Edytujesz Łukasz Volturi (1849-1945) (sekcja)

==Wielki Sędzia Volteru==

Łukasz Nigellus Volturi jako nowy senior rodziny widział młodszego syna w innej roli. Po dość burzliwych rządach Fineasa Volturi w sądownictwie potrzebował osoby mogącej uspokoić nastroje społeczne. Wieloletni konflikt z Amerykanami doprowadził do próby uniezależnienia amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości. Już w 1886 roku [[Przewodniczący Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów]] [[Thomas Riddley]] wypowiedział prawo prymatu Volturi wobec Stanów Zjednoczonych.

Łukasz Volturi jako dyplomata posiadał idealne cechy do osiągnięcia celu. Był spokojny, obserwował sytuację zimnym okiem, potrafił grać na emocjach, a przy dyskusji wykorzystywał psychologiczne fortele. Formalnie urząd Wielkiego Sędziego Volteru od dnia 7 stycznia 1903 roku pozostawał nieobsadzony. Zanim jednak nastąpiła oczekiwana zmiana to senior rodu najpierw mianował Łukasza sędzią. Miało to miejsce już kilka dni później po dymisji Fineasa Volturi. Do pierwszych zadań Łukasza należało wyznaczenie najważniejszych i naglących spraw do rozwiązania. Dopiero potem mianowano go Wielkim Sędzią Volteru. Uroczystość odbyła się w dniu 11 kwietnia 1903 roku. W swoim przemówieniu zapowiedział sprawiedliwe rządy wymiaru sprawiedliwości. Podkreślił ważność współpracy pomiędzy sądem a rodem Volturi i Ministerstwami Magii. Zapowiedział negocjacje z zainteresowanymi, aby usprawnić działanie sądu. Obecni na sali Amerykanie zareagowali bardzo pozytywnie. Europa była dla wielkiego sędziego centralnym punktem polityki. Do pierwszych zadań należało uporządkowanie sprawy wampirów i jurysdykcji prawnej na ziemiach polskich pod kontrolą Imperium Rosyjskim.

===Wampiry===

Podstawowym problemem w stosunkach z tą rasą widziano w ich dążeniach do równości z czarodziejami. Wielki Sędzia Volteru miał świadomość, że [[I noc wampirów|noc wampirów]] spowodowała ogromną wrogość pomiędzy rodem Volturi a wampirami. Chociaż minęło ponad 10 lat to bardzo ostro potępiano przywódcę masakry [[Kajfasz Volturi|Kajfasza Volturi]]. Parlament Italii w marcu 1905 roku zażądał uznania akcji pacyfikacyjnej za zbrodnię. W odpowiedzi Volter przypomniał królowi Wiktorowi Emanuelowi IV dokonane zbrodnie w koloniach. Łukasz chciał wytrącić liberałów z równowagi legalizując wymordowanie wampirów polujących na ludzi wokół Volteru. Odpowiedni dokument został ogłoszony w dniu 30 grudnia 1906 roku. [[Akt niełaski dla wampirów z 1906]] usprawiedliwił i zalegalizował pacyfikację jako środek prewencyjny dla zapewnienia bezpieczeństwa w mieście. Równocześnie oskarżał wampirów o nieprzestrzeganie jakichkolwiek praw nadanych zarówno przez czarodziejów, jak i przez władze Italii. Jeżeli podobna sytuacja powtórzy się to Volturi będą mieli prawo do interwencji na terenie Italii. Opinia publiczna była bardzo zbulwersowana tak autorytarnym postępowaniem Volteru. Łukasz odpowiedział krótko - ''Wy liberałowie zrobiliście bardzo dużo, aby powstrzymać falę przemocy. Zalaliście świat i moją kancelarię śmieciami. A śmieci są wszystkim zbędne. Wy tylko gęgać potraficie"  ''

