Edytujesz Gubernatorzy Tortugi (sekcja)

===Proces===

W 1870 roku opracowano pierwsze zasady selekcji chętnych w służbie cywilnej Tortugi. Należy zaznaczyć, że styksom zajęło kilka lat zanim uzupełnili pełny przewidywany skład korpusu tzn. 1000 osób. Kierowano się trzema kryteriami - odpowiedni wiek (16-25 lat), doskonałe zdrowie i najważniejszy kandydat musiał być czarodziejem. Osoby, które przechodziły przez rozmowę, zadanie grupowe, potem logiczne zmierzali się z fazą drugą - badania jak reagują na stres w sytuacji zagrożenia. Za oszustwa groziło bezwarunkowe wydalenie. Na samym końcu wybrane osoby musiały wyrazić zgodę na sterylizację, ponieważ nie obowiązywała zasada dziedziczenia życia na wyspie. Gdy osiągnięto zamierzony cel stanu liczbowego proces zanikł. Zmieniło się to wraz z wprowadzeniem wieku emerytalnego. Choć i tak minęło wiele lat zanim powstawały luki, to niestety odczuwała gospodarka Tortugi, dlatego bezpośrednio po 1902 roku gubernator Barnaba Visconti wysłał 100 najsłabszych czarodziejów na emeryturę. Rozpoczął się proces według zasad sprzed 30 laty. Można było zauważyć, że jest przestarzały, mimo to wyłoniono odpowiednich ludzi. Dopiero Henryk Pazzi zaczął zmieniać zasady procesu. Rozbudował go. Trwał on nawet kilka tygodni a nie jak do tej pory jeden dzień. Do tej pory dość luźna rozmowa stała się ostrym przesłuchaniem kandydata, gdzie już musiał zmierzyć się z różnymi warunkami psychologicznymi. Zadanie grupowe uległo komplikacji tak, że nie wystarczała siła fizyczna. Łączyło ono wykorzystanie własnych predyspozycji, sposobu używania logicznego myślenia i wiedzy z zakresu magii. Zadania logiczne zostawiono, jednak powiązano je z różnymi dziedzinami, przez co straciły na znaeczeniu. Kandydat musiał wykazać się odpowiednią wiedzą z historii, uprawy roślin i rozwoju technologii. Drugą fazę również zmieniono. Były to walki czarodziejów w grupie i indywidualne. Ostatni etap to sterylizacja. Uczestnik musiał wyrazić na nią zgodę. W przeciwnym wypadku musiał opuścić wyspę. W 1912 roku Henryk Pazzi ogłosił, że proces będzie organizowany jeśli pojawi się więcej niż pięć wakatów. Tak więc na przykład w 1913 roku cztery osoby przeszły na emeryturę, a w 1914 już dwie. Wobec tego w 1915 roku zorganizowano proces, aby uzupełnić siedem wakatów. Czarodzieje, którzy przeszli na emeryturę mieszkają w domu opieki na wyspie lub luksusowych ośrodkach w Haiti lub Ameryce Środkowej na koszt Tortugi.