Edytujesz Łukasz Volturi (sekcja)

==Wczesne lata==

Życie pod dachem niemagicznej rodziny początkowo było zwykłe i sielskie, ale z biegiem lat sytuacja księcia Volteru uległa znacznemu pogorszeniu. Przybrani rodzice okazywali chłopcu co raz większą niechęć. Wokół młodego czarodzieja rozciągała się aura strachu i nienawiści do magii. Romanowiczowie mieli świadomość, że mają wychować potomka jednego z najbardziej potężnych czarodziejów na świecie zgodnie z wytycznymi zapisanymi w umowie, ale już w 1993 roku mówiono, iż to nie realny plan. Początkowo Styksowie wpadali na kontrolę do Oleśnicy, ale Minister Magii zalecił, albo ich ograniczenie do totalnego minimum, albo zawiesić. Obie strony zdecydowały o wcieleniu w życie drugiego wariantu. Nie mając nikogo ponad sobą przybrani rodzice zaniedbywali Łukasza. 

Pomimo tak złych warunków chłopiec już w wieku dwóch lat potrafił dobrze mówić po polsku, a nawet z niewyjaśnionych przyczyn znał włoski i łacinę. Zaliczał się dzieci bardzo inteligentnych, ale Romanowiczowie nie pomogli mu rozwinąć swoich umiejętności uważając je za sferę magii. Wiele lat później książę Volteru wspominał, że stosunki z jego przybranym bratem wyglądały dobrze do czasu ukończenia przez nich piątego roku życia. Wówczas młody [[Volturi]] stał się workiem treningowym dla Adama. 

Chłopcy chodzili do tej samej szkoły podstawowej. Osiągali średnie wyniki, bo obaj interesowali się czymś innym niż przewidywał program nauczania. Łukasz szedł w kierunku nauk ścisłych, jak i humanistycznych. Odczuwał ciągły brak środowiska do samorozwoju. Rok w rok miał najlepsze oceny na świadectwie, ale zawsze to lekceważono w rodzinie. Szkoła również była bierna – nie wiedziano, co zrobić z takim uczniem. 

Kiedy skończył siedem lat po raz pierwszy wokół niego zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Potrafił wyczuwać i kontrolować emocje drugiego człowieka, potrafił wpływać na nie. Kiedy był zły lub smutny miał poczucie, że coś rozgrzewa go lub chroni go jakaś niewidoczna tarcza. Od 2000 roku cierpiał na chroniczny stan podgorączkowy. Espianie donosili o lekceważeniu tego przez rodzinę, ale Kajfasz Volturi postanowił zaczekać na rezultaty. Uważał, że to zwiastun czegoś naprawdę wielkiego. Problem nawarstwiał się miesiącami i nie mógł skończyć się pokojowo.