Edytujesz Klątwa pełnego obrotu kości (sekcja)

==Działania klątwy==

Tylko starszyzna wykonywała klątwę. Nikt spoza jej grona nie mógł znać formuły zaklęcia. Przekazywano ją prawdopodobnie z ojca na syna. Za zdradzenie jej tajemnicy groziła śmierć. Klątwą płynęła we krwi wszystkich Inków, potomków pierwszej starszyzny. Według obliczeń żyła ona w IV tysiąc leciu p.n.e. Karą za zdradę był zawał serca. Badania wykazały, że na pełen obrót kości skazywano przestępców dopuszczających się zbrodni gwałtu, zabójstwa matki czy dziecka. Karano zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Ofiara musiała oddać swoje siły witalne, a także moc jeśli ją posiadała starszyźnie, aby mogli leczyć chorych, przynosić ulgę strapionym, dawać siłę swoim wojskom, choć to były zaledwie skutki uboczne pierwotnego zamierzenia. W pierwszym tysiącleciu najpierw próbowano przywrócić dziecko lub matkę do życia, ale za każdym razem kończyło się to niepowodzeniem, potem zaczęto stosować klątwę do transferu mocy. 

Skazany był przykuty do magicznego koła. Jego ciało było wymalowywane zaklęciami, których treści nie znamy. Starszyzna otaczała go trzymając się za ręce. Po wypowiedzeniu formuły zaklęcia ich oczy świeciły się na biało. Ofiara krzyczała z bólu kiedy każda kość obracała się. Nie wszystkie na raz, ale każda bez wyjątku wykonywała pełen obrót. Jedynie głowa i stopy obracały się w całości. Od ciała skazanego biło jaskrawe światło, które starszyzna pochłaniała. Oczy skazanego były otwarte. Tak samo jak starszyźnie świeciły się, ale tym dłużej trwała klątwa tym co raz bardziej gasły. Gdy zamknął oczy oznaczało, że należy przerwać karę inaczej ofiara może umrzeć. 

[[Kategoria:Zaklęcia starożytne]]