Edytujesz Deukalion Cullen

'''Książę Deukalion Ewaryst Euzebiusz Cullen''' – (ur. 16 stycznia 1919 roku w Londynie, Wielka Brytania) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], [[Tytan|tytan]], członek tytanicznego rodu Cullenów. Od 1997 roku [[Wielcy Mistrzowie rodu Cullenów|Wielki Mistrz swojej rodziny]]. W życiu codziennym zajmował się polityką. Zasiadał w kilku rządach. W latach 1981-2005 [[Ministrowie Magii Wielkiej Brytanii|Minister Magii Wielkiej Brytanii]]. Należy do zwolenników współpracy z rodem Volturi i Lukanosami. Za jego czasów doszło do zbliżenia z Volterem i Reykjavikiem. W polityce brytyjskiej doprowadził do poszerzenia różnorodności w obsadzaniu magicznych urzędów. Osłabił w ten sposób arystokrację, co doprowadziło niemal do ich otwartego buntu. W czasie drugiej wojny światowej służył w armii brytyjskiej. Walczył w Afryce i Normandii. Po zakończeniu wojny zakończył karierę militarną. 

==Wczesne lata==

Deukalion przyszedł na świat w londyńskiej rezydencji rodu Cullenów. Należał do 161. pokolenia rodziny. Od urodzenia był dziedzicem swojego rodu. W 1919 roku zajmował drugie miejsce w linii sukcesyjnej. Urząd Wielkiego Mistrza rodu Cullenów pełnił jego dziadek [[Ares Cullen]] (1849-1966). Jego rodzicami byli [[Euzebiusz Cullen]] (1873-1997) i rosyjska arystokratka [[Renata Rogozinow]] (1901-1947). Miał młodszego brata [[Endymion Cullen (1927-2015)|Endymiona]] (1927-2015). Pierwsze nauki pobierał w domu pod czujnym okiem guwernantek. Wychowywano go wiktoriańskim stylu. Z rodzicami miał formalne stosunki. Chociaż lepiej dogadywał się z ojcem niż z matką. W wieku dziesięciu lat znał włoski, rosyjski – język ojczysty matki, niemiecki i łacinę. W 1929 roku przeszedł [[Erupcja mocy|erupcję mocy]]. Interesował się technologią. W latach 1930-1937 studiował magię w szkole magii i czarodziejstwa w Hogwarcie. Przydzielono go do Ravenclavu. Był bardzo dumny, że trafił do domu gdzie wiedza jest bardzo szanowana. Miał w sobie wspaniały dryg do sportu, ale tę aktywność zupełnie zlekceważył. Całymi dniami przesiadywał samotnie w bibliotece. Egzaminy końcowe zdał na ocenę celującą. Deukalion od małego dziecka dążył do spełnienia swojego marzenia pracy w armii brytyjskiej.

==II wojna światowa==

Władze brytyjskie niechętnie odnosiły się do służby wojskowej członka rodu Cullenów. Nie chciano mieć z nimi konfliktów w razie gdyby Deukalion zginął. Młody Cullen pozostawał nieugięty i w końcu w marcu 1939 roku przyjęto go. Swoją postawę argumentował tym, że dziedziczenie jest zabezpieczone poprzez jego brata Endymiona, który wówczas był niepełnoletni. W maju rozpoczął półroczne szkolenie, podczas którego zastał go wybuch wojny. Władze brytyjskie przez przypadek wysłały go w 1940 roku do Francji. Doświadczył nie tylko trudów wojny, ale tez poczuł się urażony faktem pokonania wojsk sprzymierzonych w tak szybki sposób. Od tego momentu nienawidził Niemców. Zapragnął zemsty na całym narodzie. W latach 1942-1943 walczył w Afryce. Był okrutnikiem dla niemieckich sojuszników, jak i samych żołnierzy Wermachtu. Stosował zakazane klątwy na jeńcach wojennych. Sam omal nie dostał się do niewoli gdy gonił dwóch niemieckich oficerów. Po tym incydencie wycofano go Europy. Potem uczestniczył w inwazji na Normandię. Jego oddział poniósł ogromne straty, a sam Deukalion odniósł poważne rany. Wycofano go z powrotem do Londynu. Rekonwalescencja trwała przez cztery miesiące. W lutym 1945 roku wyjechał do Paryża. Jego marzeniem była ponowna walka z wojskami niemieckimi na ich terytorium. Przełożeni uważali go za osobę nie do końca stabilnego psychicznego, dlatego zakazano mu wyjazdu. Trzy miesiące później wydano decyzję o jego demobilizacji. Tym samym skończyła się jego kariera w wojsku. Sam okres drugiej wojny światowej wspomina bardzo dobrze jako czas gdy walczył o wolność. Dzięki potężnemu dziadkowi nigdy nie odpowiedział za zbrodnie przeciwko ludzkości jakie popełnił w Afryce.

