Edytujesz Mortio Maxima (sekcja)

==Znaczenie w historii magii==
Mortio Maxima zajmuje szczególne miejsce w historii magii, ponieważ stanowi granicę między zaklęciem a katastrofą. Większość formuł, nawet bardzo silnych, można opisać przez skutek: palą, tną, chronią, leczą, zatruwają albo przenoszą. Mortio Maxima przekracza ten porządek. Jej skutkiem jest śmierć jako stan narzucony przestrzeni. Z tego powodu budziła zainteresowanie teoretyków, ale również strach praktyków.

Dla badaczy mocy tytanicznej była dowodem, że Tytani nie są po prostu silniejszymi czarodziejami. Różnica polegała na jakości oddziaływania. Zwykły czarodziej rzuca zaklęcie w świecie. Tytan, używając Mortio Maxima, próbuje na krótko zmienić zasadę działania świata w wybranym miejscu. To tłumaczy, dlaczego wiele zwykłych zaklęć nie może być z nią porównywanych.

Dla rodów tytanicznych Mortio Maxima była zarazem powodem dumy i lęku. Dowodziła, że ich krew może nosić moc zdolną do rozstrzygania pojedynków i wojen. Jednocześnie przypominała, że ta sama moc może obrócić się przeciwko nim, jeżeli zabraknie dyscypliny. Dlatego klątwa była omawiana nie tylko jako technika walki, ale także jako przestroga przed tym, czym staje się Tytan pozbawiony hamulców.