Edytujesz Deukalion Cullen (sekcja)

===[[Rząd brytyjskich czarodziejów Deukaliona Cullen (1987-1993)|II rząd]]===

W dniu 14 sierpnia 1987 roku rząd formalnie przestał działać. Minister magii musiał uzyskać w parlamencie wotum zaufania. Jasonowie w dalszym ciągu prowadzili kampanię wśród posłów, aby mu go nie udzielili. Głosowanie miało miejsce w dniu 16 sierpnia. Cała izba udzieliła wotum zaufania. Skład rządu został w pełni zaakceptowany. Pierwszym problemem z jakim musiał zmierzyć się ten rząd był problem szkocki. Czarodzieje domagali się zwiększenia autonomii w dziedzinie edukacji. Deukalion wyznaczył [[Łukasz MacLoed|Łukasza MacLoed]], aby pojechał do Szkocji i dokładnie wysłuchał ich propozycji. Potem rząd zapozna się z propozycjami i zobaczą co można zrobić. Pod koniec 1988 roku rząd uchwalił wprowadzenie języka gaelic w miejscu tam gdzie 40% czarodziejów mówi nim płynnie zarówno w domu, jak i w życiu publicznym. Gminy czarodziejskie na dalekiej północy zostały tak przebudowane, aby odpowiadały podziałom klanowym. Do dnia dzisiejszego niektóre rodziny prowadzą ze sobą utarczki wynikające z wojowniczej natury Szkotów. W Walii również rozpoczął się powolny ruch emancypacyjny czarodziejów. Z tymże tamtejsi magowie nie znali walijskich zaklęć. Minister magii w rozmowie z premier Margaret Thatcher bezpośrednio powiedział, że nie pozwoli, aby kolejna część królestwa zaczęła dążyć do niezależności. Aby temu zapobiec nie podjął żadnych inicjatywy, aby w szkołach przygotowawczych do nauki magii uczono walijskiego. Pozostawił to w osobistej gestii rodziców. Aby zamaskować to wymyślił pokrętny plan. tworzył program propagowania walijskiego, ale samorządy magiczne wraz z rodzicami najpierw musieli ponieść koszty, a następnie udowodnić, że inicjatywa przyniosła pozytywne skutki, aby uzyskać zwrot pieniędzy od ministerstwa magii. W 1990 roku premierem Wielkiej Brytanii został John Major. Zmienił się też stosunek City do ministra Cullena. Szef rządu Brytanii kontrolował co robi minister magii w kwestiach podatkowych. Za jego sprawą Deukalion Cullen musiał przekazać część nadwyżki budżetowej ministrowi skarbu. Opozycja w osobie Cezara Jasona wytoczyła przeciwko niemu ciężkie działa obszernie informując o tej sprawie. Wniesiono sprawę przeciwko niemu do Wielkiego Sądu Volteru. [[Kajfasz Volturi]] (1871-2010) poprosił Patrycję von Dietrichstein o dokładne przedstawienie sytuacji w Wielkiej Brytanii. W tajemnicy przed nią wysłał tam również Samona Black. Obie opinie mówiły jasno - Deukalion Cullen skorzystał z niepisanej zasady, że nadwyżki budżetowe zostają w kasie ministerstwa magii. Gdy tylko premier John Major zażądał wpłacenia jej do kasy szef czarodziejskiego gabinetu natychmiast to zrobił, ponieważ obligowało go do tego prawo z 1779 roku. Mówiło ono jasne, że wszelkie nadwyżki budżetowe mogą zasilić budżet Zjednoczonego Królestwa na wezwania szefa rządu. W dniu 17 marca 1991 roku Kajfasz Volturi odmówił rozpatrzenia sprawy, ponieważ nie znalazł w niej znamion przestępstwa. Podobnie robiły brytyjskie sądy opierając się na volterowskim orzecznictwie.