==Ministerstwo Magii==

W czerwcu 1946 roku minister magii [[Abraxas Malfoy]] zatrudnił Deukaliona w referacie sprawiedliwości, pomimo że ten nie miał studiów prawniczych. Dlatego też w latach 1947-1952 odbył je w Oksfordzie. W między czasie minister magii został zmuszony do złożenia rezygnacji z powodu jego rasistowskich poglądów. Nowym ministrem został Euzebiusz C4ullen. Wbrew oczekiwaniom wymusił na synu, aby dokończył studia i odbył praktykę. W 1952 roku Deukalion, tak jak wszyscy kandydaci, stanął do konkursu na stanowiska starszego referenta w referacie sprawiedliwości. Wbrew stanowisku ojca wspierał młodych czarodziejów z klasy średniej przy obsadzaniu stanowisk. Wszystko zawdzięcza mu m.in. przyszły minister magii [[Abraham Farage]]. W 1956 roku w czasie kryzysu sueskiego optował za czarodziejską interwencją zbrojną. Kilka razy udzielił wywiadów prasie i w radio, a przez co jego ojciec i premier mieli kłopoty. Zapłacił za to zawieszeniem. Ministerstwo magii w obliczu amerykańskiej interwencji przeciwko brytyjskiej akcji zbrojnej musiało stąpać po cienkim lodzie. Deukaliona uważano za element zbyt niebezpieczny dla stabilności. Zawieszenie go na okres kryzysu był wiec koniecznością. Prywatnie pomiędzy nim a ojcem doszło do poważnej kłótni. Uświadomiono mu, że jako członek rodu Cullenów musi zawsze baczyć co dokładnie mówi. Deukalion wrócił do łask dopiero po wyborach w 1959 roku. Jeszcze nie został członkiem rządu, ale stał blisko swojego ojca. Uczył się cały czas fachu. Ostatecznie w dniu 2 czerwca 1962 roku został szefem referatu edukacji. Zdecydowanie nie znał się na niej, ale dobrze dobrał sobie współpracowników. Pokierowali go w dobrym kierunku. Usuwał wiktoriańskie zasady edukacji w szkołach premagicznych. Deukalion chciał też zmniejszyć autonomię szkoły w Hogwarcie. W jego ocenie placówka była siedliskiem konserwatystów i ekstremistów czystokrwistych. Jeszcze przed wyborami usunął dyrektora szkoły. Zastąpił go znanym w całej Anglii Lincolnem Faragem. Jego zadaniem była reforma Hogwartu. Czystokrwiste rody protestowały. W ich ocenie szef referatu znacznie przekroczył swoje uprawnienia. Po stronie młodego Cullena stanął minister magii, chociaż nie popierał działań syna. W 1965 roku [[Ernest Johnson]] zastąpił Euzebiusza na urzędzie. Deukalion został pierwszym zastępcą ministra magii i szefem referatu prawa. Współpraca z Johnsonem była nacechowana ciągłymi konfliktami o status arystokracji. Minister magii odgórnie wymieniał urzędników wszystkich szczebli nie mając do tego uprawnień. Popadł w konflikt z Wielkim mistrzem rodu Cullenów Euzebiuszem. Deukalion został postawiony pomiędzy młotem a kowadłem. Nie chciał wybierać strony, dlatego w dniu 20 grudnia 1968 roku złożył dymisję. Ta właśnie dymisja była gwoździem do trumny ministra Johnsona. Arystokraci podnieśli przeciwko niemu otwarty bunt. Robiono wszystko, aby uniemożliwić mu pełnienie funkcji. Z jednej strony zwyciężyli, ponieważ minister magii zrezygnował, ale przegrali, ponieważ klasa średnia wyraziła sprzeciw wybierając liberalnego polityka Abrahama Farage’a. Deukalion otrzymał propozycję zasiadania w jego rządzie. Ten zdecydowanie to odrzucił. Parlament trzykrotnie odmówił mu poparcia. Czarodzieje po raz kolejny szli do urn. Wybory wygrał ostatecznie [[Henryk Downstreet]] (1907-2012). Początkowo zaniosło się, że i on spadnie z urzędu. Cullenowie otrzymali propozycje obsadzenia kilku stanowisk. Euzebiusz i Deukalion dołączyli do [[Rząd brytyjskich czarodziejów Henryka Downstreet (1969-1975)|rządu Downstreeta]]. Deukalion wrócił na urząd w resorcie prawa. W 1973 roku jako jeden z wraz z innymi notablami uczestniczył w przyjęciu [[Patrycja von Dietrichstein|Patrycji von Dietrichstein]], która została pierwszym po 1947 roku [[Ambasadorowie Volturi w Anglii, Szkocji i Walii|ambasadorem rodu Volturi w Londynie]]. W 1975 roku został zastępcą pierwszym ministra magii. Do jego obowiązków należało m.in. poprawne utrzymanie stosunków z rodem Volturi, dworem królewskim czy Amerykanami. W czasie kadencji 1975-1981 czterokrotnie przebywał w [[Volter]]ze z oficjalną wizytą. Dobrze dogadywał się z [[Kajfasz Volturi|Kajfaszem Volturi]], jednakże nie doceniał tego doświadczonego polityka. W rozmowie z Wielkim Mistrzem rodu Volturi padło wiele deklaracji, które jako zastępca ministra magii nie mógł złożyć, ponieważ dotyczyły rodu Cullenów. Dopiero po latach Deukalion zdał sobie sprawę, że Kajfasz robił wszystko, aby uzyskać wszystko to co chciał od Brytyjczyków w zamian nic nie dając. Naiwność Cullena została wykorzystana również przez ambasadę do infiltracji planów rządu Downstreeta. Z tego powodu Volter podjął wiele działań zmierzających do ograniczenia Londynowi pola działań. Jedną z takich decyzjai było poparcie dla Malfoyów, aby były minister magii uzyskał większą swobodę. Na każdy jego krok patrzyły nie tylko państwowe, ale i czarodziejskie służby specjalne. W ten sposób Abraxas Malfoy bardzo mocno uważał to co robi. Volturi chcieli koniecznie go sprowokować do popełnienia przestępstwa i móc go aresztować. W końcu sam Deukalion zauważył, że jest cały czas zwodzony przez Volturi, dlatego w marcu 1984 roku ograniczył kontakty z ambasadą i Volterem do niezbędnego minimum. Na wszelki wypadek zmienił doradców, ponieważ uważał ich za [[Espianie|espian]]. Zdecydowanie przecenił swoją pozycję w volterowskiej strategii. Kajfasz Volturi wprost zanosił się śmiechem z naiwności Deukaliona. 

