Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Strony specjalne
Ethenor
Szukaj
Szukaj
Wygląd
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
Święte przymierze czarodziejów (Polska-ZSRR)
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Informacje o tej stronie
Wygląd
przypnij
ukryj
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
'''Święte przymierze czarodziejów''' - ustawa polskiego Ministerstwa Magii wydana w dniu 25 lutego 1947 roku przez [[Ministrowie Magii Polski|Ministra Magii]] [[Patryk Mikke|Patryka Mikke]] w Warszawie. Wprowadzała zgodnie z wolą prezydenta Polski Bolesława Bieruta stałą kooperację pomiędzy czarodziejami z Polski i ze Związku Radzieckiego. Prawo zostało anulowane w 1978 roku ==Zasady współpracy== Współpracę miały organizować specjalne jednostki oświatowe "Czarodzieje polsko-radzieccy". Formalnie przynależność definiowano jako, że "każdy czarodziej jest członkiem klubu". Na czele władz jednostek stali czarodzieje wyznaczeni przez Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. W całym kraju utworzono ponad 670 komórek. Wobec ludności stosowano przymus uczęszczania w zajęciach. Po kilku miesiącach zrozumiano, że pomysł upadnie. Wobec tak ciężkiej sytuacji zalecono likwidację samodzielnych jednostek i wcielenie je do już istniejących towarzystw. Pomysł zaliczyli do sukcesów - kilka razy w miesiącu nieliczne grono brało czynny udział w pracach. Spotkania czarodziejów polskich i radzieckich organizowano w Warszawie, Krakowie, Moskwie i Leningradzie raz na pół roku. Podczas nich omawiano osiągnięcia komunizmu wśród społeczności, plany szerzenia go wśród najmłodszych. Raz na trzy lata odbywał się kongres z władzami obu państwa, aby omówić efekty. ==Działalność Świętego przymierza== Na pierwszym walnym zebraniu wybrano nazwę "Święte przymierze czarodziejów". Zostało ono narzucone przez komunizujących czarodziejów. Były to osoby ściśle związane z Patrykiem Mikke. Trzon stanowiło dwoje polityków - [[Krzysztof Gadoszka]] i [[Aldona Kiereszyńska]]. Otwarcie propagowali wyższość ludzi pozbawionych magii nad czarodziejami, dlatego własna grupa społeczna uważała ich za renegatów. W czasach bardzo silnego terroru przeciwko wrogom, tym rzeczywistym i domniemanych, działalność polegała na spotkaniach wybranych grup. Propaganda państwa specjalna pokazywała ich jako przedstawicieli czarodziejów mających ogromne poparcie społeczne. Należy zaznaczyć, że w większości nie byli to czarodzieje. Gdy ten fakt wyszedł na światło dzienne nie przeszkodziło to w działalności przymierza. Do pierwszego spotkania z Sowietami doszło w grudniu 1947 roku w Leningradzie. Obecny na nim Patryk Mikke zaproponował przymusową komunizację czarodziejów, a jeśli to nie przyniosłoby oczekiwanego sukcesu to planował wysyłanie "opornych" na ciężkie roboty w ramach reedukacji. Wyraził nadzieję na aktywność Związku Radzieckiego w spełnieniu jego planów. Delegacja radziecka nie odpowiedziała. Święte przymierze od razu umierało gdziekolwiek je założono. Potencjalnym członkom przeszkadzało komunistyczne myślenie na temat równości. Wielu czarodziejów uznawało, że poprzez fakt posiadania mocy czyni z nich silniejszymi jednostkami od pozostałych. Władze państwowe miały świadomość tego stosunku. Po wojnie komuniści robili wszystko, aby stłamsić odnowioną witalność społeczności. Większości udało się nie tyle co zastraszyć, ale spowodować wśród niej apatię. W latach 1947-1950 organizacja skupiała 991 osób w skali