Edytujesz Mortio Maxima (sekcja)

==Wymagania wobec rzucającego==
Mortio Maxima wymaga nie tylko ogromnej mocy, lecz także bardzo precyzyjnej samokontroli. Tytan musi jednocześnie chcieć śmierci celu i nie dopuścić do tego, aby pragnienie zniszczenia stało się większe od niego samego. Jest to paradoks tej klątwy. Zbyt mała determinacja czyni ją nieskuteczną, ale zbyt wielka nienawiść czyni ją niebezpieczną dla wszystkich, również dla rzucającego. Najważniejsza jest siła woli. Nie chodzi jednak o zwykły upór. W przypadku Mortio Maxima siła woli oznacza zdolność do utrzymania granicy. Tytan musi wiedzieć, gdzie klątwa ma się rozpocząć, gdzie ma się skończyć i czego nie wolno jej dotknąć. Jeżeli rzucający myśli wyłącznie o unicestwieniu, zaklęcie może rozszerzyć się poza pierwotny zamiar. Jeżeli w ostatniej chwili zawaha się zbyt mocno, klątwa może odwrócić się do środka i zaatakować jego własną świadomość. Drugim wymaganiem jest odporność psychiczna. Mortio Maxima wywołuje w rzucającym echo wszystkich istnień, które ma zgasić. Im większy obszar działania, tym silniejszy napór odczuć. Tytan może usłyszeć krzyk, zanim ktokolwiek naprawdę krzyknie. Może poczuć strach ludzi, którzy jeszcze nie wiedzą, że umierają. Może zobaczyć w wyobraźni twarze ofiar, nawet jeśli znajdują się daleko. Słabszy umysł załamuje się pod takim ciężarem. Trzecim wymaganiem jest zdolność do kontrolowania zużycia mocy. Mortio Maxima nie powinna być rzucana pełną siłą, jeżeli cel tego nie wymaga. Tytan, który wleje w nią zbyt wiele energii, może stworzyć efekt szerszy niż zamierzony. Tytan, który da jej za mało energii, może wytworzyć tylko pęknięty, niestabilny promień, zdolny zabić pojedynczą osobę, ale jednocześnie zranić rzucającego. Prawdziwe mistrzostwo polega na tym, aby klątwa była dokładnie tak wielka, jak wyrok, który ma wykonać.