W 1981 roku znaczna część arystokracji żądała, aby Cullenowie wystawili swojego kandydata na urząd ministra. Po rozmowie z ojcem Deukalion zdecydował się przyjąć propozycję.

==Minister Magii==

===Wybory 1981===

{| class="wikitable" align="left" style="margin-right: 5px"
|+ Wyniki wyborów na ministra magii Wielkiej Brytanii w 1981 roku
! |#
! |I Tura
! |%
|-
! |Henryk Downstreet || 1 079 114 || 35.84
|-
! Deukalion Cullen || 2 714 771 || 64,15
|-
|colspan="3" align="center"|'''Podsumowanie'''
|-
|colspan="3" align="center"|Frekwencja: 92.67%
|} W wyborach stanęło dwóch kandydatów. W pełni zrozumiały był start urzędującego ministra magii. Miał za sobą poparcie dworu królewskiego i rządu Wielkiej Brytanii. Deukalion cieszył się poparciem ze strony swojej rodziny, a także Lancasterów, Stuartów, Danwynów czy Cenmorów. Czarodzieje poszli do urn w dniu 13 sierpnia 1981 roku. Ambasadorka rodu Volturi Patrycja von Dietrichstein spotkała się oboma kandydatami na kilka dni przed głosowaniem. Deukalion wyraził potem niezadowolenie, że nie otrzymał od niej żadnego wsparcia. Prawdopodobnie nie mogła tego zrobić z wyraźnego polecenia Kajfasza Volturi. Volter bacznie obserwował rozwój sytuacji w Wielkiej Brytanii. Bardziej odpowiednim ministrem dla nich był Henryk Downstreet, który musiałby się do nich zwrócić, aby powstrzymać kampanię negatywną ze strony rodu Cullenów. Deukalion nauczony przez lata ciężkich upokorzeń nauczył się widzieć kto mówi prawdę. Volturi mogli dać przewagę Henrykowi poprzez odpowiednie ułożenie okręgów wyborczych. Pierwotnie miały wyglądać tak, aby środowiska miejskie dały zwycięstwo urzędującemu ministrowie magii. W parlamencie czarodziejów tak mu zapewniono odpowiednią większość. Zabezpieczenie to miało spowodować, że w razie wygranej Deukaliona posłowie odrzuciliby trzykrotnie skład jego rządu i czarodzieje ponownie poszliby na wybory. Ambasada uważała, że wyborcy mogli by nie wybrać osoby, która nie dała rady sformować takiego gabinetu by uzyskać większość. Wybory okazały się klęską rodu Volturi. Cullenowie wygrali w stosunku 3 do 1.

