Edytujesz Oskar Engelberg (sekcja)

===Wczesne lata i edukacja===
Oskar przyszedł na świat jako jedno z licznych dzieci hrabiego Fryderyka Engelberga (1598-1700) i Anny z Gryfitów (1594-1668). Co do jego dzieciństwa nie posiadamy zbyt wielu informacji. Większość z nich prawdopodobnie została zniszczona przez jego następców lub przez ząb czasu. W wieku sześciu lat rozpoczął edukację w domu. Na początku uczył się czytać i pisać, potem sztuk czarodziejskich jak władanie prostymi zaklęciami. Nauczyciele uważali go za nieuka i niechętnego do uczenia się. Wychowawcy reprezentowali stary pogląd, że dzieci należy od początku hartować niemalże w przemocy. To spowodowało, że małomówny Oskar, chłopiec delikatny, zamknął się w sobie. Stan ten trwał do czasu aż wyjechał do szkoły dla czarodziejów w Warszawie. Można więc przypuszczać, że właśnie w czasie pobytu w Polsce poznał język polski i łacinę. W 1632 roku w obliczu wielkiej wojny Polski z Moskwą po śmierci króla Zygmunta III rodzice postanowili przenieść go do Akwizgranu. Tam w czerwcu 1637 roku zdał egzaminy końcowe. po namowach rodziców, wbrew swoim pacyfistycznym poglądom, wstąpił do armii cesarskiej walczącej w wojnie 30-letniej. Nie uczestniczył w żadnej bitwie. Skierowano go do administracji. Do jego obowiązków należało sporządzanie dokumentacji oddziałów walczących w Niderlandach. Po zakończeniu kontraktu w 1640 roku wrócił do Danii.

Jedną z pierwszych czynności, które wykonał było zawarcie związku małżeńskiego z dobrze urodzoną hrabiną Małgorzatą Gyldhorn (1621-1700). Dzięki temu mógł rozpocząć samodzielne życie poza kontrolą rodzicielską. Za zgodą ojca zajął zameczek myśliwski. Młodzi Engelbergowie zrobili z niego spokojną oazę dla rozrastającej się rodziny. Oskar przez kolejne lata obserwował konflikty wewnątrz społeczności czarodziejów. Każda rodzina arystokratyczna gromadziła swoich zwolenników. Te rozdrobnione fakcje wzajemnie zwalczały się a przy tym chciały mieć jak największe wpływy na dworze królewskim i przy samym uchu monarchy. Bierna postawa Oskara bardzo mocno denerwowała jego ojca. Brak zaangażowania w umacnianiu pozycji rodu doprowadziła do tego, że Gyldhornowie zażądali powrotu Małgorzaty. Miała ona wyjść za jednego ze Książąt Sortów. Oskar zaskoczył wszystkich swoją reakcją. Uważano go "leciwego młodzieńca". Nie tylko wystąpił przeciwko własnej rodzinie, ale też Sortom, najpotężniejszej czarodziejskiej familii królestwa. W 1655 roku doprowadził przed sądem królewskim do uznania nienaruszalności jego małżeństwa. W czasie batalii nabrał hartu walki o swoje. Wokół siebie zgromadził wielu młodych arystokratów chcących dokonać zmian i stworzyć ministerstwo Magii. W chwili gdy król Fryderyk III oddalił powództwo Sortów i Gyldhornów Oskar wezwał natychmiast swoich współpracowników do gromadzenia zwolenników. W pałacyku myśliwskim w dniu 17 listopada 1655 roku założył Radę Czarodziejów Zelandii. Ku jego zdziwieniu ojciec wystąpił przeciwko niemu. Uważał, że nie należy walczyć z rodem Sortów. Protesty na nic się nie zdały, ponieważ do Rady przystępowali kolejne osoby i rodziny. Razem zaczęli stanowić zagrożenie nie tylko dla Sortów, ale i władzy monarszej, ponieważ stanowili jedność. Sortowie tracili wasalów i zwolenników na rzecz Engelberga. Rada pozwala na znoszenie barier w handlu, a zjednoczonych czarodziejów nie można było lekceważyć. Gyldhornowie ostatecznie w czerwcu 1659 roku zawarli sojusz z Oskarem. W tym czasie otwierał się rynek Polski, która potrzebowała wymiany towarów po ogromnych zniszczeniach w Drugiej Wojnie Północnej. Jednakże za początek istnienia Rady Czarodziejów Zelandii uważa się oficjalne przystąpienie do niej rodu Sortów.