Edytujesz Endymion Volturi (1975)

'''Endymion Aleksander Volturi''' - (ur. 7 stycznia 1975 roku w Nikozji, Cypr) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], syn [[Prospero Volturi (1945)|Prospero Volturi]] (ur. 1945) i [[Innocentia Volturi (1943)|Innocentii Volturi]] (ur. 1943), volterowski polityk i dyplomata, współpracownik [[Ferdynand Volturi]], praprapraprapraprawnuk [[Juliusz Volturi|Juliusza Volturi]]. 

==Biografia==

Urodził się w pałacu rodu Volturi w Nikozji. Budynek ma charakter eksterytorialny i formalnie rzecz biorąc należy do miasta Volter. Wychowywał się w italskiej kulturze. Nie wymagano by poznał język grecki. W latach 1981-1986 chodził do szkoły podstawowej w Rzymie. Chłopiec nigdy nie chciał wracać do ponurej Nikozji. Często więc był gościem u swojego kuzyna z siedzibie rodu Volturi. W wieku jedenastu lat rozpoczął magiczną edukację. Spędził tam osiem lat, rzadko kiedy wracając do Nikozji. W 1993 roku zdał egzaminy końcowe. [[Kajfasz Volturi]] od razu zaproponował mu studia dyplomatyczne. Przez pięć ciężkich lat ćwiczył fach, który bardzo dobrze mu szedł. Opanował pięć języków - angielski, niemiecki, francuski, niderlandzki i flamandzki. W latach 1999-2004 studiował Francję na studiach doktoranckich. W 2007 roku zastąpił matkę w [[Ambasadorowie Volturi we Francji|ambasadzie Volturi w Pałacu Tuileries]]. Od początku swojego urzędowania miał bardzo ciężkie stosunki z prezydentami Nicolasem Sarkozy i Francois Hollande. W 2008 roku wdał się w konflikt z Pałacem Elizejskim na tle przestrzegania prawa eksterytorialności budynku ambasady. Endymion postawił sprawę od początku na ostrza noża. Stwierdził, że ród sfinansował odbudowę zabudowań, a także samodzielnie ochrania jej teren. Nicolas Sarkozy starał się zmusić ambasadora do uległości przez próby przekraczania barier ochronnych. Spór rozwiązano na zasadzie potwierdzenia aktu własności Pałacu Tuileries na rzecz Volturi. W kuluarach mówiło się, że Endymion groził wsparciem środowiska antyprezydenckiego kwotą nawet sięgającą 150 milionów euro. Oznaczało by to kres jego bytności politycznej. W latach 2009-2010 ambasador interweniował w sądzie okręgowym VII dzielnicy Paryża. Trzy czarodziejki zostały zgwałcone, a następnie zamordowane przez bandę siedmiu imigrantów z krajów Maghrebu. Nie pozwolił zamieść sprawę pod dywan. Domagał się surowej kary dla sprawców zbrodni. W końcu oskarżonych przekazano Volterowi, a [[Wielki Sędzia Volteru]] w styczniu 2010 roku skazał ich na śmierć.

Podczas wyborów prezydenckich w 2012 roku nikogo oficjalnie nie poparł. Nie chciał spotkać się z kandydatem socjaldemokratów. Uważał go za osobę niezdolną do działań zmierzających do ukrócenia przesłanek nielegalnej imigracji. W czasie prezydentury Hollande'a krytykował jego stosunek do obalenia dyktatorów w Libii, Egipcie czy w Syrii. Tylko w latach 2013-2015 spotykał się z francuską głową państwa aż siedmiokrotnie. Nie potrafili dojść do żadnego porozumienia. Endymion ostatecznie podjął decyzję, że ambasada nie będzie popierała francuskiej polityki imigracyjnej. [[Łukasz Volturi]] na zimę 2015 roku zapewnił o poparciu ambasadora. Żądanie jego dymisji zostanie uznany za akt nieprzyjaźni. Po tym jak [[Ferdynand Volturi]] objął przywództwo w rodzinie mianował ponownie Endymiona ambasadorem we Francji. Urząd pełnił do maja 2022 roku.
W 1992 roku poznał Marię Lusignan. Szybko zostali parą. Rodzina Endymiona zaakceptowała dziewczynę. Pobrali się w styczniu 1993 roku. Mają czworo dzieci:
* [[Endymion Volturi (1995)|Endymion Volturi]] (ur. 4 listopada 1995)
* [[Łukasz Volturi (1998)|Łukasz Volturi]] (ur. 30 marca 1998)
* [[Juliusz Volturi (2000)|Juliusz Volturi]] (ur. 27 lutego 2000)
* [[Maria Volturi (2002)|Maria Volturi]] (ur. 30 grudnia 2002)

W ramach ogromnej reformy zastąpił [[Abraxas Volturi|Abraxasa Volturi]] (ur. 1944) na urzędzie [[Ambasadorowie Volturi w Niemczech|ambasadora Volturi w Niemczech]]. 
[[Kategoria:Ród Volturi]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Volturi we Francji]]