodu Volturi w Mexico City]]. [[Grzegorz Volturi]] został zamordowany, a armia styksów urządziła rzeź w stolicy Meksyku. Czarodzieje na Islandii bardzo bali się, że Volturi zapragną ich załatwić przy okazji. Choć nic się takiego nie stało to Eryk kazał wszystkim ćwiczyć zaklęcia obronne, tarczy i tworzenia barier. Zachował zdrowy rozsądek, który udzielił się ostatecznie zdecydowanie większości czarodziejów. To zapewniło mu zwycięstwo w [[Wybory Ministra Magii Islandii (1970)|1970]] roku. Urząd pełnił jeszcze trzy lata kiedy zrezygnował. 

===Badania nad kulturą Indian w Kalifornii===

Po blisko 50 latach przerwy wrócił do badań nad mitologią Indian. Jednak nie dokończył to co obiecał. Wyjechał do Kalifornii gdzie zbierał podania, legendy i mity o przybyciu czarodziejów na te tereny. Według niektórych z nich młodzi czarodzieje podobni do Azteków porywali młodych ludzi prawdopodobnie, aby udowodnić swoją dorosłość. Na taką śmierć mówili "naph'a"<ref>(Natuahl.) Dosłownie śmierć.</ref>.  Wyniki swoich badań opublikował w kilkunastu periodyków. 

Nie jako także zrewidował swoją pierwszą książkę, ponieważ ówcześnie nie brał pod uwagę, że członkowie kultury Mezoameryki posługiwali się magią. Nie wiadomo ile ich było, ponieważ nie przetrwały żadne źródła pisane do naszych czasów. Wiadomo tylko, że była to warstwa arystokratów. Bardzo okrutna i pozbawiona wszelkich skrupułów. Dopiero gdy zetknęli się z konkwistadorami wyszło na jaw ich słabość. Większość nigdy nie czarowała a moc skierowano tylko na sfery duchowe. Konkwistadorzy byli świetnie wyszkolonymi w walce czarodziejami. Arystokracja upadła, ale co ciekawe nie powstrzymało to wypraw Azteków na tereny plemion w Kalifornii. Ostatnia wzmianka o mordzie rytualnym pochodzi z akt kryminalnych hiszpańskiego miasteczko Los Angeles z 1820 roku<ref>Antecedentes Penales de la Ciudad de Los Angeles, Documento sobre asuntos indios, Asesinatos poco claros, K. 11-13.</ref>. 

===Powrót do polityki===


W 1978 roku jego zięć [[Hieronim Merowing]] ponownie został wybrany na urząd ministra magii. Eryk został poproszony o powrót do polityki. Argumentowano tym, że stanowi dla wielu ludzi wzór do naśladowania. Według przeprowadzonych sondaży widziano w nim osobę mogącą być sumieniem magicznego rządu. Eryk został dyrektorem Departamentu ds. Bezpieczeństwa. Do jego zadań należało zwalczanie wszelkich ruchów terrorystycznych i eksternistycznych. Od czasu do czasu pojawiały się osoby chcące wprowadzić własne porządki. Eryk reagował zwykle bardzo szybko, ponieważ wiele osób nie posiadało żadnej wiedzy w zakresie prowadzenia działań zbrojnych. Przez lata jego zadanie było wręcz nudne. Sytuacja zmieniła się wraz z islamską imigracją do Islandii. Eryk wielokrotnie ostrzegał władze kraju przed brakiem kontroli przyjezdnych. Za nic miano jego ostrzeżenia, dlatego jego departament sprawujący dotąd funkcję bardziej kontrolną musiał zacząć działać. Za jego sprawą wydalono tylko w latach 90. ponad 667 osób. Władze socjalne zanotowały wzrost przemocy domowej w mieszanych rodzinach. W 2005 roku doprowadził do uchwalenia zakazu małżeństw pomiędzy czarodziejami a wyznawcami islamu. Przepisy te zakwestionował parlament islandzki, który do siedmiu miesiącach obowiązywania uchylił decyzję dyrektora departamentu ds. bezpieczeństwa. W 2012 roku został zdymisjonowany przez [[Ahmed Rawazi|Ahmeda Rawaziego]]. 

