Edytujesz Wojna Volturi-Chiny (sekcja)

=====Zajęcie prowincji=====

Prowincja, pomimo że mogła się bronić jeszcze przez dłuższy czas wiążąc volterowskie siły na kilka miesięcy<ref>Według obliczeń nawet 4 miesiące</ref>, to jej obrońcy nie wykorzystali tego oddając pole walki styksom. [[Ferdynand Volturi]] otrzymał nakaz zbombardowania najważniejszych węzłów komunikacyjnych prefektur. Dodatkowo musiał w stolicach jednostek administracyjnych umieścić swoich przedstawicieli. Podstawowym problemem był potrzebny do tego personel. [[Fineas Volturi]] zezwolił na wciąganie do współpracy miejscowych kolaborantów. Głównym zadaniem władz okupacyjnych było pilnowanie porządku, zagwarantowanie zakwaterowania Styksom, a także rozdział żywności. Do Chin wysłano w tym czasie prawie 50 tysięcy ton żywności. 

Tam gdzie pojawili się Volturi natychmiast rezygnowano z walk i poddawano się mając nadzieję na przeżycie. W operacji administracyjnego przejmowania prowincji uczestniczyło 6 tysięcy ludzi, a do współpracy wciągnięto kolejne 12 tysięcy. Największe problemy napotkano w prefekturze Xinyu, gdzie działała komunistyczna partyzantka. Volturi zamiast eksterminacji ludności, jak to było do tej pory, postanowili przekupić miejscowych. Wśród mieszkańców rozprowadzono 100 skrzyń złota, co dało równowartość 40 milionów [[Złoty|złotych volteru]]. Przy zarobkach ludności było to ogrom pieniędzy. Do dnia 24 Lutego prowincja była ostatecznie pod władzą Volturi. 

Jak na razie wszystko przebiegało dosyć dobrze, jednakże zajęcie kilku prowincji nie oznaczało pokonanie całego państwa. Prowincja Jiangxi była trudna do utrzymania ze względu na swoje położenie. Volturi musieliby zaatakować dwie sąsiednie prowincje, aby zabezpieczyć swoje panowanie na zajętym do tej pory terenie. Dopiero teraz wyszły problemy aprowizacyjne – odległość pomiędzy Volterem, a Chinami wynosiła aż 2 dni drogi. Kolejnym była czarodziejska partyzantka<ref>Ruch Oporu Przeciwko Despotycznym rządom Volturi w Chinach</ref>, która w każdej chwili mogła sprowadzić do pomocy ochotników z innych państw wrogich rodu Volturi. Wzmocniono kontrole graniczne, a wszystkich niepewnych odsyłano do krajów macierzystych bez jakichkolwiek konsekwencji. Akcję tą można uznać za udaną, ponieważ tylko 200 ludzi z obiecanych 25 tysięcy przedostało się na tereny okupowane.