Edytujesz Balsa Drogua

'''Balsa Drogua''' - (ur. 25 lutego 1325 roku w [[Volter]]ze - zm. 26 maja 1440 w Konstantynopolu, Cesarstwo bizantyjskie) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|Czystej krwi]], od 1389 roku [[Seniorzy Rodu Smoka (Albania)|Senior rodu Smoka]]. Podobnie jak ojciec służył cesarstwu bizantyjskiemu jako długoletni urzędnik. Balsa był zwolennikiem powrotu Lukanosów do władzy i z tego powodu [[Volturi (ród)|ród Volturi]] nie udzielił pomocy Bizancjum. Oprócz tego objął mecenatem artystów i rzeźbiarzy albańskiego pochodzenia.

==Biografia==

Balsa przyszedł na świat w stolicy czarodziejów, Volterze. Jego rodzicami byli [[Alexandri Drogua]] (1300-1389) i Marii Eugenii Krescencjusz (1295-1369). Poprzez ojca był wnukiem protoplasty rodu Smoka [[Progon Drogua|Progona]], zmarłego w 1369 roku. Poprzez matkę należał do znamienitych starych rodów czarodziejów. Jego dziadkami byli [[Septimus Krescencjusz (1260-1332)|Septimus Krescencjusz]] (1260-1332) i [[Flora Medyceusz (1261-1338)|Flora Medyceusz]] (1261-1338). Decyzją rodziców, a przede wszystkim matki władał językiem włoskim, potem łaciną i greką. W wieku pięciu lat rozpoczął naukę albańskiego. Nigdy jednak tego języka nie opanował na tyle by płynnie nim mówić i pisać. Prawie całe zycie mieszkał w stolicy Bizancjum. Dziadek chciał, aby Balsa od małego żył w koszarach i jak on był dobrych żołnierzem. Rodzice nie pozwolili na to mimo ogromnego sprzeciwu seniora. Najpierw chcieli wykształcić w nim podstawy dobrego człowieka i czarodzieja. W 1342 roku wyjechał do Konstantynopola. Tam zamiast zaciągnąć się do armii wstąpił do szkoły przykościelnej. Uczył się fachu zarządzania. Po trzech latach terminowania zdał egzamin zawodowy. Administracja miasta i imperium przypominała bardzo skomplikowaną machiną. Balsę zatrudniono w biurze zarządzania zasobami wodnymi. W mieście działały trzy rezerwuary wody, w tym jedno było 30 razy większe od pozostałych. Otrzymał w zarząd najmniejszy i najbardziej zaniedbany. W ciągu kolejnych czterech lat doprowadził do wyremontowania go. Wymienił wewnętrzną warstwę ołowiu na nową. Wymienił dach i naprawił akwedukty doprowadzające. Dodatkowo pokrył warstwą ochronną ściany wewnętrzne, aby woda nie ulegała "zepsuciu". Dzisiaj wiadomo jest, że woda absorbuje trujące związki tego pierwiastka. Dno pokrył dwoma ruchomymi stopniami, które wprawiały ciecz w ruch. W 1349 roku przeniesiono go do działu podatków. Zdobył dzięki temu dość spory majątek, który dla bezpieczeństwa wysyłał do siedziby rodowej koło Tirany. Sam nie chciał tam wracać, dlatego gdy dziadek żądał by wrócił zasłaniał się, że nie został zwolniony ze służby przez cesarza. Jego ojciec od kilku lat był w straży miejskiej chroniącej Konstantynopol przed Turkami. W dniu 6 grudnia 1351 roku ożenił się z Heleną Lukanos (1322-1417), córką [[Bazyli Lukanos|Bazylego Lukanosa]] (1290-1408). Mieli co najmniej dwoje dzieci - [[Stefan Drogua|Stefana]] (1353-1449) i Agnieszkę (1355-1419). Balsa od 1356 roku przewodniczył radzie podatkowej dla dzielnicy greckiej. Za jego sprawą zlikwidowano część zwolnień podatkowych filozofów. Z tego powodu w marcu 1359 roku przeprowadzono na niego nieudany zamach. Następnie zaczął śledzić oszustwa podatkowe. Zajmował się ściąganiem zaległych danin. Swoje obowiązki wykonywał z należytą starannością zapełniając skarbiec. Gdy ktoś go raz oszukał stawał się ofiarą jego skrupulatności. Doprowadził wielu Greków do samobójstwa, a inni próbowali go zabić. W ciągu kolejnych dziesięciu lat przeprowadzono na niego aż siedem zamachów. W 1375 roku przesunięto go do przybocznej rady cesarza. Wówczas osobiście poznał cesarza Jana V Paleologa. Gdy Andronik IV objał tron mianował go zarządcą ogrodów królewskich. W rzeczywistości jego obowiązki sprowadzały się do handlowania rzadkimi odmianami kwiatów. Na tym również zdobył ogromne pieniądze jako pośrednik. Po powrocie Jana V na tron przez jakiś czas był w niełasce korony. W latach 1382-1388 przewodniczył greckiej radzie czarodziejów. Opowiadał się za wzmocnieniem imperium poprzez powiększenie armii. Władca nie mógł zrealizować prośby mimo posiadanych na to środków, ponieważ trzon wojska mieliby stanowić czarodzieje. Na to nie zgadzała się arystokracja, która zagroziła władcy zrzuceniem z tronu. Wiadome było również, że ród Volturi nie chciał mieć konkurencji wobec Styksów. Od 1391 roku Balsa pełnił funkcję asystenta na czas panowania cesarza Manuela II. Z żalem obserwował, że imperium upada. Nic nie mógł na to poradzić i podobnie jak ojciec wykonywał swoje obowiązki machinalnie. Władca wielokrotnie wysyłał go do Volteru z misją namówienia Volturi do wspomożenia Konstantynopolu. Niestety nic nie wskórał. Władcy czarodziejów pozostawali nieugięci i za każdym razem odmawiali mu. Podstawowym powodem było to, że małżonka pochodziła z wrogiego rodu Lukanosów. A sam Balsa uważał ich za spadkobierców tytanów. Mimo tych obiekcji cesarz Manuel dalej powierzał mu różne misje dyplomatyczne. W 1416 roku na soborze w Konstancji wzywał wszystkich do krucjaty ochronnej przed Turkami. Gdy zmarł cesarz Balsa odszedł na emeryturę. Jego sytuacja stawała się co raz trudniejsza, ponieważ urzędnicy podatkowi chcieli wyjaśnień gdzie wywiózł zgromadzony majątek. Przez lata odbierano mu kolejne nieruchomości, a w 1437 roku Jan VIII Paleolog wydał nakaz konfiskaty majątku. 

Balsa zmarł w dzielnicy greckiej w dniu 26 maja 1440 roku. Pochowano go dwa miesiące później w twierdzy czarodziejów nieopodal Tirany. 

[[Kategoria:Ród Drogua]]