===[[Rząd brytyjskich czarodziejów Deukaliona Cullen (1981-1987)|I rząd]]===

W dniu 10 września 1981 roku Deukalion został ministrem magii. Pierwszym jego zadaniem było zdobycie większości w parlamencie. Jak wyżej wspomniano był on antycullenowski i wydawało się niemożliwym uzyskania wotum zaufania. Cullen jednak nie poddawał się. Jego rząd był mieszanką arystokratów i klasy średniej. Blisko tydzień trwały negocjacje z poszczególnymi frakcjami. W tym czasie bardzo aktywna była również ambasada. Część posłów należała do obozu niezdecydowanych, którzy zdecydowaliby o dalszym działaniu magicznego gabinetu. Bezpośrednio przed głosowaniem Dekalina zabrał głos. 
{{cytat box
|width=450px
|align=right
|cytat=Szanowni państwo. Przed wami stoję jako przedstawiciel narodu czarodziejskiego Zjednoczonego Królestwa. Wielu niesprzyjających mówi, że służę tytanicznemu rodu Cullenów. Pochodzę z tej rodziny jak wielu moich przodków stojących na czele ministerstwa magii. Zawsze stali na straży niezależności naszego narodu przed zakusami monarchów, premierów rządu Zjednoczonego Królestwa, a nawet rodu Volturi. Dzisiaj stoję przed wami z prośbą o zatwierdzenie składu mojego rządu. Rząd ten jest reprezentatywny, Znajdziecie tam ludzi z różnych warstw społecznych chcących ze sobą współpracować w imię dobra wspólnego. 
|źródło=Przemowa księcia Deukaliona Cullena przed brytyjskim parlamentem czarodziejów<br>16 IX 1981
}} Po zakończonej przemowie otrzymał owacje na stojąco. Otrzymał wotum zaufania stosunkiem głosów 88 na "tak", 2 na "nie" i 10 wstrzymujących się. Czarodzieje prowadzili aktywną politykę w państwie. Rząd chętnie współpracował z Deukalionem, ponieważ można było dojść z nim do kompromisu. W dniu 17 marca 1983 roku rząd dopuścił nieczarodziejów do magicznej technologii maskowania. Minister magii obawiał się, że projekt zostanie zinfiltrowany przez ród Volturi, a następnie dostosowany do wymogów seniora. W tym momencie za ochronę projektu również był odpowiedzialny rząd. Deukalion często w rozmowie z bliskimi współpracownikami narzekał, że wielu brytyjskich czarodziejów są bardziej wierni Volterowi niż własnej czarodziejskiej administracji magicznej. Przykładowym takim zachowaniem była reakcja [[Samon Black|Samona Black]] (1899-2017) na wezwanie, aby wrócił do Wielkiej Brytanii. W liście senior Blacków napisał wprost, że służy rodu Volturi a nie Wielkiej Brytanii. Znacznie mniej negatywny stosunek pokazywał [[Euzebiusz Lestrange (1936)|Euzebiusz Lestrange]] (1936-2026), jeden z liderów opozycji. Uważał, że minister magii popełnia błąd dopuszczając nieczystokrwistych do wysokich urzędów.

Formalne dopiero w dniu 29 sierpnia 1984 roku zniesiono ograniczenia dla czarodziejów nie pochodzących z rodów czystej krwi. Mogli oni od tej pory pełnić funkcje we wszystkich aspektach życia magicznego w Zjednoczonym Królestwie. Ustawa była popierana przez premiera Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher, a także w miarę możliwości przez królową Elżbietę II. Innymi reformami przeprowadzonymi przez ten rząd była większa kontrola monetarna. Deukalion pilnował inflacji. Nie wyraził zgody na osłabienie wartościzłota, w którym czarodzieje trzymali swoje majątki. W latach 1986-1987 zreorganizował administrację czarodziejską w Szkocji. Powstały nowe gminy. Niekoniecznie pokrywały się z granicami gmin państwowych. Każda gmina otrzymała prawo do nakładania podatków lokalnych w porozumieniu z tamtejszymi władzami.

===Wybory 1987===

Wraz z mijającą kadencją Patrycja von Dietrichstein ponownie musiała wyznaczyć datę wyborów ministra magii. W dniu 18 sierpnia czarodzieje poszli do urn. Uprawnionych do oddania głosów było 4 miliony 714 tysięcy 110 obywateli. Udział wzięło 3 miliony 990 tysięcy 714 czarodziejów. Frekwencja wyniosła 84,65%. Ponowne głosowanie miało miejsce w dniu 28 sierpnia. Liczba uprawnionych do głosowania wzrosła o 13 osób. W drugiej turze udział wzięło 4 miliony 2 tysiące czarodziejów. Frekwencja wyniosła 84,89%. W wyborach uczestniczyło trzech kandydatów. 
{| class="wikitable" align="left" style="margin-right: 5px"
|+ Wyniki wyborów na ministra magii Wielkiej Brytanii w 1987 roku
! |#
! |I Tura
! |%
! |II Tura 
! |%
|-
|Deukalion Cullen || 1880700 || 47,54 || 2100781 || 52,49
|-
|Abraham Farage || 748700 || 17,92 || - || -
|-
|[[Cezar Jason]] || 1326700 || 33,67 || ‭‬1899799 || 47,47
|-
|Głosy nieważne || 34614 || 0,87 || 1420 || 0,04
|-
|Frekwencja || 3990714 || 84,65 || 4002000 || 84,89
|}Kampania wyborcza była dość ostra ze względu na uczestnictwo Abrahama Farage'a. Pomimo wielu niepowodzeń utrzymał popularność wśród ludzi, ponieważ mówił to co myśli. Czarodzieje bardzo to cenili. Pozostali dwaj kandydaci to przedstawiciele starych brytyjskich rodów. Deukalion często odwoływał się do różnorodności jaką wprowadził. Inny model pokazywał za to Cezar Jason. Uważał, że tradycyjnie społeczeństwo magiczne dawno temu ustaliło czym się kto zajmuje. Farage jako jedyny całą kampanię spędził w terenie. Odwiedzał nie tylko okręgi wiejskie, gdzie miał pokaźne poparcie, ale i do wielkich miast. Szkoci niechętnie patrzyli na wszystkich. Nigdy bezpośrednio nie opowiadali się za żadnym pretendentem do urzędu ministra magii. Ministerstwo magii obawiało się niskiej frekwencji. Szkoci przez to mogli stać języczkiem uwagi. Do takiej sytuacji nie chciało dopuścić zarówno ministerstwo magii, jak rząd brytyjski. Rozumiała to cała trójka, ale tylko Farage zapowiedział, że w swoim gabinecie powołania Szkota wiceministrem magii odpowiedzialnego za sprawy szkockie. W pozostałej części królestwa wybuchło niezadowolenie z powodu tej deklaracji. Jako pierwszy wystąpił Cezar Jason. W wywiadzie telewizyjnym jasno stwierdził, że unia pomiędzy Anglią a Szkocją istnieje od 1707 roku i obowiązuje również czarodziejów. Minister magii nie ma prawa do wydzielania osobnych urzędów będących sprzecznych z aktem unii realnej. Deukalion nie mógł już być tak nieprzystępny. Przede wszystkim reprezentował wszystkich czarodziejów w kraju, dlatego zachował umiar przed kwestią niezależnością Szkocji. Na pewno nie przyniosło mu to popularności w szkockich ośrodkach niepodległościowych. Nie mniej komentatorzy wskazywali, że minister zachował się bardzo profesjonalnie i nie pozwolił, aby emocje nim rządziły. Pierwsza tura w oczach konserwatystów miała zrzucić Deukaliona z urzędu. Na ich nieszczęście wygrał ją, chociaż nie uzyskał ponad połowy głosów. Cezar Jason zdobył drugie miejsce z wynikiem 1 326 700 głosów. Czyli miał o ponad 500 tysięcy mniej niż Cullen. Trzecie miejsce zajął Abraham Farage. Znaczna część Szkotów oddała na niego głos, ale zupełnie poległ w Anglii, Walii czy Irlandii Północnej. Druga tura był pojedynkiem dwóch wielkich rodów. Cullenowie byli wspierani przez premier Thatcher, część rodów czystej krwi i środowiska liberalne. Jasonowi poparcia udzieliły najbardziej zatwardziałe rody czystokrwistych i konserwatyści. Deukalion wygrał drugą turę zdobywając 2 100 781 głosów, mimo że Cezar Jason uzyskał lepszy wynik aż o 500 tysięcy. Nie wystarczyło mu to do zdobycia urzędu.

