Edytujesz Aro Volturi (1915)

'''Aro Daniel Sokkar Volturi''' – (ur. 17 stycznia 1915 roku w [[Volter]]ze - zm. 20 marca 2020 roku w Volterze) [[Czarodziej|czarodziej]] [[Czysta krew|czystej krwi]], [[Tytan|tytan]], syn [[Ra Volturi (1889)|Ra Volturi]] (1889-2025) i [[Wilberta Volturi|Wilberty Volturi]] (1888-2025), volterowski polityk i dyplomata, a także nauczyciel i pedagog. Pierwszy Wielki Sędzia Konfederacji Helweckiej. Od 1 grudnia 2016 roku [[Wielki Sędzia Volteru]]. 

==Wczesne lata==

Aro urodził się w pałacu w Volterze. Jego narodziny przyjęto z ogromną radością. Był jedynym dzieckiem swoich rodziców, jednak mimo to wychowywano go w atmosferze rygoru wojskowego. Od stycznia 1919 roku mieszkał na stałe w Kanadzie, gdzie jego linia rodziny pełniła funkcje [[Ambasadorowie Volturi w Kanadzie|ambasadorskie]]. Macierzystym językiem był włoski, natomiast angielskiego i francuskiego uczył się gdy skończył cztery lata. W latach 1921-1926 chodził do szkoły podstawowej numer 17 w Montrealu. Dodatkowo pobierał nauki od mistrzów magii. Tak więc gdy skończył jedenaście lat wysłano go do Volteru. Już wówczas  potrafił świetnie posługiwać się czarami co wyrózniało Aro na tle pozostałych uczniów. W szkole dla czarodziejów miał opinie ucznia pilnego i sumiennego. Egzaminy końcowe zdał mając 16 lat. W 1932 roku [[Fineas Volturi]] namówił go by podjął studia prawnicze. Ukończył je cztery lata później z najwyższą lokatą. Dodatkowo ogarniał zagadnienia związane z dyplomacją. Bardziej pociągała go praca na placówkach zagranicznych rodu niż bycie prawnikiem. Fineas niezmiennie uważał go za świetnego kandydata by w przyszłości zastąpić [[Łukasz Volturi (1849-1945)|Łukasza Volturi]]. Nominację sędziowską otrzymał w 1939 roku. Do 1944 roku był odpowiedzialny za sprawy kanadyjskie. W 1945 roku był kandydatem by zastąpić zmarłego Wielkiego Sędziego Volteru, jednak nie wyraził na to zgody. W styczniu następnego roku wyjechał do Montrealu. Pełnił funkcję asystenta [[Ra Volturi]].

==Szwajcaria==

W czerwcu 1948 roku nastąpiła dla Aro ciekawa sytuacja. Szwajcarscy czarodzieje zaproponowali, że obejmie urząd [[Wielki Sędzia Konfederacji Helweckiej|Wielkiego Sędziego Konfederacji Helweckiej]]. Do tej pory funkcję tę pełnił [[Grzegorz Volturi]], jednak gdy zrezygnował musiano zgodnie z [[Układ w Campione d'Italia|Układem w Campione d'Italia]] wybrać następcę. [[Związkowi Ministrowie Magii Konfederacji Helweckiej|Minister Magii]] [[Thor Raul]] zaproponował kandydaturę Aro Volturi, ponieważ wiedział, iż Rada Federalna nie ośmieli się jego odrzucić. Fineas Volturi podchodził do sprawy bardzo sceptycznie. Uzależnienie szwajcarskiego systemu sprawiedliwości było mu z jednej strony na rękę a z drugiej musiał liczyć się z ogromnymi kosztami w razie konfliktów z władzami konfederacji. Sam Aro Volturi uważał całą sprawę za żart. Wszelkie wątpliwości rozwiał mu senior Volturi. Negocjacje przebiegały bardzo spokojnie. Fineas zaproponował mu, że może zrezygnować kiedy uzna to za stosowne, może prowadzić politykę sprawiedliwości według uznania, jednak nie sprzeczną ze stanowiskiem [[Kajfasz Volturi|Kajfasza Volturi]]. Nieoficjalnie reprezentował też ród przed władzami konfederacji. Do jego zadań należało odcinanie pępowiny czarodziejów od władz niemagicznych. Funkcję objął w dniu 10 lipca 1948 roku. 

