Edytujesz Eryk Lukanos (sekcja)

===Ministerstwo Magii===

W 1933 roku Minister Magii Rupert Cullen mianował go dyrektorem departamentu ds. kontaktów z czarodziejami i Królestwem Danii. Po raz pierwszy przebywał w Kopenhadze na początku 1934 roku. Spotkał się z królem Danii Chrystian X Oldenburgiem i [[Królewscy Premierzy Czarodziejów w Danii i Grenlandii|premiera czarodziejów]] [[Christian Dragen (1841-1966)|Christianem Dragenem]]. Omawiał kwestie niezależności nie tyle co społeczności, ale i samej Islandii. W latach 1935-1936 zorganizował wymiany czarodziejów z metropolii, Norwegii i Szwecji. Dzięki nim islandzcy magowie zaczęli wyjeżdżać za granicę i poznawać kultury i zwyczaje innych narodów. Eryk również często był widywany podczas wydarzeń kulturalny w krajach skandynawskich. Z jednej strony promował Islandię, a z drugiej dążył do kolejnego spotkania z rodem Volturi. W 1938 roku przestał być członkiem magicznego rządu. 

Rupert Cullen zatrudnił go za to jako szefa komórki informacji prasowej. Ministerstwo magii raz na tydzień organizowało spotkania z dziennikarzami. Było to zdecydowanie novum jeśli chodzi o Islandię. Minister magii stał się osobą medialną, a przez co rozpoznawalną. Eryk dbał o dobrą atmosferę spotkań. Choć potem zmienił formułę. Zapraszał dziennikarzy wszystkich opcji politycznych. To za jego sprawą do użytku publicznego weszło zdanie "Nawet najmniej przyjazny dziennikarz wobec nas jest elementem demokracji<ref>(Isl.) Jafnvel minnsti vingjarnlegur blaðamaður við okkur er lýðræði</ref>". W czasie zagrożenia wojennego ze strony Niemiec Islandczycy wyraźnie obawiali się hitlerowskiej inwazji. Część uważała, że Volturi zaatakują Islandię wspólnie z Niemcami i zabiją wszystkich czarodziejów, bo są potomkami wygnańców popierających Lukanosów. Czarodzieje zauważali młodego i energicznego Eryka, który świetnie radził sobie z mediami. Wyczuwał nastroje społeczne, dzięki czemu potrafił uspokoić ludzi. 

W 1943 roku stanął do [[Wybory Ministra Magii Islandii (1943)|wyborów na ministra magii]]. Był najmłodszym spośród czterech kandydatów. Otrzymał 816 głosów co dało łącznie 18.49% głosów. Choć zajął ostatnie miejsce to zapadał wszystkim w pamięć jako osobą stojąco twardo na gruncie logicznym. Bezpośrednio przed pierwszym głosowaniu miała miejsce bardzo poważna komplikacja. Na zaproszenie szefa rządu Islandii do Reykjaviku przyjechał [[Mercjusz]] w celu zapewnienia neutralności Volturi w ewentualnym niemieckim ataku na kraj. Volterowski dowódca armii polnej wzbudził wielki postrach na wyspie, a sam Eryk jako jedyny postanowił stawić mu czoła. Obaj poznali się już wcześniej w czasie aresztu Eryka w Volterze za przekroczenie rzeki Rubikon. To spotkanie przeszło do historii, o którym dzieci w szkole magicznej poznają na wychowaniu obywatelskim. Nowy minister [[Romulus Remus Lukanos]] mianował Eryka swoim zastępcą i Dyrektorem Departamentu Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości<ref>Według niektórych źródeł Eryk nie chciał objąć tego urzędu, ale wyraził zgodę dopiero po namowie ojca.</ref>. W [[Wybory Ministra Magii Islandii (1945)|wyborach w 1945 roku]] zorganizowanych po śmierci ministra magii poparł swojego ojca. [[Ozyrys Lukanos]] prowadził zdecydowanie samodzielną politykę. Eryk pełnił dotychczasową funkcję, ale na każdy poważniejszy krok musiał mieć pozwolenie zwierzchnika. W lipcu 1950 roku ogłoszono, że będzie głównym kandydatem partii Lukanosów na ministra magii w nadchodzącej elekcji. Na pierwszym spotkaniu wyborczym wyborczym powiedział: {{Cytat box
|cytat=Gdy po raz pierwszy stawałem tutaj byłem mało znanym członkiem rodu Lukanosów. Najpierw badałem przeszłość legend indiańskich, potem zacząłem pracę w ministerstwie. Rozwijałem demokrację, a dzisiaj obiecuję wam, że zrobię wszystko, aby w am przewodzić. Niech żyje nasza ukochana demokracja. 
|źródło="Radio of Magical Icelanders", 13 lipca 1950 Reykjavik
|align="right"
}}

Początek kampanii zwiastował jak będzie ona wyglądała przez kolejne tygodnie. Nie wystawiono innych kandydatów, dlatego po drugi z rzędu głosowano nad jednym kandydatem.