Edytujesz Deukalion Cullen (sekcja)

==II wojna światowa==

Władze brytyjskie niechętnie odnosiły się do służby wojskowej członka rodu Cullenów. Nie chciano mieć z nimi konfliktów w razie gdyby Deukalion zginął. Młody Cullen pozostawał nieugięty i w końcu w marcu 1939 roku przyjęto go. Swoją postawę argumentował tym, że dziedziczenie jest zabezpieczone poprzez jego brata Endymiona, który wówczas był niepełnoletni. W maju rozpoczął półroczne szkolenie, podczas którego zastał go wybuch wojny. Władze brytyjskie przez przypadek wysłały go w 1940 roku do Francji. Doświadczył nie tylko trudów wojny, ale tez poczuł się urażony faktem pokonania wojsk sprzymierzonych w tak szybki sposób. Od tego momentu nienawidził Niemców. Zapragnął zemsty na całym narodzie. W latach 1942-1943 walczył w Afryce. Był okrutnikiem dla niemieckich sojuszników, jak i samych żołnierzy Wermachtu. Stosował zakazane klątwy na jeńcach wojennych. Sam omal nie dostał się do niewoli gdy gonił dwóch niemieckich oficerów. Po tym incydencie wycofano go Europy. Potem uczestniczył w inwazji na Normandię. Jego oddział poniósł ogromne straty, a sam Deukalion odniósł poważne rany. Wycofano go z powrotem do Londynu. Rekonwalescencja trwała przez cztery miesiące. W lutym 1945 roku wyjechał do Paryża. Jego marzeniem była ponowna walka z wojskami niemieckimi na ich terytorium. Przełożeni uważali go za osobę nie do końca stabilnego psychicznego, dlatego zakazano mu wyjazdu. Trzy miesiące później wydano decyzję o jego demobilizacji. Tym samym skończyła się jego kariera w wojsku. Sam okres drugiej wojny światowej wspomina bardzo dobrze jako czas gdy walczył o wolność. Dzięki potężnemu dziadkowi nigdy nie odpowiedział za zbrodnie przeciwko ludzkości jakie popełnił w Afryce.