Edytujesz Eteokles di Parma (1965) (sekcja)

===Rehabilitacja===
Stan zdrowia Parmeńczyka wymagał natychmiastowej pomocy medycznej. Trafił do volterowskiej polikliniki w podziemnej części miasta. Lekarza określili jego stan jako krytyczny. Przed śmiercią uratował go fakt, że zmarł ten kto mu założył Łuk Obsydianowy. Eteokles nie miał zębów a dziąsła zostały zniszczone i przypominają jeden wielki strup. Szczęka źle się zrosła, po tym jak została złamana. Trzy żebra krzywo się wzrosły, a bark wymagał długiego leczenia. Kości prawej dłoni po złamaniu są w tak złym stanie, że nie ma szans, aby bez magii cokolwiek zrobić z nimi. Po odcięciu lewej dłoni w ranie doszło do zakażenia. Stan kardiologiczny jest fatalny. Serce ledwo co sobie radzi, plus bardzo wysokie nadciśnienie. Badania krwi wykazały, że został zarażony wirusem HIV. Pierwsze działania lekarzy polegały na ustabilizowaniu serca. Niestety nie dali rady, dlatego wstawiono mu prototypowe sztuczne serce wykonane z tytanu. Należy powiedzieć, że był to krok niezwykle ryzykowny. Lekarze musieli podać mu eliksir wzmacniający i do tego narkotyki. Rodzina wyraziła zgodę na to. Sam Kajfasz Volturi obiecał, że zrobi wszystko, aby Eteokles wrócił do świetności. A to wymagało ogromnych środków finansowych i magii. Szpital otrzymał rozkaz obciążania za leczenie rachunek władcy czarodziejów. Normalnie tego Volturi nie robią, ale Parmeńczyk należał do czystokrwistego, wpływowego rodu w Italii. Jego śmierć zaszkodziła by w pogarszających się relacjach niektórych  członków Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej krwi z rodem Volturi.<br>
Przeszczep serca udał się. Stan Eteoklesa w miarę ustabilizował się. Wszystkie jątrzące się rany wyczyszczono. Podawano mu sztuczne substancje wzmacniające kości. Nastawiono bark i żebra. Próbowano oczyścić krew, aby pozbyć się w wirusa HIV, ale to przerosło możliwości technologii świata czarodziejów. Podawano mu dlatego leki retrowirusowe powlekane eliksirem wzmacniającym. Dzięki temu nie musiał zażywać codziennie tabletek. Wystarczyła jedna na miesiąc. Parmeńczyk obudził się ze śpiączki dopiero w styczniu 2005 roku. Był to dla niego szok, że minęło tyle czasu. Obok niego stała małżonka i córka. Ich widok spowodował, że chciał walczyć o swoje zdrowie. Rozmawiał również z samym Kajfaszem Volturi. Usłyszał o zdradzie w ich własnych szeregach. Stąd Eteokles dzisiaj leży w takim stanie. Oczywiście nie była to prawda. Ale teraz ona się nie liczyła. Prawda wymagała obecności chroniącego ją kłamstwa.<br>
Przez pierwsze miesiące po wybudzeniu odzyskiwał zdolności ruchowe. Ciężko było mu z jedną ręką. Czuł się wybrakowany, dlatego nie chciał opuszczać szpitala. Lekarze powiadomili władcę czarodziejów w raporcie, że może być to początek silnej depresji u Eteoklesa. Zalecono więc odlania dłoni z magicznie wzmocnionego metalu i przytwierdzenie jej w miejsce tej odciętej. Po zatwierdzeniu propozycji rozpoczęto przygotowania. Pameńczyk nie chciał jednak wyglądać jak „ufolud” z metaliczną dłonią. Zmusiło to Volturi do powleczenia jej w naturalną żyjącą ludzką skórę. Wyhodowano odpowiednią ilość z malutkiego skrawka pochodzącego od Eteoklesa. Mężczyzna w czasie operacji musiał być uśpiony. Operację w całości przeprowadzono za pomocą magii. Najpierw schłodzono miejsce odcięcia i usunięto „strup”. Najpierw przytwierdzono samą dłoń bez „mięśni” i „skóry”. Układ nerwowy zastąpiono światłowodami, a receptory chipami. Wszystko zabezpieczono tytanową siateczką. Następnie zamontowano sztuczne mięsnie a na samym końcu powleczono to skórą. Do końca czerwca 2005 roku nowa dłoń całkowicie zintegrowała się z ciałem. Eteokles nauczył się nią posługiwać. Zdecydowanie poprawił się jego komfort życia, jednakże dalej pozostał w szpitalu. To już była decyzja polityczna. Nikt nie mógł go zobaczyć w czasie rosnącego napięcia pomiędzy Xanami a Volturi. Kajfasz Volturi na swój koszt kazał zregenerować kości szczęki i wstawił implanty zębów.<br>
Ostateczna regenerację organizmu zakończono w dniu 27 lutego 2006 roku. Pochłonęła ona aż 5 milionów euro. Za całość zapłacił Kajfasz Volturi z osobistej części majątku.