Nie minął miesiąc a już naraził się wszystkim naokoło. Pierwszymi decyzjami były odwołania sędziów niespełniających drakońskich wymagań co do pochodzenia. Stanowili aż 19% personelu sędziowskiego, dlatego też powołał kilkudziesięciu czarodziejów z Italii i z amerykańskiej strefy okupacyjnej Niemiec by załatać powstałą dziurę. Rząd federalny zażądał jego dymisji. Uważali, że Aro złamał postanowienia [[Traktat z Versoix|traktatu z Versoix]] dotyczącego regulowania stosunków magiczno-niemagicznych. W dniu 17 sierpnia spotkał się z kierownikiem departamentu sprawiedliwości i policji Eduardem von Steigerem. W krótkiej rozmowie powiadomił go o swoich prerogatywach nadanych mu przez seniora. Równocześnie złożył wniosek do Wielkiego Sędziego Volteru, aby wydał decyzję w sprawie możliwości odwoływania sędziów 3/4 krwi. [[Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ws. Układu Campione d'Italia (I)| Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ws. Układu Campione d'Italia]] było na korzyść Aro. Wielki Sędzia Konfederacji miał prawo odwołać czarodziejów niespełniających warunków statusu krwi. W dniu 19 października Thor Raul otrzymał wniosek z Berna o odwołanie Aro z funkcji. Musiał odmówić, ponieważ oznaczałoby to odwołanie też ambasadora rodu. W listopadzie doszło do ogromnej zbrodni – czarodziej zabił siedmiu z dziewięciu czarnoskórych mężczyzn za gwałt na córce. Zarówno niemagiczny, jak i magiczny wymiar sprawiedliwości rościły sobie prawo do nadzoru nad sprawą. Pat został rozwiązany w dosyć dziwny sposób. Aro uważał, że obie strony powinny mieć równe prawo. Miało to na celu zakopanie dzielących ich rowów, ale nosiło też ogromne niebezpieczeństwo. Zabójstwo nieczarodziejów i gwałt na czarodziejce mógł stanowić kazus do wspólnego osądzania najcięższych przestępstw gdy świat czarodziejski przenika się z niemagicznym. Rozprawy odbywały się sądem Wielkim Sądem Konfederacji pod przewodnictwem Volturi. Skład sędziowski liczył 10 osób. Rząd mianował pięciu sędziów. Orzecznictwo przebiegało według prawa magicznego. Przewód sądowy toczył się od 17 stycznia do 9 grudnia 1949 roku. Luigi Mastai-Stein za zabójstwo siedmiu nieczarodziejów został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności, natomiast sprawcy gwałtu na śmierć poprzez [[Cruciati Mortes]]. Obserwatorzy zauważyli, że życie czarodziejów tym wyrokiem jest wyżej cenione niż zwykłych ludzi. Inne zdanie reprezentowali sędziowie. Nie mogli zaprzeczyć, że gwałt na czarodziejce nastąpił z powodu posiadanych przez nią mocy. Uznano, że był to czyn rasistowski. Córka Luigiego Mastai-Steina popełniła samobójstwo co doprowadziło go do utraty kontroli nad swoimi zdolnościami magicznymi. Zabójstwo było w afekcie. Gwałciciele nieokazali skruchy, a przez cały proces zachowywali się butnie i wyszydzali Luigiego. Luigi przeprosił za atak. Wyraził skruchę potwierdzoną przez magiczne urządzenia. Z tego powodu nie otrzymał wyroku śmierci. Co ciekawe czterech sędziów czarodziejskich, w tym Aro w obu przypadkach, głosowało za najwyższą karą. Luigi nie mógł nigdy ubiegać się o wcześniejsze zwolnienie. Do końca życia nosił [[Łuk Obsydianowy]]. Zmarł w Bernie w 1988 roku w wieku 90 lat. Gwałciciele – Robert Obagwe i Kwazi Mugabe zostali przewiezieni do Volteru i tam Aro i [[Celius Cresco]] wykonali wyroki śmierci. 

