Edytujesz Moe majo (sekcja)

==Skutki==

Senior Lucjusz Volturi z początku nie chciał angażować się militarnie w Japonii, ponieważ w Europie sytuacja czarodziejów była bardzo ciężka. Bardzo często większość sił Volteru stacjonowała w różnych częściach kontynentu europejskiego. Wielokrotnie musieli oni podejmować interwencje zbrojne. Kiedy do uszu seniora dotarła wiadomość o zniszczeniu ambasady nie miał ochoty wysyłać kolejnych jednostek. Jego wnuczka i równocześnie ambasadorka nie chciała słyszeć o poddaniu się. Oznaczałoby to upadek prestiżu Volturi na Dalekim Wschodzie. W dniu 10 stycznia 1398 roku Teodora Volturi wróciła do Kioto wraz ze swoją strażą przyboczną. Wszystkie osoby znajdujące się na terenie ambasady zostały natychmiast pojmane i uśmiercone. Zarządziła fortyfikację murów do celów obronnych. Nim przybyła część armii szoguna Volturi mogli spokojnie się bronić przed oblężeniem. I taki był plan Japończyków, jednak Helena wraz z najodważniejszymi towarzyszami ruszyła do boju na zaskoczonych żołnierzy. Użyła strasznej klątwy [[Sphaera ignis]] zapalając wszystko co było w promieniu 150 metrów. Zginęło kilkanaście tysięcy ludzi. Wydawała [[Odezwa Heleny Volturi do japońskich czarodziejów|odezwę]], w której wzywała do walki z ludźmi pozbawionymi magii, zachęcała do używania klątw ostatecznych. 

W dniu 12 stycznia 1398 roku przybyło siedem tysięcy styksów. Na następny dzień rozpoczęto wojnę. 

[[Kategoria:Ambasadorowie Volturi w Japonii]]
[[Kategoria:Wojny Volturi]]