Edytujesz Kryzys dyplomatyczny z Litwą (sekcja)

===Działania Sejmasu===

Parlament podobnie jak ulice były miejscem ostrych debat i awantur. Posłowie radykalizowali się równie szybko jak toczące się wydarzenia w Kłajpedzie. Propaganda państwowa lansowała Sejmas jako inicjatora reformy stosunków Litwy z rodem Volturi, dzięki czemu Wilno i Volter we własnych oczach byliby równorzędnymi partnerami. Taki stan rzeczy jest normalny w współczesnych stosunkach dyplomatycznych, z czym każdy zgadzał się. Różnica polegała na tym, że dokonywanie zmian w podobnych umowach musi być zaaprobowana przez obie strony, a nie jednostronnie jak to zrobiła strona litewska. 

Biuro parlamentu powołało komórkę do kontaktów z protestującymi. Jej zadaniem była wzajemna koordynacja wymiany informacji i wniosków. Większość postulatów z ulic natychmiast odrzucano ze względu na ich niedorzeczność jak „wygnanie wszystkich czarodziejów z Litwy”, „porwanie Kajfasza Volturi i wbicie go na pal na wileńskim rynku”. Określono je urzędowym mianem „niepoważne”. Z siedemnastu propozycji Sejmas zajął się tylko jedną – społecznym aktem wypowiedzenia wojny. Wydawałoby się, że Litwa nie może ryzykować konfliktu zbrojnego z tak potężnym przeciwnikiem, ale podczas pierwszej części debaty można było odnieść wrażenie, iż państwo przygotowuje się do niej.  Winą za wybuch kryzysu dyplomatycznego obarczono Polaków, których ambasadorowie bronili przed prawodawstwem litewskim. Żaden poseł nie wspomniał o poprawce do Konwencji Wileńskiej jako właściwym powodem załamaniem się stosunków. Słychać było nieliczne głosy wzywające do rozsądku, wśród nich czarodziejski [[Matas Varnu|Matasa Varnu]] – apelował, aby rozpocząć nowe rozmowy z Kajfaszem Volturi i ustanowić nowe warunki współpracy. Pozostawiono to bez komentarza. Nie mogło zabraknąć głosów premiera i prezydenta, których posłowie uznali dla siebie jak instrukcję postępowania wobec społecznej deklaracji wojny. Laurynas Stankevičius powiedział;<br>

<center>
{{Cytat|Rząd litewski nie chce wojny z rodem Volturi, ponieważ nie jest w stanie jej wygrać. Istnieje także prawdopodobieństwo współpracy Volteru z Warszawą przez co nasza integralność terytorialna jest w pełni rozumienia tego słowa zagrożona. Jednak nie możemy przekreślać litewskiej racji stanu. Nie ma Litwy, to zyskuje Polska. Wzywam posłów Sejmasu Litwy do odrzucenia deklaracji wojny jako niezgodnej z pokojową polityką państwa.}} 
</center>

Prezydent Algirdas Brazauskas wygłosił mowę w podobnym tonie:<br>
<center>
{{Cytat|Litwa nie może sobie pozwolić na jakąkolwiek wojnę, dlatego racja stanu mówi wyraźnie – żadnej wojny i żadnej deklaracji. Proszę o rozwagę i zgodę tym samym na dialog z księciem Kajfaszem Volturi.}}
</center>
Głosowanie odbyło się nazajutrz 20 sierpnia w atmosferze przygnębienia i bezradności. Sejmas jednomyślnie odrzucił Społeczny akt wypowiedzenia wojny Volturi. Równocześnie wydano uchwałę, w której wzywano do podjęcia rozmów.