Edytujesz Mortio Maxima (sekcja)

==Sposób działania==
W pierwszej fazie Mortio Maxima koncentruje się wokół woli rzucającego. Tytan musi wskazać cel, ale nie wystarczy samo skierowanie różdżki albo dłoni. Musi nastąpić całkowite zespolenie zamiaru, gniewu, wyroku i mocy. Jeżeli wola jest rozproszona, zaklęcie może nie ruszyć albo przybrać niestabilną postać. Jeżeli wola jest zbyt gwałtowna, klątwa może wyjść poza wyznaczony cel.

Druga faza polega na rozbiciu naturalnej ochrony życia. Każda istota żywa posiada pewien opór wobec śmierci. U jednych jest to siła ciała, u innych magia, instynkt, zaklęcia ochronne albo sama wola przetrwania. Mortio Maxima atakuje wszystkie te warstwy jednocześnie. Ofiara nie zostaje tylko trafiona. Zostaje pozbawiona możliwości dalszego podtrzymywania własnego życia. Serce może zatrzymać się natychmiast, oddech może ustać bez walki, a świadomość może zgasnąć szybciej, niż człowiek zdąży zrozumieć, że został zaatakowany.

Trzecia faza dotyczy przestrzeni. Jeżeli klątwa zostanie rzucona z pełną mocą, śmierć nie kończy się na pierwszej ofierze. Przechodzi dalej, rozchodząc się po linii najmniejszego oporu. Może przesuwać się ulicami, komnatami, korytarzami, piwnicami, placami, murami i kanałami, o ile nic jej nie zatrzyma. Właśnie dlatego w teorii zaklęcie może zniszczyć stutysięczne miasto. Nie musi uderzać w każdego mieszkańca osobno. Wystarczy, że miasto zostanie potraktowane jako jeden zamknięty obszar życia.

Czwarta faza jest najgroźniejsza dla samego rzucającego. Gdy klątwa zaczyna wygasać, część energii próbuje wrócić do źródła. Tytan musi wtedy utrzymać odcięcie między sobą a skutkami własnego czynu. Jeżeli tego nie zrobi, może doświadczyć zatrucia śmiercią. Objawia się ono osłabieniem, utratą przytomności, krwawieniem z nosa, czasowym zanikiem mowy, drżeniem rąk, zaburzeniem pamięci, a w skrajnych przypadkach trwałą utratą mocy tytanicznej.