===[[Rząd brytyjskich czarodziejów Deukaliona Cullen (1987-1993)|II rząd]]===

W dniu 14 sierpnia 1987 roku rząd formalnie przestał działać. Minister magii musiał uzyskać w parlamencie wotum zaufania. Jasonowie w dalszym ciągu prowadzili kampanię wśród posłów, aby mu go nie udzielili. Głosowanie miało miejsce w dniu 16 sierpnia. Cała izba udzieliła wotum zaufania. Skład rządu został w pełni zaakceptowany. Pierwszym problemem z jakim musiał zmierzyć się ten rząd był problem szkocki. Czarodzieje domagali się zwiększenia autonomii w dziedzinie edukacji. Deukalion wyznaczył [[Łukasz MacLoed|Łukasza MacLoed]], aby pojechał do Szkocji i dokładnie wysłuchał ich propozycji. Potem rząd zapozna się z propozycjami i zobaczą co można zrobić. Pod koniec 1988 roku rząd uchwalił wprowadzenie języka gaelic w miejscu tam gdzie 40% czarodziejów mówi nim płynnie zarówno w domu, jak i w życiu publicznym. Gminy czarodziejskie na dalekiej północy zostały tak przebudowane, aby odpowiadały podziałom klanowym. Do dnia dzisiejszego niektóre rodziny prowadzą ze sobą utarczki wynikające z wojowniczej natury Szkotów. W Walii również rozpoczął się powolny ruch emancypacyjny czarodziejów. Z tymże tamtejsi magowie nie znali walijskich zaklęć. Minister magii w rozmowie z premier Margaret Thatcher bezpośrednio powiedział, że nie pozwoli, aby kolejna część królestwa zaczęła dążyć do niezależności. Aby temu zapobiec nie podjął żadnych inicjatywy, aby w szkołach przygotowawczych do nauki magii uczono walijskiego. Pozostawił to w osobistej gestii rodziców. Aby zamaskować to wymyślił pokrętny plan. tworzył program propagowania walijskiego, ale samorządy magiczne wraz z rodzicami najpierw musieli ponieść koszty, a następnie udowodnić, że inicjatywa przyniosła pozytywne skutki, aby uzyskać zwrot pieniędzy od ministerstwa magii. W 1990 roku premierem Wielkiej Brytanii został John Major. Zmienił się też stosunek City do ministra Cullena. Szef rządu Brytanii kontrolował co robi minister magii w kwestiach podatkowych. Za jego sprawą Deukalion Cullen musiał przekazać część nadwyżki budżetowej ministrowi skarbu. Opozycja w osobie Cezara Jasona wytoczyła przeciwko niemu ciężkie działa obszernie informując o tej sprawie. Wniesiono sprawę przeciwko niemu do Wielkiego Sądu Volteru. [[Kajfasz Volturi]] (1871-2010) poprosił Patrycję von Dietrichstein o dokładne przedstawienie sytuacji w Wielkiej Brytanii. W tajemnicy przed nią wysłał tam również Samona Black. Obie opinie mówiły jasno - Deukalion Cullen skorzystał z niepisanej zasady, że nadwyżki budżetowe zostają w kasie ministerstwa magii. Gdy tylko premier John Major zażądał wpłacenia jej do kasy szef czarodziejskiego gabinetu natychmiast to zrobił, ponieważ obligowało go do tego prawo z 1779 roku. Mówiło ono jasne, że wszelkie nadwyżki budżetowe mogą zasilić budżet Zjednoczonego Królestwa na wezwania szefa rządu. W dniu 17 marca 1991 roku Kajfasz Volturi odmówił rozpatrzenia sprawy, ponieważ nie znalazł w niej znamion przestępstwa. Podobnie robiły brytyjskie sądy opierając się na volterowskim orzecznictwie.

