Edytujesz Wojna Volturi-Niemcy (sekcja)

==1943==

Do tej pory to ród Volturi rozpoczynał ofensywy, natomiast Berlin odpowiadał na nie, ale tym razem sytuacja uległa zmianie. III Rzesza zaczęła prowadzić ofensywę, pomimo ponoszonych strat na frontach. Włochy zezwalały na niemieckie wypady w okolice Volteru udając, że nic nie dzieje się. Nastąpił ogromny pat na linii Fineas Volturi-Fokus. Żałowano odrzucenie ofensywy zaproponowanej przez Mercjusza, a w ówczesnej sytuacji realizacja traktatu okazałyby się ratunkiem dla upadającej pozycji rodu w świecie czarodziejskim, ale równocześnie koszty jego wykonania były ponad dziesięciokrotnie większe niż w latach ubiegłych. Po raz kolejny nie udało się zaakceptować spójnych działań.

Dnia 22 stycznia [[Ferdynand Volturi]] został zaskoczony przez Wermacht w Mediolanie, kiedy to [[Ostrzał kościoła San Barnaba e Paolo w Mediolanie|Ostrzelali kościół San Barnaba e Paolo]]. W swojej obronie książę Volteru użył [[Doppium bouclier]], aby zasłonić budynek. Styksów będących na zewnątrz natomiast wyrżnięto w pień. Jednak nie to było powodem wstydu dla całej rodziny, a ucieczka Ferdynanda z Mediolanu. W prasie włoskiej, niemieckiej czy też amerykańskiej publikowano zdjęcia jak Volturi próbuje wydostać się z oblężenie bez użycia magii, co wyglądało bardzo komicznie. Komentarze wszystkich stron było prześmiewcze, a Fineas nie mógł ukarać autorów tekstów. Wybuchnął kilkudniowy [[Kryzys patrialny (1943)|kryzys patrialny]] zakończony zamieceniem sprawy pod dywan. 

Dnia 19 lutego Volturi [[Porwanie Friedricha Olbrichta|porwali Friedricha Olbrichta]], którego na torturach zmuszono, aby razem z innymi nazistami przeprowadził [[Zamach na Adolfa Hitlera w 1944|zamach na Adolfa Hitlera]]. Plan spalił na panewce, ponieważ wódz Rzeszy wyszedł z tego cało, natomiast winowajców Sąd Ludowy skazał na śmierć. Volter uznał to przedsięwzięcie za totalną porażkę i próbował o tym zapomnieć. W czerwcu Fokus i Mercjusz [[Zbombardowanie Monachium|Zbombardowali Monachium]] na wyraźny rozkaz swojego suzerena, aby pokazać jakiekolwiek działania przed aliantami. Niemcy w odpowiedzi zamordowali [[Ambasadorowie Volturi w Danii|Ambasadora rodu w Danii]] rezydującego w Kopenhadze. Po raz kolejny nieudany atak spowodował jeszcze większe utarczki pomiędzy dowódcami armii koronnej a armii polnej. W dniu 54. urodzin Fuhrera [[Spalenie niemieckich żołnierzy na stosie w Turynie|spalono żywcem]] 88. niemieckich żołnierzy na rynku w Turynie, których internowano na podstawie rozkazu Fokusa. Oficjalnie to przedstawiano jako prezent dla Adolfa Hitlera. Berlin długo nie czekał na odpowiedź i dnia 29 maja [[Bernanrd von Linz]] podpalił dawny budynek ambasady Volturi w Polsce, za co został zabity przez [[Espianie|Espianów]]. 

Pod koniec roku Fineas Volturi przejął inicjatywę – pierwsze co chciał zrobić to osłabić pozycję Włoch jeszcze bardziej poprzez zniszczenie niemieckich oddziałów. Fokus jak nigdy dotąd był bardzo aktywny. Wyznaczył cele, które miały zostać zniszczone bez względu na straty w ludności cywilnej. Najbardziej krwawą akcją było [[Bombardowanie Aosty]] przez [[Styksowie|Styksów]] w dniach 24-29 listopada za udzielanie pomocy Niemcom. Większość miasta została zrównana z ziemią. Według powojennych danych zginęło 65 % mieszkańców Aosty.