===Polska===
Łukasz Volturi będący w dobrych relacjach z cesarzem Mikołajem II Romanowem chciał załatwić sprawę szybko i cicho. Jednak temat Polski należał do bardzo drażliwych do tego stopnia, że obaj panowie nie utrzymywali przez to ze sobą kontaktów. Sytuacja zmieniła się wraz z wybuchem rewolucji po przegranej wojnie z Japonią. Zmusiła Petersburg do podjęcia negocjacji z Volterem. Pośrednikiem w rozmowach był [[Ambasadorowie Volturi w Moskwie|ambasador Volturi]] [[Piotr Koniecpolski]]. Chodziło o przekształcenie funkcji [[Ministrowie Magii Polski|Dyrektora Gabinetu ds Polskich]] w wybieralny urząd przez polskich czarodziejów. W latach 1907-1911 odbywały się dyskusje co do kształtu reformy. Rząd petersburski chciał mieć prawo do rozwiązania ministerium jeśli jego działania byłyby niezgodne z prawem imperialnym. Łukasz Volturi nie mógł wyrazić zgody na takie coś. W osobistej rozmowie z monarchą powiedział, że Volter nie może pozwolić na taką kalumnię względem rasy magicznej. Obiecał mu, że do końca jego panowania ministrem będzie tylko osoba sprzyjająca cesarzowi. W 1912 roku [[Teodor Czertwyński]], czarodziej czystej krwi, carski urzędnik, został wybrany na przywódcę polskich czarodziejów. Przysięgę wierności składał po rosyjsku w Petersburgu. Potem przyjechał do Warszawy. Wątek Polski powrócił dopiero po 11 listopada 1918 roku. Wraz z odzyskaniem niepodległości Wielki Sędzia Volteru ostatecznie potwierdził niezależność Ministerium od Rosji. 

===Europa i świat===

W latach 1921-1923 negocjował z [[David Ramp|Davidem Ramp]] [[Przewodniczący Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów|Przewodniczącym Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów]] zakres możliwości odwoływania się czarodziejów do Wielkiego Sądu. Panowie szybko doszli do porozumienia co do utrzymania równowagi pomiędzy światem czarodziejskim a rządem federalnym i stanowymi. Łukasz Volturi ze swojej strony zapewnił, że zawsze stoją po stronie magii. Nie powiedział tylko o najważniejszym. Interesy muszą być zbieżne z tymi volterowskimi. Oficjalnie nie zawarto żadnego traktatu. Istniała możliwość nieratyfikowania umowy przez Kongres. Zasiadało w nim zbyt dużo przeciwników Fineasa Volturi. Podsumowanie rozmów odbyło się w Filadelfii. W przemowie powiedział, ''że Amerykanie są wielkim narodem czarodziejskim. Wykształcili silne podstawy koegzystencji z państwem przy tym broniąc magicznych interesów''. Pomimo ogromnych pochwał spotkał się z aktami wrogości. Wielu kongresmenów po prostu zaczęli miotać w gościa przekleństwami i nawet urokami. Przez kolejne lata trwały kolejne rozmowy o strukturze odwoływania się do Volteru. Ostatecznie w 1929 roku wydał [[Dekret o sądownictwie w Stanach Zjednoczonych]] unowocześniający 4. stopniową strukturę czarodziejskiego sądownictwa. Kongres ratyfikował go podczas wizyty w Kongresie Fineasa Volturi w następnym roku.

Poważnym problemem była również sytuacja w Niemczech i w samej Italii po przejęciu władzy przez faszystów. Benito Mussolini z początku pokazywał, że się liczy ze zdaniem Volteru, jednak jego działania zawsze temu przeczyły. Łukasz Volturi wspólnie ze swoim bratem zwalczali jego złą politykę względem czarodziejów. Do Wielkiego Sędziego Volteru należało przede wszystkim utrzymywanie znośnych kontaktów z władzami rzymskimi. Z Niemcami było niezbyt dobrze. Adolf Hitler uważał Volturi za główną przeszkodę w hegemoni nad czarodziejami w III Rzeszy. Uzyskał ją dzięki powszechnej kontroli za pomocą Gestapo. Z drugiej strony zapewniono czarodziejom im pewną niezależność w zamian za to nie wystąpili przeciwko niemu. Łukasz Volturi niemniej nie podejmował żadnych decyzji prawnych. Fineas Volturi całkowicie przejął inicjatywę. Podczas [[Wojna Volturi-Włochy|wojny Volturi-Włochy]] zachował się całkowicie biernie. Dopiero po latach wyszło na jaw, że od początku 1935 roku chorował na nieuleczalną chorobę. Przez pierwsze lata potrafił ją maskować. W 1938 roku spotkał się z Adolfem Hitlerem. Ostrzegł go, że jakakolwiek akcja przeciwko Volturi może spowodować wybuch wojny, ale nic nie uzyskał. Fineas Volturi nie mógł nie zauważyć brak skuteczności brata. Formalnie pozostawił go na urzędzie, jednak decyzje często podejmował osobiście.