W czerwcu 1949 roku [[Zygfryd Ambrosius]] został Ministrem Magii Konfederacji. Szybko popadł konflikt z Volturi gdy zwrócił mu uwagę, że za dużo spraw czarodziejów jest rozpatrywanych opieszale i większość wniosków wysyłanych do Volteru, a to nie powinno mieć miejsca. Aro zaproponował mu mediację Volteru w rozwiązaniu problemu, jednak Zygfryd nie chciał tak słabego zabezpieczenia. Sam złożył wniosek o rozstrzygnięcie jakie sprawy mają trafiać na biurko Kajfasza Volturi. Zgodnie z wydanym z dnia 16 grudnia [[Zarządzenie Wielkiego Sędziego Volteru ws. Układu Campione d'Italia (II)|zarządzeniem]] tylko przestępstwa zagrożone karą powyżej 25 lat mogą być zgłaszane do Wielkiego Sądu Volteru. Tym samym wycofano 44 wnioski.

Aro w ciągu swojego urzędowania mianował 42 sędziów. Aż jedna trzecia stanowili cudzoziemcy. Po raz ostatni promocja miała miejsce w dniu 7 kwietnia 1950 roku. Wówczas mianował aż 20 sędziów. Były to osoby wykształcone na volterowskim i szwajcarskich uniwersytetach w wieku 35-45 lat. 

W dniu 16 czerwca złożył dymisję na ręce Zygfryda Ambrosiusa. Jego następcą został Thor Raul. 

Aro był już tylko ambasadorem, dlatego w pierwszej kolejności po rezygnacji zarządził audyt czy prawo czarodziejskie jest przestrzegane przez samych czarodziejów. Decyzja ta wywołała kryzys dyplomatyczny. Kontrole wykazały, że od 1945 roku nie działa w pełni kuratela nad nieletnimi czarodziejami. Zaklęcia ochronne są przestarzałe i łatwo je ominąć. Aro wspólnie z władzami federalnymi ponad Ambrosiusem podjął decyzję o wzmocnieniu zabezpieczeń. Klucze kontrolne jednak przekazał Ministerstwu Magii, a nie rządowi.

W dniu 22 grudnia 1950 roku wrócił do Volteru.

== Kanada i Meksyk ==

Powrót do Kanady wraz z rodziną potraktował jako nowy rozdział w życiu. Przede wszystkim nie zajmował się polityką. Nadrabiał stracony czas z synem i małżonką. Po raz pierwszy rozwijał też swoją pasję - sztukę. Gromadził dzieła malarskie do swojej prywatnej kolekcji, ale to było dla niego za mało. W latach 1952-1957 studiował historię sztuki w Ottawie. A cztery lata później obronił z niej doktorat. Sławę zdobył dzięki swoim obrazom i krytycznym analizom. Od 1963 roku wykładowiec na Alma Mater. Za pomocą magii pokazywał triki, dzięki którym to co chcą przedstawić w wyobraźni łatwiej namalować. Sielanka trwała do 1969 roku. W Mexico City [[Zamach na Grzegorz Volturi|zamordowano]] Grzegorza Volturi. Aro musiał wyjechać na [[Interwencja zbrojna w Mexico City|interwencję zbrojną]]. Meksykanie bronili się zaciekle, ale nie dali radę magicznej armii. Aro uczestniczył w zabezpieczaniu rynku dla przybywających z Volteru sił. Spotkał tam zbrojną grupę, która go zaatakowała. Używał tarcz ochronnych i zaklęć rozbrajających. Gdy zbliżyli się do niego na odległość trzech metrów użył klątw tornada unieszkodliwiając ich. Natychmiast z drugiej strony napadła na niego grupa trzydziestu osób. W jego obronie przyszło trzech [[Styksowie|styksów]]. Ramię w ramię walczyli z atakującymi. Zginęło aż dwadzieścia osób, a pozostali wycofali się. Aro chciał również wycofać się, ale atakowały go kolejne grupy. Jedynie co ich powstrzymało to [[Atak pożogi|atak pożogi]]. Wszyscy zginęli od ognia. Gdy zabezpieczył swoją część rynku ruszył w stronę rogatek. Zobaczył tam płonący budynek. Najwidoczniej część jego pożogi musnęła go. Aro natychmiast rzucił się na pomoc lokatorom. Gdy wyciągnął całą sześcioosobową rodzinę polecił im uciekać jak najdalej miejsca zbiórki. Zanim ich puścił zobaczył ogromny grzyb ognia kilkaset metrów od nich. Nie zastanawiając się zbyt długo teleportował wszystkich poza stolicę, potem wrócił. Styksowie wpadli w morderczy szał. Znaleziono ciało Grzegorza. Tragiczna informacja wreszcie została potwierdzona. Półtora kilometra od rynku tłum protestował przeciwko Volturi. Armia koronna otrzymała polecenie by wybić prowodyrów zamachu. Aro wspólnie z Kajfaszem, [[Ferdynand Volturi|Ferdynandem Volturi]] teleportowali się w środek protestu. Wokół nich znajdowało się 100 tysięcy ludzi. Każdy zaatakował natychmiast potężną pożogą. Trupem padło kilka tysięcy ludzi na raz. Styksowie otrzymali zakaz zabijania dzieci. Wielu rodziców przyprowadziło je mimo ostrzeżeń ludzi magii. Wojsko meksykańskie dłużej nie mogło stać bezczynnie. Rozpoczęto rozdzielanie obu stron. Volturi poprzez swoją brutalność ograniczyły straszna butę rządu. Fineas Volturi zagroził władzom, że stolica kraju może być okupowana jeśli nie zmienią swojej postawy. [[Rodrigo Maranz]] został schwytany w budynku ministerstwa sprawiedliwości. Późnym południem w akcie zemsty Aro podpalił go po uprzednim opuszczeniu przez wszystkich ludzi. W dniu 11 maja uczestniczył w pogrzebie kuzyna w Volterze. 

