Edytujesz Łukasz Volturi (sekcja)

==Pierwszy Atak Albusa Cullena==

W czasie wakacji w 2004 roku doszło do najpoważniejszego incydentu, w którym uczestniczył młody książę. We wsi Sybillenort koło Wrocławia wpadł w zasadzkę członków Zakonu Białej Róży. Nie zakończyła się pomyślnie dla Albusa Cullena ze względu na poniesione straty osobowe. Atak jeszcze mocniej wyzwolił moce młodego księcia Volteru do tego stopnia, że stał się równie potężny co Kajfasz Volturi.

Po zdaniu egzaminów końcowych rodzice postanowili, że wróci do Polski przynajmniej na kilka miesięcy ze względu na wzrost niebezpieczeństwa ze strony wrogów rodu. Uważali zaklęcia ochronne krwi za najlepsze rozwiązanie, co także potwierdzili Espianie. Romanowiczowie niechętnie zgodzili się na przyjęcia młodego czarodzieja, ale pod wpływem gróźb ostatecznie wyrazili zgodę. W domu przybranej rodziny nudziło go wszystko, a zwłaszcza przez zakaz używania czarów nie miał nic do roboty, dlatego co raz bardziej schodził na karną drogę. Dnia 16 sierpnia 2004 roku sąd rejonowy w Oleśnicy skazał go na miesiąc aresztu i nałożył na niego dozór kuratorski za akt wandalizmu w kościele – nasikał na ołtarz podczas mszy. Volter kipiał ze wściekłości – plan ochrony poszedł w łeb. Łukasz tymczasem zaczął łamać kardynalną zasadę – zakaz używania magii poza szkołą i [[Volturi (Pałac)|pałacem rodu]]. Dzięki swoim szpiegom Albus Cullen dowiedział się gdzie jest młody Volturi, dlatego postanowił zadać Kajfaszowi ostateczny cios. Atak nastąpił we wsi Sybillenort dnia 14 września. 

O godzinie 10:35 siedemnaście zakapturzonych postaci otoczyło Łukasza Volturi na błonach ruinach dawnego zamku królewskiego Wettinów. Każdy wymierzył różdżką w pierś chłopca czekając na rozkaz rzucenia zaklęcia uśmiercającego. Uznano, że jego pozycja jest w krytycznym położeniu – nie mógł czarować, był sam, nie znał odpowiednio silnych zaklęć. Można zdecydowanie powiedzieć o lekceważeniu chłopca przez napastników. Nie zrobił tego Albus Cullen, który zanim wykona na nim wyrok śmierci chciał zamienić kilka słów. Po za tym miał świadomość, iż przed nim stoi młody Volturi. Do dzisiaj zachowywały się wpisy do dzienników osób, które przeżyły ostatnią wojnę. Według nich rozmowa wygląda tak<ref>część z nich opublikowano w biografii Albusa Cullena w 2014 roku</ref>:

{{Cytat|-Więc o to przed nami stoi młody Łukasz Aro Volturi. Ja nazywam się chłopczyku Albus Cullen, Twój zabójca. 
-Nazywam się Łukasz Aro Cadmus, książę Volteru – Twój przyszły pan i władca.
-Martwy pan…podobnie jak Twój stryj [[Łukasz Volturi (zm. 1966)|Łukasz]]
-Na jego część mam imię…a ja mówię Tobie [[Mortio Maxima]]
-[[Avada Kedavra]]}}

Według powszechnej opinii to Albus Cullen zaatakował pierwszy Łukasza Volturi, ale na podstawie rekonstrukcji wydarzeń dziennikarze w 2012 roku stwierdzili, że oficjalną wersję wydarzeń zmyślono na potrzeby propagandowego pokazania przymusu obrony<ref>Kajfasz Volturi nawet po pokazaniu dowodów uznał ich wartość na zero</ref>. Sam zainteresowany nigdy ani nie zaprzeczył, ani nie potwierdził tego. Nie podważono jednak tezy głoszącej, iż wróg rodu Volturi chciał uśmiercić księcia Volteru. Potwierdziły to również notatki Albusa Cullena znalezione w jego domu na początku 2014 roku. Dalsza relacja wydarzeń również ma podobny wygląd po obu stronach barykady – zaklęcia zderzyły się z ogromnym impetem, a siła uderzenia wywołała silny wiatr. Łukasz Volturi w krótkim czasie zyskał przewagę, dlatego [[Scytia Delacour]] rzuciła na niego zaklęcia oszałamiające. To pomogło na tyle Cullenowi, że połączenie różdżek zostało zerwane ratując mu tym samym życie. W tej samej chwili przybyła ochrona Łukasza Volturi. Aro Volturi trafił Scytię Delacour zaklęciem uśmiercającym. Rozpoczęła się bardzo brutalna walka pomiędzy obojga zakonami – walczono, aby zabić bez okazywania sobie litości. Według relacji w bitwie brało udział 80 osób, a tylko w ciągu pierwszych minut zginęło nawet dwadzieścia z nich. Albus Cullen walczył przede wszystkim z trzema czarodziejami – Aro, Tobiaszem i Łukaszem Volturi. Wokół nich panowało ogromne zniszczenie – zbombardowano stare drzewa i jezioro, w powietrzu tańczyły ogromne obłoki kurzu. O godzinie 10:54 zginął Tobiasz Volturi z ręki mistrza Zakonu Białej Róży. Wywołało to wściekłą replikę zarówno ze strony Styksów, jak i czarodziejów. Bitwa zakończyła się w przeciągu jedenastu minut masakrą stronników Albusa Cullena, który widząc niekorzystny rozwój sytuacji nakazał odwrót. Łukasz Volturi trafił go na pożegnanie zaklęciem drapiącym. 

Wszyscy byli przerażeni tym co zobaczyli po wszystkim. Okolica została dosyć mocno zniszczona przez rzucane klątwy. Wszędzie leżały trupy zmarłych, a niektóre nawet rozczłonkowano. Jednak ludzi jeszcze bardziej przeraził widok nieżywego Tobiasza Volturi. Jego bratanek nie dopuszczał do siebie myśli takiej przegranej, bo wierzył w niezniszczalną siłę rodu. Bał się reakcji swojej rodziny, ponieważ dał możliwość ataku na siebie. Gdy tylko odszedł od swojej ochrony chciał popełnić samobójstwo na uboczu. Dziwnym przypadkiem Kajfasz Volturi chciał z nim porozmawiać. Wyszło na jaw, że przeciw niemu [[Wielki Mistrz rodu Volturi]] użył [[Frakturumencja|frakturumencji]], czyli sztuki wniknięcia w czyiś umysł. Zagwarantował mu, że jeśli będzie chciał to zorganizują proces, aby rozwiać jego wątpliwości co do wypadków. Rodzina jednak w późniejszym czasie ostrzegła, że jeśli [[Wielki Sędzia Volteru]] poruszy tę sprawę, to zdecydowanie ją zdecydowanie zbojkotują. 

Dnia 25 września uczestniczył w [[Pogrzeb Tobiasza Volturi|pogrzebie Tobiasza Volturi]].  Potem udał się na wyprawę do Egiptu z ojcem i przyszłą żoną [[Izabela Volturi|Izabelą]].