Edytujesz Aro Volturi (1915) (sekcja)

== Kanada i Meksyk ==

Powrót do Kanady wraz z rodziną potraktował jako nowy rozdział w życiu. Przede wszystkim nie zajmował się polityką. Nadrabiał stracony czas z synem i małżonką. Po raz pierwszy rozwijał też swoją pasję - sztukę. Gromadził dzieła malarskie do swojej prywatnej kolekcji, ale to było dla niego za mało. W latach 1952-1957 studiował historię sztuki w Ottawie. A cztery lata później obronił z niej doktorat. Sławę zdobył dzięki swoim obrazom i krytycznym analizom. Od 1963 roku wykładowiec na Alma Mater. Za pomocą magii pokazywał triki, dzięki którym to co chcą przedstawić w wyobraźni łatwiej namalować. Sielanka trwała do 1969 roku. W Mexico City [[Zamach na Grzegorz Volturi|zamordowano]] Grzegorza Volturi. Aro musiał wyjechać na [[Interwencja zbrojna w Mexico City|interwencję zbrojną]]. Meksykanie bronili się zaciekle, ale nie dali radę magicznej armii. Aro uczestniczył w zabezpieczaniu rynku dla przybywających z Volteru sił. Spotkał tam zbrojną grupę, która go zaatakowała. Używał tarcz ochronnych i zaklęć rozbrajających. Gdy zbliżyli się do niego na odległość trzech metrów użył klątw tornada unieszkodliwiając ich. Natychmiast z drugiej strony napadła na niego grupa trzydziestu osób. W jego obronie przyszło trzech [[Styksowie|styksów]]. Ramię w ramię walczyli z atakującymi. Zginęło aż dwadzieścia osób, a pozostali wycofali się. Aro chciał również wycofać się, ale atakowały go kolejne grupy. Jedynie co ich powstrzymało to [[Atak pożogi|atak pożogi]]. Wszyscy zginęli od ognia. Gdy zabezpieczył swoją część rynku ruszył w stronę rogatek. Zobaczył tam płonący budynek. Najwidoczniej część jego pożogi musnęła go. Aro natychmiast rzucił się na pomoc lokatorom. Gdy wyciągnął całą sześcioosobową rodzinę polecił im uciekać jak najdalej miejsca zbiórki. Zanim ich puścił zobaczył ogromny grzyb ognia kilkaset metrów od nich. Nie zastanawiając się zbyt długo teleportował wszystkich poza stolicę, potem wrócił. Styksowie wpadli w morderczy szał. Znaleziono ciało Grzegorza. Tragiczna informacja wreszcie została potwierdzona. Półtora kilometra od rynku tłum protestował przeciwko Volturi. Armia koronna otrzymała polecenie by wybić prowodyrów zamachu. Aro wspólnie z Kajfaszem, [[Ferdynand Volturi|Ferdynandem Volturi]] teleportowali się w środek protestu. Wokół nich znajdowało się 100 tysięcy ludzi. Każdy zaatakował natychmiast potężną pożogą. Trupem padło kilka tysięcy ludzi na raz. Styksowie otrzymali zakaz zabijania dzieci. Wielu rodziców przyprowadziło je mimo ostrzeżeń ludzi magii. Wojsko meksykańskie dłużej nie mogło stać bezczynnie. Rozpoczęto rozdzielanie obu stron. Volturi poprzez swoją brutalność ograniczyły straszna butę rządu. Fineas Volturi zagroził władzom, że stolica kraju może być okupowana jeśli nie zmienią swojej postawy. [[Rodrigo Maranz]] został schwytany w budynku ministerstwa sprawiedliwości. Późnym południem w akcie zemsty Aro podpalił go po uprzednim opuszczeniu przez wszystkich ludzi. W dniu 11 maja uczestniczył w pogrzebie kuzyna w Volterze. 

W 1970 roku został radcą prawnym w ambasadzie rodu w kanadyjskim Quebecu. Od stycznia 1971 do lipca 1973 roku uczestniczył w zebraniach rządu prowincji pod kierownictwem Roberta Bourassa. Następnie za zgodą Volteru kandydował do Zgromadzenia Ogólnego Quebecu. Zdobył mandat z ramienia Liberałów Bourassy. Równocześnie na czas zasiadania w parlamencie prowincji przestał być radcą prawnym ambasady. W czasie kadencji 1973-1976 pracował nad zwiększeniem nakładów na edukację magiczną. Uważał za bezsensowne posyłanie dzieci do Beauxbatons skoro można by znacznie poprawić poziom kształcenia lokalnej szkoły w Montrealu. Podczas debaty parlamentarnej zapowiedział wniosek o odebrania dotacji dla szkoły. Popadł przez to w ostry konflikt z [[Dyrektorzy Akademii Magii Beauxbatons|dyrektorem Beauxabtons]] [[Ludwik Merowing|Ludwikiem Merowingiem]]. W listopadzie 1974 roku Robert Bourassa mianował go ministrem edukacji czarodziejskiej. Podstawowym celem było powołanie nowej jednostki edukacyjnej z bardzo silną kadrą. W dniu czerwca 1976 roku odszedł z rządu, aby stanąć na czele Gregoriany. Szkoła została nazwana cześć zamordowanego w 1969 roku Grzegorza Volturi. W dniu 17 lipca 1976 został jej pierwszym [[Dyrektorzy Gregoriany|dyrektorem]]. Funkcję pełnił do czasu aż został ambasadorem Volturi w Quebecu. Do tego czasu każdy z sześciu roczników liczył po 100-120 uczniów. Językami wykładowymi były przede wszystkim francuski i w ograniczonej formie angielski. Gregoriana stała się szóstą uczelnią czarodziejską na świecie. W 1987 roku szkołę oddano od kontrolę ambasady. Aro ustalił, że kadencja dyrektora trwa 4 lata i może zostać skrócona jeśli raport z rocznej działalności zostanie odrzucony przez ambasadora. W 1991 roku został zastąpiony przez syna [[Kleopatriusz Volturi|Kleopatriusza Volturi]] (ur. 1937).