Edytujesz Eryk Lukanos (sekcja)

===Minister Magii Islandii===

Jako że w wyborach był jedynym kandydatem wyborcy odpowiadali na pytanie: ''Czy zgadzasz się aby Eryk Jan Karol Lukanos został Ministrem Magii Islandii'', a poniżej zaznaczono jedną z dwóch możliwości: TAK lub Nie. Krytycy Lukanosów po raz kolejny nawoływali do bojkotu. Uważali, że elekcja ma charakter potwierdzenia namaszczenia następcy Ozyrysa. Sam Eryk jako pierwszy odpowiedział na słowa krytyki dość konkretnie, iż sami mogli wystawić własnego kandydata. A za jego kandydaturą głosowało 67,88%. W latach 1952-1954 próbował wspierać magiczne kierunki na Uniwersytecie w Reykjaviku. Inicjatywa zakończyła się klęska, ponieważ w dalszym ciągu czarodzieje wybierali amerykańskie uczelnie, które stały na znacznie wyższym poziomie niż te krajowe. W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1955)|1955 roku]] wygrał wybory w pierwszej turze. Pokonał wieloletniego wroga i krytyka Lukanosów, który na każdym kroku poddawał jego kompetencje pod wątpliwość. Valdemar Valdemarson nie potrafił przekazać swoich postulatów. Chciał jedynie zakazać Lukanosom pełnić jakichkolwiek funkcji publicznych. Po sromotnej porażce całkowicie wycofał się z polityki i działalności społecznej. Równocześnie Eryk co raz był aktywny w niemagicznej w politykę państwa. Popierał programy socjalne jak eliminacja biedy, dodatki dla rodziców. Ministerstwo magii łożyło nie tylko na czarodziejów, ale i na resztę społeczeństwa. Robiono to w ramach jednego funduszu spójności. Uchwalano wówczas identycznie brzmiące prawa przez parlament islandzki i rząd Eryka<ref>Potocznie nazywano to prawo dualne, isl. - tvískiptur hægri</ref>. Sfera magiczna i państwowa co raz bardziej przenikały się wzajemnie. Przez jakiś czas zastawiano się czy Eryk Lukanos nie mógłby zostać prezydentem Islandii. Choć bardzo mu to odpowiadało, to musiał odmówić. Mimo wszystko istniało ryzyko interwencji Volturi gdyby Lukanosi przekroczyliby niewidzialną granicę. 

W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1960)|1960 roku]] stanął do rywalizacji o urząd ministra z Ruppertem Cullenem. Ten już podstarzały polityk ponownie próbował swoich sił. Wierzył, że czarodzieje wybiorą symbol siły z czasów przedwojennych. Wyniki bardzo go rozczarowały, ponieważ Eryk pobił go o głowę. Z szacunku dla starego mentora zaangażował go w rządzie jako jeden z zastępców dyrektora departamentu. Islandia lat 60. przezywała dość pokaźny rozwój gospodarczy. Czarodzieje wykorzystywali położenie kraju pomiędzy Europą a Stanami Zjednoczonymi. Eryk nałożył podatki tranzytowe w wysokości 0,75% na towary przesyłane magicznymi środkami transportu. W zamian za to gwarantowano świetną infrastrukturę. W latach 1963-1964 prowadził negocjacje z rządem, aby wydzierżawić jedną z wysp pod budowę magicznej akademii technicznej. Rozmowy szły ku dobremu końcowi, jednak niespodziewanie strona rządowa zerwała je w marcu 1964 roku. W czasie feralnego spotkania z premierem Eryk dowiedział się także, że w najbliższych dniach do stolicy przyjedzie [[Fokus]], dowódca armii rodu Volturi. Pamiętając o skutkach politycznych poprzedniej takiej wizyty natychmiast wezwał członków swojego rządu, a potem ujawnił to czarodziejskiej opinii publicznej na specjalnej konferencji prasowej. Zachęcał ludzi do prostego wyrażenia swojego negatywnego zdania. Dzięki protestom obejmującym wszystkie większe ośrodki miejskie wizyta Fokusa nie doszła do skutku, ale minister magii otrzymał list od Fineasa Volturi:
{{Cytat box
|cytat=Gdy ostatnio spotkaliśmy się byłeś ledwo co żołnierzem, a teraz od ponad dekady stoisz na czele islandzkich czarodziejów. Pokazałeś mi, że jesteś prawdziwym gospodarzem swojego domu i masz mój szacunek. Fokus nie przyjedzie, a sytuacja podobna do tej z 1661 roku nie powtórzy się. 
}}

W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1965)|1965 roku]] nie miał kontrkandydatów, dlatego wyborcy ponownie głosowali TAK lub NIE. Za nim zagłosowało 79% czarodziejów. Kolejna kadencja miała najbardziej stateczny charakter od wcześniejszych. Przede wszystkim był to czas gdzie światem czarodziejskim w kraju nie wstrząsały jakieś kataklizmy. Czarodzieje doszli do pewnego statusu materialnego, który zapewniał im nieskrępowany rozwój. Młodzi otrzymali wsparcie na start w dorosłość w postaci dopłat do kupna mieszkania i domu. Promowano zdrowy tryb życia, dlatego w 1968 roku zakazano palenia papierosów w miejscach publicznych, a na towary tytoniowe nałożono podatki zaporowe, które podnosiły cenę detaliczną o 400%. Ustawa antyalkoholowa napotkała już zdecydowany opór nie tyle co w samej społeczności, ale i w magicznym rządzie. Ostatecznie nic z niej nie wyszło, ponieważ Eryk nie miał na tyle sił by zmusić wszystkich do swojego punktu widzenia. Nie oznacza to, że całkowicie się poddał. Promował kampanie antyalkoholowe, a pomoc społeczna uzależnił od braku problemu z alkoholem w domu. Mimo wszystko panował spokój. Wszystko zepsuła [[Interwencja zbrojna w Mexico City|interwencja zbrojna rodu Volturi w Mexico City]]. [[Grzegorz Volturi]] został zamordowany, a armia styksów urządziła rzeź w stolicy Meksyku. Czarodzieje na Islandii bardzo bali się, że Volturi zapragną ich załatwić przy okazji. Choć nic się takiego nie stało to Eryk kazał wszystkim ćwiczyć zaklęcia obronne, tarczy i tworzenia barier. Zachował zdrowy rozsądek, który udzielił się ostatecznie zdecydowanie większości czarodziejów. To zapewniło mu zwycięstwo w [[Wybory Ministra Magii Islandii (1970)|1970]] roku. Urząd pełnił jeszcze trzy lata kiedy zrezygnował.