W 1970 roku został radcą prawnym w ambasadzie rodu w kanadyjskim Quebecu. Od stycznia 1971 do lipca 1973 roku uczestniczył w zebraniach rządu prowincji pod kierownictwem Roberta Bourassa. Następnie za zgodą Volteru kandydował do Zgromadzenia Ogólnego Quebecu. Zdobył mandat z ramienia Liberałów Bourassy. Równocześnie na czas zasiadania w parlamencie prowincji przestał być radcą prawnym ambasady. W czasie kadencji 1973-1976 pracował nad zwiększeniem nakładów na edukację magiczną. Uważał za bezsensowne posyłanie dzieci do Beauxbatons skoro można by znacznie poprawić poziom kształcenia lokalnej szkoły w Montrealu. Podczas debaty parlamentarnej zapowiedział wniosek o odebrania dotacji dla szkoły. Popadł przez to w ostry konflikt z [[Dyrektorzy Akademii Magii Beauxbatons|dyrektorem Beauxabtons]] [[Ludwik Merowing|Ludwikiem Merowingiem]]. W listopadzie 1974 roku Robert Bourassa mianował go ministrem edukacji czarodziejskiej. Podstawowym celem było powołanie nowej jednostki edukacyjnej z bardzo silną kadrą. W dniu czerwca 1976 roku odszedł z rządu, aby stanąć na czele Gregoriany. Szkoła została nazwana cześć zamordowanego w 1969 roku Grzegorza Volturi. W dniu 17 lipca 1976 został jej pierwszym [[Dyrektorzy Gregoriany|dyrektorem]]. Funkcję pełnił do czasu aż został ambasadorem Volturi w Quebecu. Do tego czasu każdy z sześciu roczników liczył po 100-120 uczniów. Językami wykładowymi były przede wszystkim francuski i w ograniczonej formie angielski. Gregoriana stała się szóstą uczelnią czarodziejską na świecie. W 1987 roku szkołę oddano od kontrolę ambasady. Aro ustalił, że kadencja dyrektora trwa 4 lata i może zostać skrócona jeśli raport z rocznej działalności zostanie odrzucony przez ambasadora. W 1991 roku został zastąpiony przez syna [[Kleopatriusz Volturi|Kleopatriusza Volturi]] (ur. 1937).

