Edytujesz Mortio Maxima (sekcja)

==Znaczenie moralne==
Mortio Maxima uważano za klątwę, która odsłania prawdziwy charakter Tytana. Słabsze zaklęcia mogą być rzucane w gniewie, strachu albo odruchu. Mortio Maxima wymaga głębszego zamiaru. Nawet jeżeli chwila jest krótka, rzucający musi zgodzić się na użycie śmierci w jej największej dostępnej formie. Dlatego po takim czynie trudno wrócić do zwykłego obrazu samego siebie.

Dla jednych była to klątwa obrony ostatecznej. Tytan otoczony przez wrogów, zdradzony albo zmuszony do walki o życie mógł uznać, że nie ma innej drogi. Dla innych była to klątwa pychy. Dawała poczucie, że jedna osoba ma prawo decydować o śmierci całego miasta. Właśnie to czyniło ją tak niebezpieczną. Nie tylko zabijała, ale mogła przekonać rzucającego, że jego wola jest ważniejsza niż istnienie wszystkich innych.

Najcięższym skutkiem moralnym było zobojętnienie. Tytan, który przeżył własne użycie Mortio Maxima i nie został przez nie złamany, mógł zacząć traktować śmierć jako narzędzie polityki, rodzinnego honoru albo porządku. Wtedy klątwa nie musiała już przejmować nad nim kontroli magicznie. Wystarczyło, że zmieniła jego wyobrażenie o granicach dopuszczalnego działania.