Edytujesz Czysta krew (sekcja)

===Kultura Arabska===

W ocenie tej kultury czarodzieje są wrogami religii, ponieważ niegdyś jeden z nich zaatakował Mahometa. Niemniej jednak starożytne rody, które przetrwały islamizację w Egipcie, Babilonii i Asyrii nigdy nie wyrzekły się swojej mocy. Pojęcie czystości krwi ulegało kilkakrotnym zmianom. Z początku osoba wiążąca się z wyznawcą Allaha traciła automatycznie swój status i przez to ochronę społeczności. W czasie wielkich czystek w IX-X wieku powstały cztery ośrodki magiczne, które stały się hermetyczne dla obcych. Wygnano z nich niemagów. Przez blisko 100 lat w Kairze, Bagdadzie, Ur i Damaszku czarodzieje mogli znaleźć bezpieczny zakątek. Komunikacja pomiędzy nimi praktycznie nie istniała. Czystość krwi wówczas nie miała żadnego znaczenia, ponieważ każdy w magicznych miastach władał mocą. Gdy pod koniec X wieku [[Styksowie|styksowie]] przywrócili pomiędzy bliskowschodnimi ośrodkami komunikację rozpoczęto wymianę genów. W 1007 roku [[Tutenchamon Volturi (881-1018)|Tutenchamon Volturi]] (881-1018) odwiedzając te tereny gorąco pochwalił za zachowanie czystości rasy. Po okresie wojen nastał czas spokoju i rozwoju. W pewnym momencie to czarodzieje z Bliskiego Wschodu byli siłą przewodnią w magicznej nauce. Powstało wiele nowych rodów spokrewnionych z rodzinami panującymi. Czarodzieje pomogli Arabom wyprzedzić Europę na polu sztuki wojennej. W XIV wieku nastąpił kres wolności przez doktrynalne zmiany w islamie. Czarodziejów zamykano w więzieniach za ateizm lub po prostu zabijano. W mieszanych rodzinach dochodziło do zbrodni zabójstw magicznych krewnych. Wówczas wykształciła się zasada, że nie jest dozwolone mieszanie krwi magicznej z niemagiczną. Dla bezpieczeństwa ograniczano wszelkie kontakty z muzułmanami do minimum. Każde domostwo ochroniono specjalnymi barierami krwi. Volturi wysyłali styksów, aby patrolowali osiedla, ale szybko okazało się to nie możliwe przez skąpe siły. Główny magiczny ród chciał chronić tych co pochodzą z rodzin przedmahometańskich, ale już nie samych arabskich. Tych drugich uważali za mniej wartościowych. W 1648 roku Turcja wyraziła zgodę na ochronę czystości krwi. Prawnie zakazali związków z czarodziejami. Najsłabiej to prawo obowiązywało na ziemiach egipskich. Tam przetrwała tradycja staroegipska. 

W czasach współczesnych pojęcie ma różne odcienia znaczenia. W Iranie, Płw. Arabskim i Mali gdzie uprawianie magii jest karane śmiercią społeczność czarodziejów usuwa wszystkich tych co zwiążą się z muzułmanami. Najstarszy rodziny, aby zmyć plamę ze swojej krwi, musi osobiście wymierzyć śmierć zdrajcy. W Turcji, Syrii, Libanie i Jordanii czarodzieje cieszą się na tyle wolnością, że za małżeństwa z niemagami nie jest wymierzana śmierć, ale są one mimo wszystko nietolerowane jako nierówne. 

W czasie walk z Państwem Islamskim czarodzieje na zagrożonych terenach mieli absolutny zakaz utrzymywania stosunków z miejscową ludnością. Jeśli były mieszane rodziny to także uznawane takie osoby za czystokrwiste, ponieważ terroryści ISIS traktowali ich na równi z czarodziejami. Gdy tylko było to możliwe ewakuowano ich w bezpieczne miejsce.