==Volter i Gregoriana==

Na początku lat 90. Aro podejmował kilka wizyt roboczych w placówkach dyplomatycznych Europy Zachodniej. Najbardziej ciekawa była ta w Szwajcarii. Odwiedził dawny kraj pobytu po blisko czterdziestu latach nieobecności. Podejmowali go wówczas Minister Magii Konfederacji [[Zygfryd Ambrosius Młodszy]] wraz z Wielką Sędziną [[Zofia Askańska|Zofią Askańską]]. Była to sentymentalna podróż. Bardzo spodobała mu się organizacja świata czarodziejskiego w kraju. Zachowała wierność wobec Volteru i potrafi koegzystować z niemagiczną częścią społeczeństwa. Potem był w Wilnie, Moskwie i na samym końcu Rzymie. W 1995 roku mając 80 lat chciał przejść na emeryturę. Kajfasz Volturi wyśmiał go. W jego ocenia Aro był bardzo młody i potrzebował tylko krótkiego urlopu. 

W lipcu 1996 roku wrócił do Gregoriany jako nauczyciel angielskiego i łaciny. W  latach 1999-2004 wice-dyrektor szkoły. Gregoriana już nie była tak prężną uczelnią jak kiedyś. Nie dbano o poziom wykształcenia jak w ubiegłych dziesięcioleciach. W dniu 19 czerwca 2004 roku Aro spotkał się z Ambasadorką w Quebecu Aldoną Anną Czartoryską. Zażądał dymisji dyrektora. Dwa miesiące później ponownie objął urząd dyrektorski. W latach 2005-2006 przeprowadził audyt personelu nauczycielskiego. Na jego podstawie zwolniono 1/4 personelu. Zatrudniono osoby posiadające wykształcenie pedagogiczne. Sam też dał przykład kończąc odpowiednie studium. Tym samym wytrącił argumenty przeciwników reformy wskazujących, że Aro nie posiada odpowiedniego wykształcenia. W 2011 roku umożliwił uczniom spoza Quebecu uczęszczania do Gregoriany. Urząd pełnił do czerwca 2016 roku

==Wielki Sędzia Volteru==

W dniu 30 października 2016 roku Ferdynand Volturi mianował go Wielkim Sędzią Volteru. Urząd objał w dniu 1 grudnia. Przyjął zdecydowanie ofensywny charakter urzędowania. Należał do szczerych orędowników rządów silnej ręki Ferdynanda Volturi. Powszechnie uważna się go za zbrodniarza, za to co zlecał styksom w imie obrony interesów rodu Volturi. 

==Rodzina==

Aro poznał swoją przyszłą małżonkę w Volterze. [[Esme Volturi (1918)|Esme Volturi]] jest córką [[Grzegorz Volturi|Grzegorza Volturi]] (1871-1969) i wnuczką [[Łukasz Volturi (1849-1945)|Łukasza Volturi]] (1849-1945). Ożenili na wiosnę 1936 roku. Mają dwoje dzieci [[Kleopatriusz Volturi|Kleopatriusza]] (ur. 1937) i [[Aryana Volturi|Aryanę]] (ur. 1941). w dniu 17 marca 2020 roku zdiagnozowano u niego koronawirusa. Zmarł trzy dni później w szpitalnej części pałacu rodu Volturi. Powodem tak szybkiej śmierci było wieloletnie stosowanie eliksirów wzmacniających. Organizm został wyczerpany zużywaniem energii magicznej.

==Urzędy==
{{Władca
|pop=[[Grzegorz Volturi]]
|urząd=[[Wielki Sędzia Konfederacji Helweckiej]]<br>1948-1950
|nast=[[Thor Raul]]
}}
{{Władca
|pop=brak
|urząd=[[Dyrektorzy Gregoriany|Dyrektor Gregoriany]]<br>1976-1986
|nast=Alan Roughe
}}
{{Władca
|pop=[[Ra Volturi (1889)|Ra Volturi]]
|urząd=[[Ambasadorowie Volturi w Kanadzie|Ambasador Volturi w kanadyjskim Quebecu]]<br>1986-1991
|nast=[[Kleopatriusz Volturi]]
}}
{{Władca
|pop=Alexander France
|urząd=[[Dyrektorzy Gregoriany|Dyrektor Gregoriany]]<br>2004-2016
|nast=Anna Chapman
}}
{{Władca
|pop=[[Zygmunt August Jagiellończyk]]
|urząd=[[Lista wielkich sędziów Volteru|Wielki Sędzia Volteru]]<br>2016-2020
|nast=[[Łukasz Volturi]] (ponownie)
}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Szwajcarii]]
[[Kategoria:Ród Volturi]]
[[Kategoria:Dyrektorzy Gregoriany]]