Edytujesz Proces Filareta (sekcja)

===8-15 sierpnia===

Po tygodniowej przerwie zdecydowano o przesłuchaniu nowego przywódcę wampirów Abilliusa i najbliższych współpracowników oskarżonego, a także włoskiego sędziego [[Giuseppe Fidelis|Giuseppe Fidelisa]], który był odpowiedzialny za areszty prewencyjne.

Jeszcze przed rozpoczęciem drugiej tury procesu Łukasz Volturi rozmawiał podczas tajnych narad z premierem Silvio Berlusconi na temat odtajnienia akt współpracy wampirów z mafią. Włosi zdecydowanie odmawiali argumentując to bezpieczeństwem narodowym państwa. Espianie z Ministerstwa Sprawiedliwości informowali Aro Volturi, że takie dokumenty nie istnieją. Jeszcze przed przesłuchaniem wstępnym sędziego Fidelisa włoskie służby próbowały go zabić. Zamachowcy nie wiedzieli, że był pod stałą ochroną sześciu Styksów, a dodatkowo rzucono na niego zaklęcie tarczy. Sprawa była o tyle głośna, że prasa europejska pisała o tym, aż do wznowienia procesu. Najkąśliwsze uwagi pod adresem Berlusconiego napisał francuski „Le Monde”:

{{Cytat box
 |cytat  ='''Włosi nie są tak niewinny jak się do tej pory myślało. Premier Silvio Berlusconi i jego tajne służby są zamieszane w próbę zabicia jednego ze świadków. Sędzia Giuseppe Fidelis zginąłby gdyby nie ochrona w postaci kilku Styksów. Włosi zapewne zapomnieli, że oni istnieją, bo gdyby wiedzieli to urządziliby dla ochroniarzy specjalną sesję bunga bunga.''' 
 |źródło =Le Monde, 4 sierpnia 2011
 |width  =650px
 |align  =center
}}

W dniu 8 sierpnia o godzinie 11:45 wznowiono rozprawę. Łukasz Volturi odczytał stanowiło rządu włoskiego wobec zamachu:<ref>Prośbę o przeczytanie listu do Łukasza Volturi skierował prezydent Giorgio Napolitano,</ref>:'''''Nasz rząd nie ma nic wspólnego z zamachem na życie Giusseppe Fidelisa. Kategorycznie potępiamy takie działania. Równocześnie jesteśmy zasmuceni faktem, że wiele środowisk oskarża nas o zorganizowanie zamachu na sędziego Fidelisa'''''. Został także przeczytany dekret Marcelego Volturi, który przyznawał dożywotnią ochroną świadkowi. Druga tura procesu miała trwać 5 dni.

Pierwszy zeznawał Abillius w dniach 8-9 sierpnia. Stwierdził, że działania Filareta początkowo wydawały się słuszne do czasu, kiedy zaczął je naprawdę realizować. Maria Merowing zapytała się jak oceniano działania samozwańczego króla poza Rzymem. Odpowiedział, że Wenecja i Mediolan były podzielone, połowa mieszkańców była zdecydowanie negatywna wobec utworzenia państwa, ale z kolei byli neutralni wobec powstania antyberlusconi. Druga część była neutralnie nastawiona wobec powstania i negatywnie wobec zamieszek<ref>Przeciwnicy powstania antyberlusconi nazywali zgodnie to zamieszkami</ref>. Sędzia Montini zapytał się natomiast Filareta czy wiedział o nastrojach jego rasy. Oskarżony był wściekły na świadka za ujawnienie jego słabej pozycji wśród własnych ludzi. Zdecydowanie odpowiedział, że sygnały jakie otrzymywał z zewnątrz sugerowały sprzeciw części społeczności wobec działań powstańczych. Argumentował też, że świadek ma zbyt za małą wiedzę, o tym jak odbierały to inne ośrodki poza Włochami. Łukasz Volturi zajął się sprawą praw wampirów. Pytanie o to czy wywołanie zamieszek mogło w jakimś stopniu pomóc w próbie respektowania starych praw rasy zaskoczyło wszystkich zgromadzonych, a zwłaszcza samego świadka. Abillius po chwili namysłu odpowiedział, że na pewno zwrócono uwagę świata czarodziejskiego o bezprawnych akcjach państwa włoskiego. Podkreślił negatywną reakcję niektórych środowisk ludzi nocy, jak w Szwajcarii, albo pozytywnie jak francuscy wampiry wobec działań w Rzymie. Dalej przedstawił swój negatywny stosunek do zmiany prawodawstwa, ponieważ wszelkie korzyści są ograniczane z błahych powodów. Dzięki temu pytaniu sędziowie mogli zobaczyć, że spawa obejmuje małe spectrum czegoś większego. Filaret w tym samym czasie milczał. 