===Wybory 1993===
Ambasador rodu Volturi Patrycja von Dietrichstein zarządziła wybory na 11 sierpnia 1993 roku. Uprawnionych do głosowania było 4 miliony 779 tysięcy 791 czarodziejów. W elekcji wzięło udział 4 miliony 114 tysięcy 917 obywateli. Frekwencja wyniosła 89,09%. Była wyższa niż sześc lat wcześniej zarówno w czasie pierwszej, jak i drugiej tury. W wyborach w 1993 roku odbyło się tylko jedno głosowanie, które wyłoniło ministra magii.  
{| class="wikitable" align="left" style="margin-right: 5px"
|+ Wyniki wyborów na ministra magii Wielkiej Brytanii w 1993 roku
! |#
! |I Tura
! |%
|-
|Deukalion Cullen || 2 795 741 || 67,94%
|-
|Cezar Jason || 1 097 100 || 26,66 
|-
|Abraham Farage || 217 795 || 5,29
|-
|Głosy nieważne || 4 281 || 0,10
|}Podobnie jak sześć lat wcześniej było trzech kandydatów. Ponownie trzy wrogie wobec siebie obozy stanęły na przeciwko siebie. Farage ponownie próbował zagrać szkocką kartą nacjonalistyczną. Gorzko rozczarował się gdy tym razem Szkoci nie tylko nie udzielili mu poparcia, ale otwarcie podziękowali ministrowi magii za działania ministra na rzecz Szkocji. Cezar Jason również nie miał łatwego zadania. Przeciwko niemu stanęło wiele środowisk, które nie chciały powrotu do starych czasów gdy klasa średnia miała mocno ograniczony głos nawet we własnych sprawach. Nie mniej zwrócił uwagę, że czarodzieje nie bogacą się w takim tempie jak pozostała część społeczeństwa Wielkiej Brytanii. Deukalion Cullen miał świadomość swoich zaniedbań w kwestiach gospodarczych. Oponenci jednak walczyli pomiędzy sobą i kontynuowali tematu. Mógł on pogrzebać szanse na jego trzecią reelekcję. Liberałowie niezbyt chętnie chcieli oddać głos na Culllena, ale również nie mieli na kogo innego zagłosować. Abraham Farage gdy zorientował się, że już nie może liczyć na Szkotów próbował grać na uczuciach Walijczyków, ale i tu spotkała go nie miła porażka. Walia formalnie posiadała własną językową edukację. Wypomniał mu kosmetyczną, wręcz fasadową zmianę jaka zaistniała w ciągu jego drugiej kadencji. Minister magii wybronił się tym, że stwierdził, iż jego plan wprowadzania walijskiego jest wieloetapowy. Pierwszy etap jest najtrudniejszy, jednakże idzie do przodu. Cezar Jason próbował zdobyć jak najwięcej głosów w takich miastach jak Londyn, Manchester czy Edynburg. Wyniki głosowania tak jak ambasada przewidywała wygrał Deukalion. Zdobył dwie-trzecie głosów. Należy zwrócić uwagę na to, że Londyn zdecydowanie zagłosował Cezara Jasona.

===[[Rząd brytyjskich czarodziejów Deukaliona Cullen (1993-1999)|III rząd]]===

Trzeci rząd został powołany w dniu kiedy kończyła się kadencja poprzedniego. Tym razem Deukalion nie szukał poparcia w całej izbie. Oparł się o swoje stronnictwo zasiadające w parlamencie czarodziejów. Za udzieleniem mu wotum zaufania głosowali również posłowie od Abrahama Farage'a, mimo że ten zapowiedział tego nie zrobi. Pierwszym zadaniem nowego rządu była poprawa sytuacji gospodarczej. Przede wszystkim bank Anglii zezwolił na obniżenie wartości złota o 2%. Popuszczenie inflacji spowodowało rozwój niektórych gałęzi gospodarki jak przemysł chemiczny. Rząd miał lekką nadwyżkę budżetową, którą przeznaczył na rozwój tego sektora. W zasadzie został zmuszony do zrobienia tego, ponieważ istniała całkiem spora szansa, że premier John Major ponownie nakaże przekazać mu pieniądze ministerstw magii. W latach 1993-1997 nadwyżka budżetowa była wpompowana ponownie w gospodarkę. Z początku efekty był mizerne, ale już w 1998 roku ministerstwo magii raportowało, że ma o 23% więcej pieniędzy więcej niż zakładano. W czerwcu 1997 roku wprowadzono język walijski we wszystkich szkołach prymarnych jako pomocniczy na terenie Walii. Według danych z 2007 roku około 35% uczniów korzystało z dodatkowego kursu językowego. Deukalion chciał, aby Hogwart był mniej konserwatywny, dlatego wprowadził komisarza, który miał na celu dokonanie konkretnych reform. W 1999 roku wprowadzono nakaz, aby nauczyciele odbyli również studia w zakresie szkolnictwa. Sam program nauczania uległ kosmetycznym zmianom.

