Edytujesz Proces Filareta (sekcja)

===28-31 lipca===

Przez pierwsze 4 dni przedstawiono stanowiska oskarżenia i obrony. Prokuratura skupiła się przede wszystkim na działalności Filareta jako [[Królestwo wampirów rzymskich|króla wampirów]]<ref>Strona włoska protestowała przeciwko takiemu obrotowi sprawy.</ref>. 
Natomiast uznano, że działalność wampirów przed wybuchem zamieszek nie będzie rozpatrywana, ponieważ nie jest to przedmiotem postępowania, ale tłem. 

Filaret obarczył winą premiera Republiki Włoskiej Silvio Berlusconiego za wybuch zamieszek, który miał sobie wymyślić, iż jego rasa współpracowała z mafią. Sędziowie związku z tak przedstawiona sprawą zapytali się czy oskarżony pamięta wydane przez Volturi prawo o przeciwdziałaniu współpracy z nielegalnymi organizacjami. Filaret domyślił się, że chodziło się [[Dekret przeciw działalności mafii]] z 1899 roku i odpowiedział, że wampiry nie złamały żadnego artykułu. Wskazał po raz kolejny na postać Berlusconiego jako osobę posiadającą kontakty z grupami przestępczymi.

Dnia 29 lipca oskarżyciele przedstawili sędziom kolejne dowody winy podsądnego jak proklamacja powstania królestwa i dzienniki. Filaret wyjaśniał w nich powody utworzenia państwa wampirów - chciał w ten sposób zwrócić uwagę świata i czarodziejów na ciężką sytuację swojej rasy, która oscylowała na niskim poziomie egzystencji już od kilku wieków bez perspektyw poprawy. Zaznaczył brak poszanowania podstawowych praw obywatelskich wobec osób pochodzących z rasy ludzi nocy. Na tym jednak nie zakończył, bo omawiał postawę Volteru. Na sali wówczas zapanowało zdenerwowanie, kiedy padło oskarżenie wobec Volturi, którzy nie reagowali na fałszywe pomówienia rządu Berlusconiego. Oskarżony podkreślił, że ród nie atakował ich w czasie powstania<ref>Wampiry zamieszki nazywali powstaniem antyberlusconi.</ref> a wampiry, które chciały opuścić Rzym mogły udać się bez większych przeszkód do Volteru. Filaret twierdził, że cały czas próbowano porozumieć się z Włochami, co było niemożliwe ze względu na negatywne repliki ze strony rządu Berlusconiego.

Dnia 30 lipca sędziowie skupili się na ustroju królestwa wampirów. Chcieli dowiedzieć się, dlaczego ono powstało i na jakich fundamentach miało funkcjonować. Strona Włoska ponownie zaprotestowała. Było to według nich naruszenie ich suwerenności, jednakże nie rozwinęli tego tematu poza nic nie wnoszącą [[1. Replika Włoch wobec procesu Filareta|repliką]]. Sędziowie jednomyślnie odrzucili wniosek, mimo że włoski sędzia chciał zgłosić przeciwko temu weto<ref>Giambattista Montini uważał, że Włochy są ofiarami wampirów</ref>, ale po rozmowie z Łukaszem Volturi zrezygnował z tego. Na pytanie Jana Koniecpolskiego czy było w planach porozumienie z włoskim rządem Filaret zdecydowanie odpowiedział twierdząco bez zdawania się w szczegóły. Wątek ten wzbudził negatywną replikę pana Montiniego, który zażądał dokumentów potwierdzających słowa podsądnego. Oskarżony nie dysponował pismami poświadczającymi prawdę jego słów. Dlatego też Filaret na dalsze pytania odmawiał odpowiedzi, aby nie pogrzebać się jeszcze bardziej w oczach sędziów. Prasa zdecydowanie była po tym dniu przeciwko oskarżonemu, ponieważ uznano, że poddał się bez walki. Zauważono też stronniczość sędziego Montiniego.

Trzeci dzień procesu nie przyniósł rozwiązania dotyczącego sprawy ustroju państwa wampirów, dlatego postanowiono dalej rozpatrywać ta kwestie pomimo głosów sprzeciwu.

Dnia 31 lipca kontynuowano rozprawę. Filaret widząc, że nie da się ominąć tego tematu postanowił pokazać swoje dzienniki. Po naciskach sędziów odpowiedział, że królestwo miałoby zajmować jedynie 1/3 dzielnicy Ostii, ale w wyniku „działań wojennych” poszerzono terytorium o całość dzielnicy, a także sąsiadujące z nią. Miał to być dobry start w negocjacji w sprawie granic z Włochami<ref>Oskarżony sądził, jednak, że granice niewiele będą większe niż 1/3 dzielnicy Ostria.</ref>. Sędziowie nie rozumieli, jednak, dlaczego tak Filaret postawił sprawę. Tym bardziej, że premier Silvio Berlusconi nie widział potrzeby sankcjonowania „wampirzych dyrdymałów”. Łukasz Volturi zapytał się jakie podsądny miał poparcie wśród członków jego rasy. Oskarżony nie spodziewał się takiego pytania, co natychmiast zostało zauważone przez pozostałych sędziów. Przez chwilę wahał się z odpowiedzią, ponieważ doskonale wiedział, że nie miał pełnego, nawet wśród swoich bliskich współpracowników. Swój wywód zaczął od stwierdzenia – „Konflikty są w każdej drużynie, nikt nigdy nie jest z każdym literalnie zgodny”. Jednak próbował wykazać istnienia monolitu we własnej rasie w kwestii samostanowienia. Jan Koniecpolski zdementował jego zeznania przedstawiając jeden z raportów jego współpracownika:

{{Cytat|Filaret nie jest pewny jak utworzyć państwa wampirów. Jego cele są niedokładne przez to nie mają szans na ich realizację. Mimo wszystko wspieramy go w walce o nasze prawa, ale nie o samodzielne państwo wampirów. Zdecydowanie dążymy do tego, abyśmy mieli marchewkę, a niedemokratycznego kija. Nasza walka ma tylko wtedy sens, kiedy będziemy mieli z tego rzeczywiste korzyści.}}

Filaret odmówił skomentowania tych słów.

====Podsumowanie====

Prasa ogłosiła remis pomiędzy stronami. Udowodniono Filaretowi brak pełnego poparcia ze strony swoich współpracowników. Nie miał jednej wizji państwa wampirów, a jego założenia co do układów ze stroną włoska zostały wyssane z palca. Natomiast zauważono, że sędzia Montini tylko przez 4 dni udowodnił swoim zachowaniem jakby był na usługach premiera Berlusconiego. W ocenie mediów ośmieszył proces. Sugerowano usunięcie go, jako głównego szkodnika w wyjaśnianiu zawiłości sprawy. Łukasza Volturi oceniano neutralnie. Słuchał wszystkich stron, podobnie oceniono także pozostałych sędziów.