Dnia 10 sierpnia przesłuchano [[Helmut Rzymianin|Helmuta]] głównego stratega wampirów podczas zamieszek. Uważał, że zamysłem Filareta było utworzenie państwa jako punktu początkowego do zwrócenia uwagi na ich tragiczne położenie. Wskazywał na głównego winowajcę w postaci Silvio Berlusconiego, który sprowokował represje, chciał za wszelką cenę zdyskredytować rasę w celu osiągnięcia sukcesów wyborczych. Natomiast nie popierał utworzenia państwa z racji braku prawa do bytu politycznego. Ku niezadowoleniu Filareta stwierdził, że winę za wynikłą sytuację ponoszą też niereagujący na przemoc wobec nich rodu Volturi. Na pytania sędziego Montiniego Helmut nie raz reagował niezwykle gwałtownie. Zwłaszcza, kiedy ten oskarżył o barbarzyństwo wobec niewinnych ofiar wampirzego reżimu. Po raz pierwszy raz w historii sądu przewodniczący przerwał proces ze względów „technicznych”<ref>W przerwie Łukasz Volturi zażądał, aby Giambattista Montini zachował powagę instytucji sądu.</ref>. Przesłuchanie zakończyło się późnym popołudniem. Prasa zdecydowanie potępiła działania sędziów, które były postrzegane jako preludium do kolejnych prześladowań ze strony Włoch. Najwięcej miejsca poświęcono skandalicznej postawie sędziego Montiniego. Pojawiły się głosy żądające jego dymisji. Łukasz Volturi zdecydowane odrzucił to.

W dniach 11-12 sierpnia miało miejsce przesłuchanie Giusseppe Fidelisa. [[Ameike]] był bezpośrednio odpowiedzialny za jego bezpieczeństwo. Dlatego każdy, kto chciał wejść na salę rozpraw musiał poddać się dodatkowej rewizji osobistej, a czarodzieje dodatkowo musieli założyć [[Łuk Obsydianowy]], który blokował ich moc. Dodatkowo ustawiono dodatkowe siły w wysokości 110. na zewnątrz, 80. w korytarzu i w wewnątrz 20 Styksów. Świadkowi towarzyszyło sześciu ochroniarzy, a sam był chroniony zaklęciami tarczy. Jego zeznania zdecydowanie uniewinniały Filareta w świetle ówczesnych działań premiera Berlusconiego. Wielokrotne areszty prewencyjne były omawiane na zebraniach rządu, których był świadkiem. Głównym zadaniem ich poczynań miało być jak najszersze potępienie rasy wampirów we wszystkich kręgach politycznych i społecznych. Na pytanie Izabeli Volturi o prawdziwość doniesień współpracy wampirów z mafią powiedział, że zaobserwowano kilka takich przypadków. Wyraźnie zaznaczył że Kastion podejmował udane próby przerwania kooperacji zgodnie z prawem z 1899 roku. Fidelis ostatecznie obalił wersję premiera Silvio Berlusconiego o szerokiej współpracy wampirów z mafią. Na sam koniec zeznał, że odkąd postanowił ujawnić prawdę stał się celem służb specjalnych. Sędzia Montini wniósł o areszt tymczasowy dla świadka za zdradę stanu, ale pozostali zmienili kwalifikację czynu na przekroczenie uprawnień i zarządzili tymczasowy areszt. 

Mimo że planowano pięciodniową rozprawę to na wniosek Marii Merowing przedłużono ją na czas nieokreślony. Zażądano przesłuchania Silvio Berlusconiego. Italski rząd i parlament zareagowały niezwykle ostro na wniosek Volturi. Marceli Volturi otrzymał odmowę, ponieważ ewentualny świadek jest chroniony przez immunitet<ref>Włoscy dyplomaci przy Volterze nie wiedzieli, że przed tym sądem nie obowiązują immunitety państwowe, a tylko nadane przez ród.</ref> <ref>Marceli Volturi udostępnił treść listu wszystkim sędziom.</ref>. Przewodniczący sądu zażądał, jednak, aby premier wstawił się na wokandzie, ponieważ w przeciwnym razie zostanie ogłoszona przeciwko niemu infamia. Berlusconi zgodził się po osobistej rozmowie z Aro Volturi<ref>Minister Magii wyjaśnił mu, że każdy, kto go zabije otrzymuje zgodnie z prawem ochronę rodu Volturi, czyli nigdy nie poniesie za swój czyn konsekwencji.</ref> na udział w przesłuchaniu. Ustalono, że jego zeznania zostaną wyłączone spod jawności. W dniu 15 sierpnia zeznawał przez 7 godzin. Utrzymywał, że jego rząd polegał na informacjach zarówno od informatorów, jak i od samego Fidelisa. Nie zgodził się na ujawnienie swoich informatorów ze względu na tajemnicę państwową. Łukasz Volturi zamknął publicznie rozprawę w godzinach wieczornych.

====Podsumowanie====

Prasa skupiła się przede wszystkim na zeznaniach Giusseppe Fidelisa, którego określono jako kolorowanego lisa. Potępiano jego działania jako niezgodne z etyką, a zwłaszcza osoby wierzącej. Wszystkie wątki dotyczące premiera Silvio Berlusconiego zostały tak ocenzurowane, że wynikało z nich niewiele. Jedynie polska gazeta „Gazeta Polska” poinformowała, że został zmuszony do tego przez któregoś z członków rodu.