Edytujesz Bamir Zogu Skandenberg XIV

'''Bamir Zogu Skandenberg XIV''' - (ur. 16 października 1900 w Tiranie, Imperium Osmańskie-zm. 23 grudnia 1993 roku w Stambule, Republika Turcji) [[Czarodziej|czarodziej]] prawdopodobnie czystej krwi. Był albańskim politykiem i w latach 1927-1943 [[Naczelnicy Albańskich Czarodziejów|królem czarodziejów]]. Nie pełnił funkcji samodzielnie, ponieważ za niego rządził Zogu I. Zdetronizowali go Włosi. Do końca życia uważał się za prawidłowego władcę magów w Albanii. 

O okresie sprzed objęciem funkcji króla mało co wiadomo. Pewna jest data narodzin. Imion rodziców nie znamy. Prawdopodobnie byli to lokalni wojownicy. Bamir od 1916 roku służył w armii tureckiej. W 1922 roku wrócił do Albanii. Na tron wyniósł go bunt czarodziejów kierowanych przez ówczesnego prezydenta Ahmeda Zogu. [[Leka Drogua Skandenberg XIII|Skandenberg XIII]] został odsunięty od władzy. Bamir objął władzę tego samego dnia. Wszystkie ważniejsze decyzje nie on podejmował. Natomiast pod każdą składał swój podpis. Nigdy nie wyraził sprzeciwu wobec ustaw, które de facto prowadziły do szykanowania czarodziejów. Bez oporów przemówił do swoich poddanych w sylwestra 1930 roku tymi słowami: ''To jest tylko i wyłącznie wasza wina, bo ja starałem się was zrozumieć, a wyście ugryźli podaną wam rękę. To my wybijemy wam zęby dla bezpieczeństwa.'' W 1936 roku wybuchło przeciwko niemu bunt, krwawo stłumione przez króla Albanii Zogu I. Trzy lata później armia włoska podbiła kraj. Benito Mussolini pozostawił go na urzędzie, po tym jak Skandenberg XIV uznał go za suzerena. Po tym jak rządy włoskie upadły w kraju wybuchło powstanie przeciwko słabemu władcy. Bamir abdykował. Na tron powrócił jego poprzednik. Ten zarządził internowanie byłego władcy. W dniu 14 października 1945 roku wyjechał do Turcji za zgodą władz w Ankarze i Tiranie. Pozostawał nieaktywny do abdykacji Skandenberga XIII w 1947 roku. Bamir wydał manifest ogłaszający siebie na nowo królem albańskich czarodziejów. Emigracja nie uznała tego faktu. Samozwańczy monarcha przez kolejne lata tworzył rządy, w których on sam zasiadał. Wydawał dekrety i ustawy. Jedną z nich było wprowadzenie monarchii dziedzicznej. On sam nie miał dzieci, dlatego następcą miał być Skandeberg XIII i jego dzieci. W 1968 roku Bamir stał się bohaterem skandalu w Paryżu. Dziennikarze przyłapali go na stosunku seksualnym z trupem kobiety. Nie aresztowano go, ale władze francuskie wydaliły go do Albanii. Tirana potraktowała go jak nielegalnego imigranta i osadziła go w więzieniu. Spędził w nim kolejne 20 lat życia. Po odbyciu kary wydalono go do Turcji. Stare mieszkanie zostało mu odebrane w czasie jego nieobecności. Mieszkał w przytułku dla bezdomnych. W 1991 roku otrzymał lokal zastępczy, z którego już nie wyprowadził się. Rok później uległ wypadkowi i nie mógł poruszać się o własnych siłach. Bamir zmarł w samotności w dniu 23 grudnia 1993 roku. 

{{Władca
|pop=[[Leka Drogua Skandenberg XIII]]
|nast=[[Leka Drogua Skandenberg XIII]]
|urząd=[[Naczelnicy Albańskich Czarodziejów|Król albańskich czarodziejów]]<br>1927-1943
}}

[[Kategoria:Ministrowie Magii Albanii]]