Edytujesz Kryzys dyplomatyczny z Litwą (sekcja)

==Rozwiązanie konfliktu==

Do pierwszego nieoficjalnego spotkania przedstawicieli Litwy i Volturi doszło w dniu 22 sierpnia w Berlinie. Zakończyło się niemal natychmiast, ale ustalono, że do kolejnego spotkania dojdzie w Wilnie w najbliższym czasie. Volturi postawili jedyny warunek – rozmowy musiały być tajne. 

Dopiero 7 września w Pałacu Prezydenckim Republiki Litewskiej doszło do spotkania dwóch stron Volterowskiej i litewskiej. Volturi reprezentowało siedem osób, a Litwę cztery.;

{|class="wikitable" align="center"
!width=100| Przedstawiciele Volturi
!width=100| Przedstawiciele Litwy
|-
| [[Aro Volturi]] || Prezydent Litwy Algirdas Brazauskas
|-
| [[Ambasadorowie Volturi w Anglii, Szkocji i Walii|Ambasadorka Volturi w Wielkiej Brytanii]]  [[Patrycja von Dietrichstein]] || Premier Laurynas Stankevičius
|-
| [[Prezydenci Światowej Konfederacji Czarodziejów|Prezydent Światowej Konfederacji Czarodziejów]] [[Daniel Black]] || Minister Spraw Zagranicznych Česlovas Stankevičius
|-
| [[Ministrowie Magii Italii|Ministra Magii Italii]] [[Esme Volturi]] || Marszałek Sejmasu Česlovas Juršėnas
|-
|[[Marceli Volturi]] ||
|-
|[[Wilhelm Koniecpolski]]
|-
| [[Tobiasz Volturi]] 
|}
===Litewskie uwagi wobec członków delegacji Volturi===
Litwini rozżaleniem przyjęli wiadomość, że negocjacje nie będzie prowadził sam Kajfasz Volturi. Tłumaczono Wilnu, że jego obecność nie ułatwiłaby negocjacje. Przyjęto to uzasadnienie z wielkim bólem, ale dopatrzono się czegoś innego. Minister Spraw Zagranicznych Česlovas Stankevičius zażądał usunięcia z delegacji księcia Wilhelma Koniecpolskiego. W uzasadnieniu stwierdzono, że jest to Polak i będzie reprezentował polski punkt widzenia. Kajfasz Volturi replikował dosyć gwałtownie; zapytał czy też jest Polakiem skoro jest spokrewniony z Koniecpolskimi. Następnie stwierdził, że przodkowie Koniecpolskich przeszło od dwóch wieków mieszkają i pracują dla Volturi. Litwini ustąpili.

===Rozmowy===

Rozpoczęcie jakichkolwiek rozmów należało do ciężkich zadań, ponieważ zawsze coś nie pasowało litewskim gospodarzom. Przez dziesięć dni bezczynności atmosfera stała się toksyczna. Gdy usiedli do rozmów Litwini przedstawili swoją propozycję ugody;
# Litwa i Volter będą utrzymywać bilateralne stosunki dyplomatyczne.
# Przedstawicieli Volturi będzie zatwierdzany przez Sejmas.
# Przedstawicielem Volturi nie może być Polakiem. 
# Ambasada zostanie przeniesiona z Kłajpedy do Wilna. 

Tylko wobec jednego punktu panowała zgoda, natomiast przedstawiciele Volturi odrzucili pozostałe jako ujmujące dla nie tylko rodu, ale godności człowieka. Marceli Volturi nazwał wyeliminowanie Polaków „holocaustem dyplomatycznym”. Propozycja skreślenia punktu trzeciego zakończyła się porażką. Litwini odpowiedzieli, że jest to ich sztandarowy postulat. Rozmowy przerwano. 

Kajfasz Volturi wysłał swoją propozycję konwencji;
# Siedzibą ambasady będzie Wilno.
# Volter i Litwa będą równymi partnerami.
# Przedstawiciel rodu Volturi nie może być osobą urodzoną na terenie Polski.

W dniu 18 września Litwini odrzucili propozycję, ze względu na to, że Volturi nie przyjęli ich warunków. Nastąpił pat. Delegacja Volteru na rozkaz Kajfasza wyjechała do Warszawy. Prezydent Litwy poprzez Fiodora Kaliksta von der Pahlena zawiadomił, iż jeśli do dnia 22 września nie będą wznowione rozmowy to Sejmas ogłosi stan wojny z Volturi. Ambasador rodu w Moskwie powiadomił o wszystkim swojego suzerena. Reakcja Kajfasza była natychmiastowa.