Edytujesz Czysta krew (sekcja)

=== Starożytny Egipt===

Do czasów Starego państwa czarodzieje rzadko kiedy odwiedzali kraj Daru Nilu. Skomplikowana sytuacja polityczna w Mezopotamii i ogromne bogactwa Egiptu skłoniły trzy wielkie rody do przybycia nad Nil. Faraonowie traktowali ich jak wysłanników bogów. Równym im i samym władcom. Zasady czystości krwi przeniesiono żywcem na nowy grunt. Ale i one po dwóch stuleciach uległy rozluźnieniu jak nigdy dotąd. Wprowadzono dwie kategorie pojęcia - czystość krwi rodów tytanicznych i czystość krwi czarodziejów niższych. Ta pierwsza grupa zachowywała status niezależnie na pochodzenie małżonków. Zakazano małżeństw pomiędzy rodzeństwem, wstępnymi i zstępnymi. Niżsi czarodzieje to tacy, którzy przybyli wraz z wielkimi rodami. Aby nie stracić swojego statusu nie mogli brać za małżonków osoby niższego stanu niż arystokracja. Razem z powstawaniem kolejnych rodzin zaczęto myśleć nad wprowadzeniem ograniczeń i tak za Ramzesa II Wielkiego członkom drugiej kategorii zakazano poślubiać nieczarodziejów niżej urodzonych niż potomków monarchy. Krok ten doprowadził do wygaśnięcia 3/5 rodzin. Ale za to czarodzieje utrzymali nie tylko swój status społeczny, ale też substancję majątkową. Lukanosi i Volturi zdobyli ogromną władzę w kraju. W dobie kryzysu to oni pomagali spajać państwo. Ten Duumwirat nie podobał się kapłanom boga Amona. Wielokrotnie próbowali doprowadzić ich do upadku poprzez negowanie ich pochodzenia. Z boku na to wszystko patrzyli Cullenowie. Ich pozycja w przeciągu kilkuset lat od przybycia do Egiptu spadła do poziomu marginalnego. Volturi jednak nie chcieli, aby spadli do niższej kasty dlatego jeszcze za Ramzesa II Wielkiego kojarzyli wszystkich członków rodu z krewnymi faraona. Powstały triumwirat mógł zdecydowanie bardziej odpierać ataki kapłanów boga Amona. Podstawowym problemem walki o zrzucenie zależności od czarodziejów był fakt, że w XIX wieku p.n.e. powołano urzędy seniorów. W czasie rewolucji religijnej Echnatona trzy wielkie rody poparły władcę. Po upadku reformy przez jakiś czas wycofali się z bieżącej polityki. Równocześnie propagowano zakaz małżeństw z osobami pozbawionymi magii. Stan ten trwał około 120 lat. Wraz z upadkiem mocarstwowej pozycji kraju trzy wielkie rody podzieliły kraj na trzy strefy wpływów. Pojęcie czystości krwi zaczęło się rozmywać. Przede wszystkim lekceważono zakaz ślubów z bardzo bliską rodziną. W IX w. p.n.e. udokumentowano przypadki zaniku magii. [[Astegos]]i stanowili prawie 30% dzieci czarodziejów. Wobec takiego obrotu sprawy nastąpiło znaczne rozwarstwienie społeczne. Seniorzy [[Albus Cullen (896 p.n.e.-778 p.n.e.)|Albus Cullen]]  (896 p.n.e.-778 p.n.e.), [[Marduk Volturi]] (933 p.n.e.-788 p.n.e.) pod przewodnictwem [[Amenchotep Lukanos|Amenchotepa Lukanosa]] (925 p.n.e.-787 p.n.e.) w 794 roku p.n.e. ustalili [[Prawo III tablic]]. Podzieli czarodziejów na trzy kasty. Pierwsza to magiczne rody królewskie. Mieli prawo do małżeństwa tylko z czarodziejami, mających rodziców i dziadków władających magią, ze wszystkimi pozostałymi grupami. Jest to grupa zamknięta, do której nie można awansować. Przynależność do pozostałych grup jest uzależniona od posiadanego majątku. Druga to arystokracja. Nie mogli brać za partnerów osoby nie władające magią. Jedynym wyjątkiem są dzieci faraona. Ale tylko mężczyźni mieli takie prawo. By być zaliczonym do arystokracji należało posiadać majątek w wysokości co najmniej 400 talentów. Trzecia grupa to szlachta - zwykli czarodzieje. Podobnie jak wszystkie kasty oni musieli przestrzegać zakaz mariaży z nieczarodziejami. Nie przewidywano żadnych odstępstw. Prawo III tablic utrzymało się kiedy najpierw większość przedstawicieli Lukanosów, a następnie Volturi przybyli na Płw. Apeniński. Cullenowie potem przenieśli się do Grecji. Podbój Egiptu przez Aleksandra Wielkiego przyniósł zupełną zmianę w pojmowaniu czystości krwi.