===Wybory w 1999===
{| class="wikitable" align="left" style="margin-right: 5px"
|+ Wyniki wyborów na ministra magii Wielkiej Brytanii w 1999 roku
! |#
! |I Tura
! |%
|-
|Deukalion Cullen || 1 999 870 || 50,01
|-
|Abraham Farage ||1 974 777 || 49,38
|-
|Głosy nieważne ||23 969 || 0,61
|} Wybory w 1999 roku zapowiadały się bardzo ciekawie, ponieważ pozycja Deukaliona Cullena została obniżona, ponieważ konserwatyści zebrali szeregi i mogli wystawić bardzo mocnego kandydata. Minister magii od początku 1998 roku próbował zewrzeć szyki liberałów, jednakże ci mieli dość jego łagodnego kursu wobec co raz bardziej wojowniczych czystokrwistych. Przedstawiciele najważniejszych rodów nie mogli pogodzić się z utraconymi wpływami, dlatego chcieli zdobyć najwyższy urząd czarodziejski w kraju i wprowadzić własne porządki nawet gdyby oznaczało to skonfliktowanie się z rodem Volturi. Publicyści próbowali odpowiedzieć na pytanie skąd taka radykalizacja poglądów. Odpowiedź była dość zaskakująca. Czystokrwiści brali przykład od rodu Volturi, który rządził Volterem twardą ręką. Wszelkie przejawy demokratyzacji tępili od razu w zarodku. Ambasador rodu Volturi Patrycja von Dietrichstein raportowała, że Wielką Brytanią mogą wstrząsnąć ogromne protesty jednej, bądź drugiej strony w razie porażki. Przewidywała, że konserwatywny kandydat uzyska poparcie w wielkich ośrodkach miejskich i zdeklasuje rywali na wsi, która przez lata nic nie uzyskała od Deukaliona Cullena. Minister magii postanowił dojść do porozumienia z konserwatystami. W zamian za poparcie zawrarł z nimi koalicję. Była to wysoka cena za zachowanie spokoju w kraju.<br>
W wyborach stanęło dwóch kandydatów - Deukalion i Abrahama Farage. Wybory odbyły się w dniu 12 sierpnia 1993 roku. Uprawnionych do głosowana było 4 miliony 766 tysięcy 991 czarodziejów. Udział wzięło 3 miliony 998 tysięcy 616 obywateli. Frekwencja wyniosła 83,88%. Była znacznie niższa niż w poprzednich wyborach. Deukalion wygrał z Abrahamem Faragem zaledwie różnicą dwudziestu pięciu tysięcy głosów. Farage nie uznał wyniku wyborów i zażądał ponownego przeliczenia głosów. Sprawa trafiła do Wielkiego Sędziego Volteru Kajfasza Volturi, który odmówił rozpoznania sprawy.

===[[Rząd brytyjskich czarodziejów Deukaliona Cullen (1999-2005)|IV rząd]]===

Czwarty i ostatni rząd Deukaliona był rządem koalicyjnym, w którym konserwatyści uzyskali dominującą pozycję. Gabinet otrzymał 71 głosów za wotum zaufania. Przez kolejne sześc lat Cullen musiał zmierzyć się różnymi interesami. Rząd przez to nie mógł pracować efektywnie. Nadwyżka budżetowa w latach 1999-2002 nie została kompletnie wykorzystana, dlatego w dniu 29 października 2002 roku premier Anthony Blair zażądał przekazania środków finansowych ministerstwu skarbu. Konserwatyści podnieśli alarm, a minister miał poważny problem. Zupełnie nie mógł poradzić sobie z członkami własnego rządu. Sytuacja trwała aż do 2002 roku kiedy to wyrzucił najbardziej radykalnych konserwatystów z rządu na fali ogólnokrajowych protestów. Protestujący wdarli się do parlamentu, który zamierzał wypowiedzieć posłuszeństwo ministrowi magii. Całe wydarzenie było z uwagą obserwowane przez ród Volturi. W końcu w dniu 17 maja 2002 roku Kajfasz Volturi w rozmowie z Anthonym Blairem, Elżbieta II i Deukalionem Cullenem zasugerował interwencję wojsk styksów. Spowodowało to nie tylko stłumienie protestów, ale i buntu konserwatystów. Wielu z nich zostało aresztowanych za podburzanie do rewolucji. Rząd został zreorganizowany i do końca kadencji miał silne oparcie w ambasadzie rodu Volturi. W wyborach w 2005 roku zwyciężył konserwatywny kandydat [[Wergiliusz Malfoy]].

