Edytujesz Septimus Potter (sekcja)

==Służba dyplomatyczna w Wielkiej Brytanii==

W październiku 1891 [[Nigellus Volturi]] zatrudnił go w ambasadzie Volturi w Londynie. Reprezentowanie rodu szło mu bardzo świetnie, a zwłaszcza, że Septimus należał do angielskiej rodziny czystej krwi. Już w 1894 roku, mając 23 lata i na złość krytykom w rodzinie, został [[Ambasadorowie Volturi w Anglii, Szkocji i Walii|wiceambasadorem w Wielkiej Brytanii]] do spraw szkolnictwa, co przyjęto z zaskoczeniem w rodzinie Potterów. W 1896 roku negocjował z Hogwartem w sprawie organizowanego przez szkołę wycieczkę do Volteru z możliwością zapoznania niektórych członków [[Volturi (ród)|Volturi]]. Zaledwie niedawny absolwent  wydawał się w oczach grona pedagogicznego łatwym celem - uważano go za osobę, którą można łatwo przechytrzyć. Jego były opiekun domu stwierdził, że tak przeciętny uczeń nie da rady bardzo dobrze wykształconym nauczycielom. Rozmowa miała inny charakter niż chcieliby przedstawiciele szkoły. Po latach opublikowano stenogram najbardziej kontrowersyjnej części:

{{Cytat|[...] Czasy szkolne zakończyłem wychodząc z jej murów. Państwo możecie mieć wobec mnie różne awersje, ale ja zdecydowanie nie jestem takim jak wy chcecie mnie widzieć. Volturi zaproszą was na spotkanie do ich pałacu. Zadaniem ambasady będzie pilnowanie, abyście byli grzeczni. Do Volteru mogą jechać jedynie uczniowie czystej krwi, mający bardzo wysokie wyniki w nauce. Jest to kwestia nie do negocjowania przez placówkę dyplomatyczną.}}

W latach 1898-1901 był specjalnym przedstawicielem rodu przy następcy tronu księciu Albercie, późniejszym Edwardzie VIII. Jego zadanie polegało na namowę do złagodzenia brytyjskiej polityki wobec katolickich rodów. W 1903 roku zastąpił [[Łukasz Volturi (1849-1945)|Łukasza Volturi]] na urzędzie ambasadora. Urząd pełnił zaledwie dwa lata – zrezygnował po tym jak dokonano na nim [[Zamach na Septimusa Potter ambasadora Volturi w Wielkiej Brytanii|zamach]], który jeszcze bardziej nadwyrężył jego słabe zdrowie. Leczenie trwało cztery lata, a Septimus nigdy potem nie wrócił do dyplomacji.