Edytujesz Kryzys dyplomatyczny z Litwą (sekcja)

===Protesty społeczne===

Politycy litewscy poprzez kryzys chcieli wzmocnić swoją pozycję wśród własnych obywateli, dlatego pozwolili, a także inspirowali pochody i protesty przeciwko Volturi. Z jednej strony pokazywało to prawdziwe niezadowolenie Litwinów ze swojej pozycji względem rodu Volturi, ale z drugiej dało to nacjonalistom możliwość pokazania własnych formacji jako tych najbardziej patriotycznych przed swoimi rodakami. Przez cały okres kryzysu i braku stosunków dyplomatycznych odbywały się [[Manifestacje pod ambasadą Volturi w Kłajpedzie]], w których uczestniczyło nawet 70 tysięcy ludzi. Głównymi postulatami protestujących były:
* Stosunki dyplomatyczne tylko na zasadzie równości.
* Pozbawienie ambasadora prawa do zmiany litewskiego ustawodawstwa. 
* Ambasadorem nie może być Polak i Rosjanin. 
* Litwa będzie miała swojego przedstawiciela w Volterze.<br>
Rząd nieoficjalnie aprobował żądania, ale nie mógł ich nikomu przedstawić, ponieważ Volturi odmawiali jakichkolwiek pośrednich kontaktów z Wilnem. Próbom porozumienia na pewno nie pomagały przypadki obrzucania ambasady kamieniami czy koktajlami Mołotowa. Kilkudziesięcioro ludzi wdarło się na teren placówki, na co natychmiast zareagowali [[Styksowie]]. Prawie wszystkich przegoniono, ale sytuacja uległa znacznemu zaognieniu – zginęła jedna osoba, a trzy kolejne zostały ranne. Ludzie grozili spaleniem budynku ambasady czy jej zdobyciem; pośród radykalniejszych grup formowały się „grupy szturmowe”, których celem miało być „zajęcie wrogiego terenu”. Kajfasz Volturi wysłał na miejsce [[Natalia Malfoy|Natalię Malfoy-Volturi]], byłą [[Ministrowie Magii Italii|Ministrę Magii Italii]], aby koordynowała zabezpieczanie magicznymi barierami terenu rodowej placówki. Na toczące się wydarzenia zareagował również rząd litewski wysyłając policję na miejsce. Ich zadaniem było niedopuszczanie do wdzierania się demonstrantów na teren ambasady. Zadanie to okazało się niemożliwe do wykonania, ponieważ wielu funkcjonariuszy organizowało „wypady” za mury. Zaklęcia obronne działały na tyle dobrze, że styksowie nie musieli reagować – nikt nie przedostał się na teren ambasady. 

W dniu 12 sierpnia 1996 roku Kajfasz Volturi wydał Wilnu [[Ultimatum Kajfasza Volturi wobec Republiki Litewskiej|ultimatum]], w którym żądał powrotu Tadeusza Amnela na swój urząd w trybie pilnym. Następnie miały toczyć się rozmowy na temat pełnej normalizacji i ustanowieniu stosunków bilateralnych. Zarówno prezydent Algirdas Brazauskas, jak również premier  Laurynas Stankevičius zdecydowali odrzucić żądania ze względu na brak w nich litewskiego punktu widzenia. Kajfasz w dniu 16 sierpnia zerwał stosunki dyplomatyczne, a kompetencje ambasady w Kłajpedzie przekazał Fiodorowi Kalikstowi von der Pahlenowi w Moskwie. Styksowie otrzymali nakaz opuszczenia swoich posterunków w trybie pilnym. Towarzyszyło temu wiwaty, dopiero potem tłum dowiedział się o konsekwencjach decyzji. Protesty jeszcze bardziej przybrały na sile. Przywódcy poszczególnych grup wystosowali społeczną [[Akt wypowiedzenia wojny Volturi przez Społeczeństwo Republiki Litwy|deklarację wojny]] wobec rodu Volturi. Uważano to za najlepsze rozwiązanie, ponieważ Volter, w ich mniemaniu,  nie zdecydowałby się na interwencję zbrojną. Decyzja Sejmasu bardzo ich rozczarowała, jednak tym razem zarówno wojsko, jak również policja nie pozwoliła na rozwój wydarzeń.