Przez dwa lata zajmował się własnym zdrowiem. W chwili wyboru Ahmeda Rawaziego miał już 123 lata. Eryk zajmował się sprawą [[Anastazja Kurlikovska|Anastazji Kurlikovskiej]], małżonki jego wnuka, która została zamordowana. Doszło wówczas do sojuszu pomiędzy Lukanosami a rodem Volturi. W 2009 na [[3. Konferencja Sprawiedliwości we Wrocławiu|konferencji Volturi-Lukanosi]] we Wrocławiu ustalono, że przed rozpoczęciem procesu przed Wielkim Sądem Volteru należy wyczerpać ścieżki przed sądami w Islandii, Rosji, Ukrainie i Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości.
W dniu 29 grudnia 2014 roku był jednym z sygnatariuszy [[Prawo dwóch róż (Italia)|prawa dwóch róż]], na mocy którego Volturi i Lukanosi zawarli stosunki dyplomatyczne. W styczniu 2014 roku ponownie został członkiem [[Islandzki rząd magiczny Dorothei Lukanos (1)|pierwszego rządu]], a potem [[Islandzki rząd magiczny Dorothei Lukanos (2)|drugiego rządu]].

==Rodzina==

Na Eryku spoczywała odpowiedzialność przedłużenia swojego rodu. Czas zawarcia małżeństwa odkładał na czasy późniejsze. Od 1924 roku był związany z czarodziejką półkrwi [[Dorotha Firlajdottir|Dorothą Firlajdottir]]. Dziewczyna urodziła w dniu 5 kwietnia 1900 roku w Reykjaviku. Była absolwentka historii, którą ukończyła w Kopenhadze. Eryk i ona poznali się w czasie wystawy w Muzeum Historii Naturalnej. Rodzice nie ingerowali w jego wybory życiowe. Zaręczyny miały miejsce w dniu 15 sierpnia 1927 roku. Ożenili się dokładnie pięć miesięcy później. Para miała jedno dziecko - córkę [[Dorothea Lukanos|Dorotheę]] (ur. 6 XII 1928). W 1937 roku została ogłoszoną następczynią swojego ojca. Córka wyszła za francuskiego księcia [[Hieronim Merowing|Hieronima Merowinga]]. Powstał problem nazwiska. Hieronim nie chciał słyszeć o tym by jego dzieci nie nosiły nazwiska Merowing. Ozyrys Lukanos, Eryk, on i Dorothea doszli do porozumienia w tej kwestii. Dzieci nosiły nazwisko Lukanos-Merowing. Dorothea i Hieronim mają dwoje dzieci - [[Juliusz Cezar Lukanos-Merowing|Juliusza Cezara]] i młodszą córkę [[Olimpia Lukanos-Merowing|Olimpię]]. Przez lata wydawało się, że po Juliuszu Cezarze następczynią na urzędzie seniora zostanie jego córka [[Anastazja Lukanos-Merowing|Anastazja Lukanos-Merowing]], która ożeniła się za [[Neron Volturi|Nerona Volturi]]. Oznaczało by to, że seniorat przejdzie w ręce albo Olimpii, albo jej potomków. Sytuacja uległa zmianie gdy urodził się [[Cezar August Lukanos]]. 

Dorota zmarła w dniu 10 stycznia 1980 roku w Reykjaviku. W sierpniu 2020 roku przekazał większość senioralnych obowiązków córce. Zamierzał po nowym roku ogłosić swoją abdykację. Przed Bożym Narodzeniem doznał wylewu do mózgu. Od tamtej pory zapadł na śpiączkę. Zmarł w dniu 12 stycznia 2021 roku.

==Zobacz też==

* [[Drzewo genealogiczne Eryka Lukanosa]]

==Urzędy==
{{Władca
|pop=[[Ozyrys Lukanos]]
|urząd=[[Ministrowie Magii Islandii|Ministra Magii Islandii]]<br>1950-1973
|nast=[[Hieronim Merowing]]
|}}
{{Władca
|pop=[[Ozyrys Lukanos]]
|urząd=[[Wielcy Mistrzowie rodu Lukanosów|Wielki Mistrz rodu Lukanosów]]<br>1979-2021
|nast=[[Dorothea Lukanos]]
|}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Islandii]]
[[Kategoria:Lukanosi]]

{{Przypisy}}