Edytujesz Zyta Koniecpolska (sekcja)

==Lata 50.-60. XX wieku==
Faktycznie uczucie pomiędzy nimi rozpaliło się na nowo. Nauczeni poprzednimi doświadczeniami starali wzajemnie udzielać sobie wsparcia. Sama Zyta we wrześniu 1951 roku wróciła do nauczania historii w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Kolejne pokolenie młodych magów w pewnym sensie było zafascynowana faszyzmem i hołubieniem potęgi jaką reprezentowała. Koniecpolska przez cały okres edukacji tych ludzi starała się pokazać, że czarodzieje osiągali siłę, wiedzą i mądrość bez tego. Sama też zauważyła, że po ponad 30 latach pracy w zawodzie nauczyciela czuła, że może teraz porównywać świat po I wojnie światowej poprzez dwudziestolecie międzywojenne, drugą wojnę światową aż do lat 50. Omawiała z uczniami zmiany jakie zaszły na przestrzeni lat. Na wakacje 1955 roku przebywała z uczniami w Stanach Zjednoczonych. Poznawali amerykański system władzy czarodziejów. Podróżowali od stanu do stanu ze Wschodniego Wybrzeża w kierunku Zachodniego. Po tym jak wróciła do Italii została skierowana na studia doktoranckie przez władze szkoły. Uważano, że ma ogromną wiedzę i należy ją rozpowszechniać, a także podnieść splendor wydziału historii szkoły dla czarodziejów. W tym czasie nie mogła uczyć. Stopień doktora uzyskała w 1962 roku jako 64-latka. Po powrocie do szkoły uznawano ją za nauczycielką poprzedniego pokolenia. Zyta nie przejmowała się z tym zbytnio. Teraz uczyła ostatnie klasy – szóste i siódme. Dzięki temu mogła skupić się na historii najnowszej. Jej zajęcia stały na bardzo wysokim poziomie i cieszyły się popularnością. W 1965 roku uległa wypadkowi - złamała kość udową, po tym jak spadła z miotły w czasie lotu. Nie można było to wyleczyć za pomocą magii przez co rehabilitacja i rekonwalescencja trwały ponad trzy lata. Musiała przejść operację wstawienia endoprotezy, aby móc poruszać się bez pomocy chodzika. Lekoterapia osłabiła jej układ odpornościowy i przez to musiała zażywać różne eliksiry wzmacniające. W związku ze złym stanu zdrowia władze szkoły w czerwcu 1970 roku przenieśli Zytę w stan spoczynku. Bardzo mocno to przeżyła. Bycie nauczycielką stanowiło dla niej sens życia. Ogromnym wsparciem okazał się Himeryk. Wspierał ją dobrym słowem i na duchu. Przeżywali kolejną erupcję miłości. W listopadzie 1971 roku podjęła obowiązki reprezentacji rodu Diavarosso. Próbowała też wrócić do nauczania w volterowskiej szkole dla czarodziejów, ale dyrekcja odmówiła jej nie podając przyczyny odmowy.