==[[Wielcy Mistrzowie rodu Cullenów|Wielki Mistrz rodu Cullenów]]==

===Rodzina===

Sytuacja rodu Culenów przedstawiała się dobrze jeśli chodzi o żywotność. Deukalion miał brata, który również założył rodzinę i miał dzieci. Sam następca tronu nie spieszył się z jej założeniem. W 1948 roku poznał hiszpańską księżniczkę pochodzącą ze starożytnego rodu Rahlów. [[Ragnhilda Rahl]] urodziła się w dniu 17 września 1930 roku w Barcelonie. Była bardzo oczarowana Deukalionem. Zakochała się w nim bezwarunkowo. On natomiast uważał, że na małżeństwo przyjdzie czas. Z początku nie zauważył Ragnhildy. Ta często wysyłała mu listy, w których pytała jak się czuje, co robił. Ta wymiana korespondencji przyniosła powstania prawdziwej przyjaźni. Para spotykała się regularnie od 1952 roku. W latach 1956-1958 ich znajomość przeżywała bardzo poważny kryzys. Oboje w tym czasie spotykali się z różnymi partnerami. Dopiero gdy przypadkiem spotkali się w listopadzie 1958 roku na nowo zainteresowali się sobą. Oboje na początku 1959 roku uzyskali zgodę na zawarcie związku małżeńskiego. Ślub odbył się w dniu 31 października 1959 roku. Na świat przyszło troje dzieci:
* [[Endymion Cullen]] (ur. 1960)
* [[Kahlan Cullen|Kahlan Plantagenet]] (ur. 1972)
* [[Vulpecula Cullen|Vulpecula Lukanos]] (ur. 1975)

Dzieci były wychowywane w atmosferze miłości. Wymagano, jednak od nich, aby zawsze dobrze reprezentowali swój ród. Endymion jako dziedzic rodu musiał w przyszłości dać męskiego potomka. Deukalion wyraził zgodę na małżeństwo syna z siostrzenicą [[Penelopa Cullen|Penelopą Cullen]]. Ich synem jest [[Uranos Cullen]]. Vulpecula przez lata pozostawała starą panną. Podejrzewano, że jest homoseksualna. Interesy rodu pozwalały, aby mogła zostać starą panną. A ta po prostu była zakochana w [[Juliusz Cezar Lukanos-Merowing|Juliuszu Cezarze Lukanos-Merowingu]], za którego wyszła. Mają jednego syna [[Cezar August Lukanos|Cezara Augusta]], dziedzica Lukanosów. Kahlan natomiast wyszła za [[Pluton Plantagenet|Plutona Plantageneta]].

===Senior rodu===

Wraz ze śmiercią ojca został 159. Wielkim Mistrzem rodu Cullenów. Wraz z Kajfaszem Volturi i [[Eryk Lukanos|Erykiem Lukanosem]]. Deukalion prowadził bardzo pokojową polityką na terenie Wielkiej Brytanii. Równocześnie do 2005 roku pełnił funkcję ministra magii Wielkiej Brytanii. Dopiero po zakończeniu kadencji był bardziej aktywny. Na pewno nie zapomniał, że padł ofiarą buntu ze strony czystokrwistych. Wezwał najważniejszych dysydentów tego wydarzenia przed swoje oblicze. Gdy ci odmówili zmusił, aby wykonali jego rozkaz. Przypomniał [[Aleksander Gaunt|Aleksandrowi Gauntowi]] i [[Arys Slitherin|Arysowi Slitherin]], że jeśli chce to zrzuci ich z senioratów nad rodzinami. Równocześnie pomógł ministrowie uspokoić nastroje społeczne. Cullenowie zgodnie z umową z 753 roku dbali o porządek na wyspach Brytyjskich. Deukalion był zwolennikiem odwilży i zawarcia sojuszu trzech rodów tytanicznych. Z tego powodu zezwolił na małżeństwo swojej córki z przedstawicielem rodu Lukansoów. Uważał, że Volturi powinny dołączyć do jego planów jako lider. Zarówno Kajfasz Volturi, jak i [[Marceli Volturi]] nie byli zainteresowani takim sojuszem. [[Ferdynand Volturi]] podchodził do sprawy pragmatycznie i w dniu 1 października 2016 roku spotkał się z Deukalionem. Wysłuchał jego propozycji trój-mariażu. Cullen w latach 2017-2018 wzywał rody czystej krwi do złagodzenia swojej polityki zachowania jednorodności, aby zachować żywotność tychże rodzin. Wielki mistrz uczestniczył w [[Pogrzeb Inezy Volturi z Blacków|pogrzebie Inezy Volturi]], podczas którego ogłoszono sojusz rodu Volturi z Lukanosami i Cullenami.

W dniu 3 maja 2026 roku uczestniczył wraz z [[Wielki Mistrz rodu Volturi|władcą czarodziejów]] [[Ferdynand Volturi|Ferdynandem Volturi]] i [[Dorothea Lukanos|Dorotheą Lukanos]] w uroczystościach magicznych w odnowieniu [[Patent czarodziejski|patentu czarodziejskiemu]], aby na nowo nadać mu moc trzech cząstek [[Moc tytaniczna|mocy tytanicznej]] triady.

==Urzędy==

{{Władca
|pop=[[Henryk Downstreet]]
|nast=[[Wergiliusz Malfoy]]
|urząd=[[Ministrowie Magii Wielkiej Brytanii|Minister Magii Wielkiej Brytanii]]<br>1981-2005
}}
{{Władca
|pop=[[Euzebiusz Cullen]]
|nast=''[[Endymion Cullen]]<br><small>(Pierwszy w linii sukcesyjnej}</small>
|urząd=[[Wielcy Mistrzowie rodu Cullenów|Wielki Mistrz rodu Cullenów]]<br>1997-urzęduje
}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Wielkiej Brytanii]]
[[Kategoria:Rodzina Cullenów]]