kraju, w tym 700 to nie-czarodzieje. Święte przymierze ułożyło nowy program nauczania dla dzieci, w którym poświęcono dużo czasu na historię, osiągnięcia naukowe i kulturalne Związku Radzieckiego. Nauka stała się obowiązkowa w szkołach podstawowych od września 1949 roku. Według pierwotnego planu przygotowywano młodzież do nauki komunizmu. Projekt ten spotkał się z szerokim poparciem władz Polski, a nawet sam Józef Stalin pogratulował pomysłu. W tajnym podsumowaniu napisano, że 32% uczniów pozytywnie rokuje, natomiast tylko 15% uznano za "przyszłe niebezpieczne elementy". Całkowitą klęską zakończono projekt zwiększenia liczby czarodziejów w organizacji. W latach 1950-1954 jedynym sukcesem była wizyta [[Ambasadorowie Volturi w Polsce|Ambasadorki Volturi]] [[Alexandra Potter|Alexandry Potter]] w krakowskiej siedzibie Świętego przymierza. Wydarzenie to zgromadziło blisko 100 tysięcy widzów. Władze wpadły w euforię, ponieważ blisko 30% uczestników deklarowało dalsze uczestnictwo w podobnych spotkaniach. Potem organizowano wiece ze znanymi osobistościami, ale szybko zaniechano tego. Władze PRL zaliczyli ten projekt do "nie zrealizowanych do końca". Renesans przyniosło [[I Ministerium Krzysztofa Gadoszki]]. Minister Magii regularnie jeździł po kraju i uczestniczył w różnych uroczystościach. W jego obecności ludzie używali zaklęć nie bojąc się konsekwencji. Od wielu współuczestników usłyszał gorzkie słowa prawdy - czarodzieje czują się zdradzeni przez własną władzę. W lipcu 1957 roku odsetek nie-czarodziejów w Świętym przymierzu spadł z 70,64% do 58,15. Organizacja liczyła wówczas 880 osób. Pomimo ogromnego wsparcia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej już od stycznia 1958 roku obserwowano masowy odpływ ze struktur. Dopiero w latach 1963-1967 nastąpiło ożywienie, po tym jak rozluźniono więzi władzy. Czarodzieje skupiali się na łączeniu magicznych dyscyplin z niemagicznymi. Bardzo chętnie wojsko inwestowało w kolejne badania. Czarodzieje z Zachodu uważali Polaków za dziwaków, jednak to w Warszawie odtwarzano starożytne bronie. [[Fineas Volturi]] ofiarował kilka projektów urządzeń Starożytnych Rzymian jak na przykład generator wody jako wyraz podziękowania za wkład w rozwój nauki. Twórcy świadomi wojskowego wykorzystania technologii nie tylko przez siły PRL, a przede wszystkim ZSRR tworzyli blokady użycia jej przez niemagiczny personel obsługi. Po kolejnym okresie prosperity organizacja popadła w ruinę. Nawet podczas rządów Gierka nie pomogły kolejne programy pomocowe. W 1978 roku Święte przymierze za zgodą ZSRR zostało rozwiązane. ==Przewodniczący== * 1947-1958 [[Krzysztof Gadoszka]] * 1958-1971 [[Aldona Kiereszyńska]] * 1971-1978 Aleksander Stolzman<ref>W latach 1946-1956 Dyrektor Departamentu ds. Wolności prasy i druku</ref> ==Kongresy== # 1947-Leningrad # 1950-Moskwa # 1953-Leningrad # 1956-Leningrad # 1959-Warszawa # 1962-Kraków # 1965-Warszawa # 1968-Leningrad # 1971-Moskwa # 1974-Leningrad # 1977-Kraków # 1978-Kaliningrad<ref>Specjalny kongres, na którym Władze ZSRR zezwoliły na likwidację Przymierza</ref> ==Zobacz też== * [[I Ministerium Patryka Mikke]] {{Przypisy}} [[Kategoria:Ministrowie Magii Polski]]
Opis zmian:
Wszelki wkład na Ethenor może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
My wiki:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Strona dołączona w tym artykule:
Szablon:Przypisy
(
edytuj
)
Szukaj
Szukaj
Edytujesz
Święte przymierze czarodziejów (Polska-ZSRR)
Dodaj temat